भांगरभूंय | प्रतिनिधी
इश्ट, शिक्षकांचो आवडटो आशिल्लो संचीत
पुलिशेक आपयिल्लो म्हूण बेजार आशिल्लो बापूय
बापायन बरयिल्ले चिटयेन ताका वायट समजप योग्य?
संचीत अव्वल बॅडमिंटन खेळगडो, सभावान थंड
दिवचले म्हापशेंकार बापूय-पूत मरण प्रकरण
दिवचल : 16 मार्चाक संजय म्हापशेंकार आनी संचीत म्हापशेंकार ह्या बापूय-पुताच्या मरणान पुराय दिवचले खवदळ पडिल्लो. बापायन पुताक मारून आत्महत्त्या करपाचो हो प्रकार भयानकूच आशिल्लो. बापायन आत्महत्त्या करचें पयलीं 12 पानांची चीट बरयल्ली. आपलो पूत फुकट वतलो, हो भंय आपणाक सतायतालो. हातूंतल्यानूच आपणें ताचो जीव घेतलो, आनी आत्महत्त्या करता, अशें बरयिल्लें. ह्या चिटयेचेर आदारून सगळ्यांनी संचिताक ‘व्हिलन’ थारयलो. पूण प्रत्यक्षांत तशें ना.
संचित आपल्या इश्ट, शिक्षक आनी वळखीच्या लोकां मदीं एक बरो वागणूक आशिल्लो भुरगो म्हूण फामाद आशिल्लो. एक फावट ताच्या बापायक अभ्यासा विशीं खूब राग आयलो, ते वेळार तांचे कृतीक लागून तो भियेलो आनी ताणें पुलिसांक आपयलो. पुलिसांनी घरा येवन ताच्या संजय म्हापशेंकार हांची चवकशी केली, ते वेळार सावन तो अस्वस्थ आशिल्लो. आनी तेन्ना सावन तांचे मदीं परत – परत कॅस्तांव जातालें, अशी म्हायती मुखार आयल्या.
आमच्या प्रतिनिधीन संचित म्हापशेंकाराचे इश्ट, कुटुंबीय, शिक्षक आदींची भेट घेतली तेन्ना ह्या प्रकरणांत नवी म्हायती मुखार आयली. इश्टांच्या वर्तुळांत भोंवतना संचीत मृदुभाषी आनी सामको मनमिळावू आशिल्लो अशें सगळें म्हणटात. क्रिकेट खेळटना एखादे वेळार ताचे कडल्यान चूक जाली आनी कोणूय ताचेर रागार जालो जाल्यार तो ओग्गी रावन आयकतालो. ताणें केन्नाच परती जाप दिली ना. तशेंच ताका कसलेंच व्यसन नाशिल्लें. इश्टांनी सांगलें की तो शाळेंतलो एक अव्वल बॅडमिंटन खेळगडो आशिल्लो.
तो दिवचले शांतादुर्गा हायस्कुलांत णववे यत्तेंत शिकतालो. हायस्कुलांत ताची वागणूक सामान्य आशिल्ली. तो केन्नाच खंयच्याच वादांत पडलो ना. शिक्षकांचें ताचे विशीं बरें मत आशिल्लें. ‘हांव बरो आनी म्हजें काम बरें’ अशी ताची वागणूक आशिल्ली. ताची शिक्षणीक प्रगतीय योग्य आशिल्ली. कागाळ करपा सारकी ताची वागणूक केन्नाच नाशिल्लीं, अशें शिक्षक सांगतात. संचिताच्या मरणा उपरांत ताका चुकीचो थारावपी लोकांनी ही वस्तुस्थिती समजूंक जाय, अशें शिक्षकांचें म्हणणें आसा.
संचित निर्मळ काळजाचो : भयण
बापूय आनी भावाच्या मरणान धपको बसिल्ल्या, संचिताच्या भयणीकडेन आमच्या प्रतिनिधी संवाद सादलो. दोगांयची याद काडून ती भावूक जाली. संचीत सरळ, निरागस आनी निर्मळ काळजाचो आशिल्लो. तो ल्हान आशिल्ल्यान खेळप हें जातालेंच, तो आपल्या पिरायेच्या भुरग्यां वांगडा खेळटालो, इश्टां वांगडा वेळ घालयतालो. ताचो अभ्यासाचेर परिणाम जातलो ह्या भंयान ताचो बापूय ताका शिटकावणी दितालो. हाका लागून तांच्या संबंदांत तणाव निर्माण जालो. पूण तें इतलें चडार पडटलें अशें दिसलें ना. बापायन म्हाका वा संचिताक केन्नाच शारिरीक ख्यास्त दिवंक ना. म्हजी आवय तीन वर्सां आदीं संवसाराक अंतरली. ते उपरांतूय आमच्या बापायन आमचे कडेन योग्य लक्ष दिलें. संचितान आपल्या अभ्यासाचेर लक्ष केंद्रीत करचें अशें तांकां दिसतालें.
ह्याच भावनेन कांय म्हयन्यां आदीं तांणी संचिताक धमकायिल्लो. हे घडणुकेक लागून तो भियेंलो आनी ताणें पुलिसांक आपयलो. पुलिसांनी घरा येवन ताच्या बापायची आनी ताची चवकशी केली. हे घडणुकेक लागून बापूय मात्सो बेजार आशिल्लो. एका राजकी पक्षाचो पदाधिकारी म्हूण आशिल्ले राजकी आनी समाजीक संबंद ताणें लागीं लागीं तोडिल्ले आशिल्ले. ते समाजांत मिसळूंक नाशिल्ले. आपल्या पुता विशीं तांची भावना सामकी भावनीक, मात्शी हट्टीपणाची जाल्ली. हाका लागून तांचें मदीं वेगळेपण वाडत गेलें.
ही घडणूक घडली त्या दिसा हांव कामाक गेल्लें. घडये त्या वेळार तांचे मदीं आनीकूय संघर्श जाल्लो आसूं येता, आनी ताका लागून ही घडणूक घडूंक शकता. हाका लागून ते हाल्लें आनी ताणीं आपल्या पुता विशीं आपली भावना चिटयेंत बरयली, अशें तिणें भावनीक जावन सांगलें.
भावाक वायट म्हणप्यांनी समजून घेवचें !
एके वटेन भाव आनी बापूय वगडावपाचें दुख्ख आशिल्लें आनी दुसरे वटेन भावाच्या मरणा उपरांत ताची बदनामी जायत आसा, अशा दोट्टी मानसीक संघर्शांत संचिताची भयण सांपडल्या. ताचे विशीं कसलीच कागाळ नाशिल्ली. म्हाका लेगीत ताच्या वागणुकेचो केन्नाच त्रास जालो ना. फकत बापायन ताचे कडल्यान दवरिल्ल्यो अपेक्षा पुराय जावंक नाशिल्ल्यान वाद जातालो. पूण कांय जाणांनी फकत बापायन चिटयेंत बरयिल्ल्या गजालींचेर आदारून संचीत बरो न्हय म्हूण प्रतिमा उबी केली. संचिताच्या कथीत वागणुकीक लागून बापायक हें पावल उखलचें पडलें असो प्रचार करप्यांनी खरी परिस्थिती समजूंक जाय आशिल्लीं, अशें तिणें निमाणें सांगलें.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
