भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हांतरी
–
सांगट ह्या नुस्त्याक आमी ‘कॅटफीश’ अशेंय म्हणटात. सामकें बुळबुळीतशें आनी खवळां नाशिल्लें हें नुस्तें. ताका फाटीर कांटो आसता तो जर तोंपलो जाल्यार सामको जीव वता. ताच्या तोंडा कडेन मांजराच्या मिशां सारके, लांब तंतू सारके अवयव आसतात. म्हणूनच ताका ‘केटफीश’ म्हणटात. साव्या उदकांतलें सांगट सामकेंच बुळबुळीत आसता. सांगटांचे मांस सामकें मृदू आसता. ताचे आंबट- तिखट सामके रुचीक जाता.
हें सांगट उदकांतल्यान भायर काडले म्हूण सटकन मरना. सांगटाची एक प्रजाती आसा तिका स मिशो आसतात, तिका पोसपाक बंदी आसा. कारण एक फावट ती उदकांत पावली की बाकीच्या नुस्त्याचेर घुरी घालून सगळ्यांक फस्त करता. तुमकां खबर आसा नुस्ते पागतगीर नुस्तेकार ताका उदकाच्या आयदनांत सोडटात. अर्द मेल्ले नुस्ते थोडोवेळ जितें उरता. मागीर तें जाग्यारच जीव सोडटा. ह्या नुस्त्यान आपलो प्राण रोखडोच सोडू नये म्हूण नुस्तेकार एक ल्हानशे सांगट तांतूंत सोडटा. सांगट त्या नुस्त्याक खावपाक ताच्या फाटल्यान लागता. जीव वांचोवचे खातीर दुसरें नुस्तेंय उदकांत धांवत रावता. ताका सुशेग घेवपाक चान्सच नासता. शरीराची हालचाल जाल्यान तें मरूंकच पावना. नुस्तेकाराचें आयतेंच फावता. ताचें नुस्तें फडफडीत उरता. ताका खबर आसता की ‘थांबला तो संपला’.
आमचे जीवनय अशेंच आसता. आमचेर संकश्टां आयलीं, कश्ट करचे पडले तरच आमी सादूर रावतात. सदांच सुखांत लोळटलो बेसावध उरता. ताची प्रतिकारशक्तीच ना जाता. भारत देशा फाटल्यानय अशी दोन सांगटां लागल्यांत. एक चीन आनी दुसरें पाकिस्तान. तीं आमचेर सदांच घुरी घालूंक सोदतात. भारताक आव्हान दितात. आमचे सैन्यबळ, शस्त्रबळ कमी आशिल्लें जाल्यार आमी केन्नाच खलास जाल्ले. 1962 त आमी मार खाल्लो. पूण 1965 त चीनाक भारतान बरी बुद्द शिकयली. आमी सतर्क जाल्यात. ह्या वयल्या सांगटांकच लागून आमीय शस्त्रसज्ज जाल्यांत. चीनान हल्लो केलो नाशिल्लो तर आमी सैन्यदला सशक्तीकरणा कडेन दुर्लक्षच करतले आशिल्लें. ह्या सांगटांकच लागून आमचो देश प्रगती करूंक लागला. ही सांगटां आमकां भिवन आसात. जयहिंद!
– गीता नायक
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
