भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आमी आख्खो समाज बदलूंक वचुया नाका, पयलीं आमकांच बदलुया. समाजा कडेन मनीसपणान वागून.
मनशाक जेन्ना पयशांचो उन्माद आनी सत्तेचो माज चडटा तेन्ना तो मनीस, मनशांत उरना. तो कशाय कसो वागता. सगल्यांकूच आपले हुजरे करून दवरता. कारण तांचे तकलेंत सत्तेची नशा चडिल्ली आसता. तातूंतल्यानूच तो मनीसपणां भायलीं कृत्यां करून असंख्य पापांचो धनी जाल्लो आसता. मनीसपणाचें भान ताका उरना, आनी कर्मकट्टो समाज कुड्डेपणान ताचे फाटल्यान ओडत वता. ताचो पोको जयजयकार करीत ‘भाई तुम आगे बढो, हम तुम्हारे साथ है’ दुसरो भाई मेळसर. ही वृत्ती समाजाक घातक.
समाजान उंवाळून उडयिल्ल्या फातरा काळजाच्या फडतूस मनशांक कोणेच लागीं धरूंक फावना. पूण जेन्ना काय मनीस आपल्या सुवार्था खातीर तांकां फितां लायतात, तिबे लायतात, माथ्यार घेवन नाचयता, तेन्ना खरे म्हणल्यार फितां लावपी, तिबे लावपी, माथ्यार घेवन नाचोवपी आपसुवार्थी, आपमतलबी त्या मनशांची भिरभिरी मारता. तकली सण्ण जाता.
मनशाक मात तरी मनीसपणाचें धंगण आसूंक जाय. समाजीक भान आसूंक जाय. एखाद्या अधर्मी मनशाक आपणें तेंको दिवप कितलें योग्य आसा? हेंवूय तपासपाक जाय. जांचे वागणेंच मनीसपणा भायलें खुनशी कशें. रगतूच राक्षसी वृत्तीचें. जें फक्त दुसऱ्याक विनाकारण त्रास दितात, पिडटात, फटीच्यो केसी घालून विनाकारण कोर्टांनी खेचतात. जे कुचित्री कशे वागतात असल्या दुस्वासी वृत्तीच्या लोकांक सगल्यांनीच पयस दवरपाक जाय. पूण लोक तांचोच जयजयकार करतात.
जायते जाण संदीसादू, सुरवाडी लोक भितरल्ले बुध्दीचे आसतात, ते दाखयलिपय करतात, कोणाचे तरी मर्जेन वागतात. गुलाम कशे. कोणा राजकर्ण्यांच्या ताटां पोंदची मांजरां जाल्ले भशेन. हें असलें वागणें चार चौगांत सोबून दिसना. स्वाभिमानान जगपाक कळपाक जाय.
आयज चडशे लोक एकामेकाच्यो चाडयो करतना दिश्टी पडटात. कोणूच कोणाचे बरें म्हणटा ते उलयनात. फक्त दुस्वास. सगलें जाण एकामेकांचे धुयत आसतात. आपल्या आंदनार कितें शिजता तें पळोवचें सोडून आमकां दुसऱ्याले रांदनीर कितें शिजता तें जाणून घेवपाची चड उमळशीक.
मनशान सदांच आपल्या पांया कडेन पळोवंक जाय. मनशान कशाय कसो वागूंक जायना. मनीसपणान नितीन वागपाक जाय. मनशान तुसडेपणान वागपाक जायना.
जाता कितें, प्रत्येकाक दिसता आपूण बरोच वागता कसो. आपले आपुणूच मुरगटप. पूण तशें आसना. समाजांतल्या 100 टक्के लोकांनी सांगपाक जाय. तेन्नाच तें खरें.
मनांत एक आनी जनांत एक अशी दाखयलिपय वृत्ती मनशान आपणावंक जायना. मनशान प्रामाणीक वेव्हार करपाक जाय. सामको पारदर्शक. तोंडार हांसो दवरून गोड गोड उलोवन कोणाची मारपाक जायना. चार चौगांत कोणाक हिणसावपाक जायना. कोणाची तरी गेम करपाक तिसऱ्या मनशाक फुडें काडपाक जायना. मनशान सरळ वागचें. तोंडार सांगचें खरें उलोवपाक कोणेच भिवपाक जायना.
