समाधानाचे खीण

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

जंय विचारांचो, खोस आनी दुख्खांचें उक्तें आदान-प्रदान जाता, थंयचीं घरां सदांच मुक्त आनी सोबीत दिसतात. संवादांतल्यान जिणेंतल्यो विसंगती सहजपणान वतात. सुखाचे वेगवेगळे रंग थंय सहजपणान दिसतात. समाधानाचे खीण आपसुकूच मेळटात.

आमी रावतात, सगळें भुरगेपण, खोस आनी दुख्ख अणभवतात त्या घरांत, त्या घरा कडेन आमचो सगळ्यांत लागींचो संबंद आसता, हें निश्चीत. सुख हें घराच्या आकाराचेर न्हय तर घरांतल्या वांगड्यांचे वृत्तीचेर आदारून आसता. जाण्ट्यां कडल्यान बरी शिकवण ही कुटुंबा कडल्यान आमका प्राप्त जाल्लें संस्कार आसतात. एक निरोगी कूड आनी मनाची गिरेस्तकाय फकत हांगाच विकसीत जावंक शकता. घर भुरगेपणांतल्यान लोकांक तांची संस्कृताय शिकयता.

घरांतल्या लोकां भशेन घरांतल्या वस्तूंचीय मोगान काळजी घेतात, फावो तें लक्ष दितात. वण्टींक आवडीचो रंग दिला. दार आनी जनेलां वयल्यान सोबीत आनी भरतकाम केल्ले पडदे सोडल्यात. सृश्टींतल्या दरेका जिवाचो खूब मोग आसता ती सुवात म्हळ्यार घर !!

शारांत व्हड इमारती येवपाक लागल्यात आनी शाराच्या भायल्या वाठारांनीय नवीं घरां बांदपाचे प्रकल्प. पयलीं घर विकतें घेतना मध्यमवर्गीय लोक जिणेचे कमाईचो वापर घर बांदपाक करताले. त्या वेळार घर बांदपाचें सपन निवृत्ती उपरांतच आकार घेतालें. कांय स्वतंत्र ल्हान वा मोबायल वेवसायीक लोकांक स्वताच्या घरांत गुंतवणूक करचे परस खंय तरी डिस्पोजेबल इन्कम घेवन भाड्यान रावप चड बरें दिसता. पूण फुडें कुटुंबाची पद्दत बदलपाक लागली. कुटुंबां वेगळीं जावंक लागलीं, चले- चलयो शिक्षण सोंपतकच नोकरी आनी वेवसाया खातीर भायर सरपाक लागले. कुटुंबांतल्या वांगड्यांची संख्या वाडली तेन्ना रावपाचें घर उणें पडपाक लागलें. उपरांत नव्या घराची संकल्पना येवपाक लागली. आनी सगळ्यांक अशें घर आसचें अशें दिसूंक लागलें.

घर म्हणल्यार फकत चार वण्टी, जनेलां आनी फर्नीचर न्हय, तर जिवितांतल्या सुख-दुख्खांचें साक्षीदार म्हणल्यार घर. तुमचे कडेन कितलें आसा वा कितें ना हें इतलें म्हत्वाचें न्हय, पूण घर आसप, थंय कुटुंबा सयत मायेमोगान रावप हें लेगीत म्हत्वाचें. मनांक आराम दिवपी, खोस हाडपी घर सगळ्यांक जाय अशें दिसता .

खंयच्याय सुवातेर वतना वा गाडयेंतल्यान प्रवास करतना लेगीत रस्त्या भोंवतणी पाचव्याचारांत लिपिल्लीं कौलारू घरां पळयतां तेन्ना घराची याद जाता. तातूंतल्यान आमकां सुखद भावना मेळटा.

घरांतलीं सोंपणाय घराचो एक भाग. तीं वाचपाक, गजाली मारपाक जाय. शांत सांजवेळार पांवण्यार बसून सुर्यास्त पळोवपाक मेळ्ळ्यार मनांक एक उमेद मेळटा. आंगणांतलें सोबीत तुळशी वृंदावन आमकां बरें दिसता. थंय पळयतकूच सुख मेळटा. तातूंतल्यान उर्जा मेळटा. फाल्यांच्या नव्या झुजा खातीर, संघर्श, जिणेचो मार्ग तयार करपाक बळ दिता ती वास्तुच. दीसभर काम करून मनीस थकून घरा येता तेन्ना आराम आनी समाधानाचे खीण खूब व्हडले आसतात.

पूण घरांत खोस, सुख आनी शांती हाडपाच्या हेतान केल्ली प्रामाणीक सजावट घराक नवे रूप दिता. सैमीक जिवीत हाडटा. सजवणूक चड करीनासतना प्रमाणांत केल्ली सजावट घरांत उमेद भरता. तडजोड हो घरचो खरो कुटुंबीक आदार. घर सजयतना जितेंपण तिगोवन दवरप आनी मनीसपणाची लागवड करप म्हत्वाचें. शिमीटाच्यो चार वण्टी आशिल्ल्या घरांत मनशांचें अस्तित्व, तांची वागणूक आनी उलोवप हातूंत फरक पडटा काय? तर हय, खरें… घराचें अस्तित्व म्हळ्यार थंय रावपी लोकांच्या भावनांचें प्रतिबिंब. जितलें सकारात्मक प्रतिबिंबीत जाता तितलें घराचें अस्तित्व सुखी. कुटुंबाच्या सगळ्या वांगड्यांक आयज एकठांय बसपाची गरज आसा. विचारांचें आदान-प्रदान, घरांतली जापसालदारकी. ती म्हणल्यार, कुटुंबांतल्या वांगड्यांक एकामेकांच्या काळजाचो विचार करूनच घरांत शांतताय हाडूंक मेळटा.

ल्हान आसूं वा व्हड, प्रस्न घराच्या आकाराचो न्हय. तातूंत कितें फरक पडटा? प्रस्न घरांतल्या मनशां संबंदी. तांच्या मनाचेर, तांचे मदल्या कोडू- गोड संबंदांचेर आदारून आसता. जंय विचारांचो, खोस आनी दुख्खांचें उक्तें आदान-प्रदान जाता, थंयचीं घरां सदांच मुक्त आनी सोबीत दिसतात. संवादांतल्यान जिणेंतल्यो विसंगती सहजपणान वतात. सुखाचे वेगवेगळे रंग थंय सहजपणान दिसतात. समाधानाचे खीण आपसुकूच मेळटात.

गौरी भालचंद्र