सलोमीचें वजें

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

शाळेंत सलोमी ओग्गी बसून आसा तें पळेवन म्युरल ताचे फुड्यांत गेलें. “ह्या दिसांनी तूं गपचूप रावताशें. कसलें वजें घेवन भोंवता?” म्युरलान विचारलें. तें अगीच रावलें. “म्हज्यान तुका कसलो आदार करूंक जाता जाल्यार सांग.”
“आयक तर, म्हज्या वज्याची खबर सांगतां.” सलोमीन आपलें तोंड उगडलें. “आमच्या वाड्यार तेंकून-तेंकून घरां. आमचें मात दुरगांत आसा. थोडे दीस जाले आमी नवी गाडी घेतल्या. त्या दिसा थावन शेजारीं सगळीं चाळवल्यांत. बराबर उलयतालीं तीं चेडवां पासून उलोवंक सोदिनात. इतलेंच न्हय तर, गेटी भायर कोयर हाडून उडयतात. मम्मी तांचे कडेन वाद घालता, तें म्हाका सामकेंच आवडना. तूंच सांग, अश्यांत अभ्यासाचेर मन तरी लागता?” एक गंभीर गजाल सलोमीन सांगली. म्युरल हांसलें. तें हांसता तें पळोवन सलोमीक वायट दिसलें आनी ताणें तोंड घुंवडायलें.
“सलोमी, म्हजी मम्मी एक शिक्षक, तूं जाणां. तिणें रातीच म्हाका जर्मन देशाची गजाल सांगली. बरी मजेदार गजाल, आयक. जर्मन देशांत खंय झूज जालें आनी ताची पूर्व आनी पश्चीम म्हण विभागणी जाली. एकामेकांचो संबंद सारकोच तुटचो म्हण तांणी शिमेचेर व्हडली वणत उबी केली. थोड्या दिसांनी पूर्व जर्मनांनी आपलो सगळो कोयर एकठांय करून पश्चिमे वटेन उडयलो. तांकां दिसलें आपणें दुसरे वटेनच्या लोकांचो अपमान करून जैत जोडलें.
आनीक थोड्या दिसांनी, पश्चीम जर्मनांनी ट्रकांचे ट्रक भरून ताजीं फळां, ताजे भाजिल्ले उंडे आनी हेर अन्नपुरवठ्याच्यो वस्तू व्हरून पश्चिमे वटेन माणसुगेन दवरल्यो. सांगाता एक कागद दवरलें जाचेर बरयल्लें, ‘आपणा कडेन जें आसा, तेंच दिवंक मेळटा.’
हें आयकून तुज्या मनाचेर कितें उजवाड पडला सलोमी?” आपले आवयची गजाल सोंपोवन म्युरलान विचारलें. सलोमी जप्प करून उबें जालें.
“वायट वायटान फारीक करचें न्हय, हो बोध तुज्या उतरांतल्यान म्हाका मेळ्ळो. आमचे विशीं शेजाऱ्यांच्या मनांत जो मत्सर उत्पन्न जाला ताचेर मात करूंक म्हाका वाट सांपडली. तांचें मन बदलून परत एक फावटीं आमचे आदले संबंद हांव निर्माण करतलें. देव बरें करूं म्युरल.” माथ्यार आशिल्ल्या व्हडल्या वज्याचो भार एकदम ना जाल्ल्याचो आभास जावन सलोमी आपल्या घराचे वाटेक लागलें.

विन्सी क्वाद्रूस
9822587498