अनैस्ती दुसऱ्याचें पाड येवजिले म्हूण दुसऱ्याचें पाड जायना, थोडो त्रास जाता पूण जो कोण अधर्मान, अनितीन वागता ताका ताचे कर्मभोग, आयज नातर फाल्यां भोगचेच पडटा. कोण सुटना. आमचो धनी आमचीं काळीं कर्तुबां पळयसर पळयतात आनी एकसणीच दिता. मागीर पश्चाताप करून कांयच फायदो आसना.
आयजूच, वर्तमानान नितळ काळजान, निर्मळ मनान एकामेका कडेन आपलेपणान मायेमोगान वागले जाल्यार आमचो फुडार पर्जळीत जातलो, हातूंत इल्लोय दुबाव ना. वर्तमानातल्या तुज्या विचारांचेर तुजो फुडार आदारिल्लो आसता हें आमी विसरूंक जायना. कितें आसता गोडा धेपीक दोमळे ओडटा. तशे राजकी फुडाऱ्या फाटल्यान नाचपी हुजरे खूब आसतात. हुजऱ्यांक स्वाभिमान आसना. ते आयज हांगा म्हणल्यार फाल्यां दुसरी कडेन. ते मनीस कशेच जगनात. तांका कितेंय म्हण ‘रांडे’ म्हण नाजाल्यार ‘पोटा’ म्हण. पोटभर जेवपाक मेळ्ळें की जालें. इतले ते गलगल्याक आयिल्ले आसतात.
जण एकलो हांगासर प्रत्येकाचे जोक काडटा. उलोवपाची, सांगपाची म्हूण एक रीत आसता. थोड्यांक हे गणीत समजना. ते उख्खली जीब लायली ताळ्याक अशे पद्दतीन वागतात. ताका काय एक अर्थ आसना. मनशा मनशां मदीं मतभेद खूब आसतात. आसले म्हूण काय नजो, मनभेद आसूंक फावना. एकामेकाची मनां दुखोवंक जायना. मनार जाल्ले घाये पेकनात. ते सासणाचे उरतात. ताका लागून उलयतना सांबाळून उलोवपाक जाय. मेजून मापून शिस्तीन उलोवपाक जाय. मनीसपणाचें भान दवरून उलोवंक जाय. आपल्या उलोवण्याक रीत आसपाक जाय. वायफळ बडबड करून कसलोच फायदो आसना. मनीस आतां खुबूच हुशार जावंक लागला. कोणाच्या मनांत कसलीं कपट कारस्थनां शिजतात म्हणपाचें कोणूच सांगूक शकना. सगलो समाजूच सामान्य जनते कडेन रडयांनी खेळपाक लागला.
सत्ते मुखार कोणाचेंच शाणेपण चलना. मनशाक चडूय मद जावंक जायना. स्वताक कोणेच देव समजूंक जायना. सभ्यतायेन वागपाक जाय. शेवटी आमी मनीस आंडागीवृत्ती आपणावन लोकांक नाडूंक फावना. मनशान मनशाच्यो चिकरभासो करच्यो न्हय. पिशाक पिपळ दाखोवचो न्हय. संवसारांत जायते लोक मनीसपणाची सभ्य संस्कृती आपणावन देवमनीस कशे वागतात आनी एकामेकाक आधार दितात. मनशाचो जल्म घेवन असूर कशे वागनात. कांय लोकांच्या वागण्याक अर्थ आसना. मनशान आपली जीण अर्थपूर्ण जगपाचो यत्न करपाक जाय. आपले मर्यादेन आपणें रावपाक जाय. ओगीच आडेचे झेत मारूंक जायना. स्वताचे हिकमतीन आपली जीण आनंदमय करपाक जाय. जिणेंत निरशेणी येवंक दिवंक जायना.
जगार कितें घडटा तें पळोवन आमी कित्याक वयर सकयल जावया. आमचें उखलना आमकां. जगा वेले सगलेच आमी लावन घेवंक जायना. तुज्या एकल्याच्या माथ्यार तें वजें दिल्लें आसना. तुज्या मताक खाता कोण? सामान्य मनशाचे जगाक कोंत आसा. मागीर सामान्य मनशान बेठोच हुस्को कित्याक काडप? अशे जायते प्रस्न सामान्य मनशाक भेडसायतात. कारण सामान्य मनिसूच जग चलयतात.
एकलो मनीस समाज निवळ करूंक शकना, पूण तो मनीस आपली जीण पर्जळीत करूंक शकता हातूंत दुबाव ना. आमी आख्खो समाज बदलूंक वचुया नाका, पयलीं आमकांच बदलुया. समाजा कडेन मनीसपणान वागून. आमी पर्जळ्ळे की समाज आपसुकूच पर्जळटलो.
काशिनाथ नायक
9158345844
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
