भांगरभूंय | प्रतिनिधी
चवथ म्हणनाच फुडें सगळ्यांचा तोंडार मागीर तो ल्हान आसूं वा व्हडलो, एक वेगळेच खोश्येचें ल्हार दिश्टी पडटां. भाद्रपद म्हयन्यांत येता तो सण म्हणल्यार चवथ. खरें म्हणल्यार चवथीच्या एका म्हयन्यां पयलींच गणपतीच्या आगमनाची लोक तयारी करपाक सुरवात करतात आनी दोळे लावन गणपतीची वाट पळयतात, अंदू माटोळी कशी बांदची? घर- दार कशे तरेन सजोवचें ? कितको फोग हाडचो? असल्यो साबार गजाली पयलींच चिंतपाक सुरवात करतात. चवथ देड, पांच, सात, णव, इकरा, एकवीस दिसांची न्हय जाल्यार चवथ ही सदांच दर एकल्याच्या जिवितांत आसता. चवथेक जी मजा, उर्जा तयार जाता ती आनीक खंयच्याच सण परबेक येना, हो दर एकल्या मनशाचो अणभव. चवथीचें वातावरणूच वेगळें घरां- घरांनी ताळांचो नाद, आरतीचें सूर, घुमटाची घुमी आयकून मनाक आगळें- वेगळें रुप येतां तें दिश्टीं पड्टा. उणेच 1- 2 म्हयने शिवराक रावून लोक बाप्पाच्या आगमनाची तयारी करतात. दुसरो बदल म्हणल्यार जाण्टें आपापल्या नातरांक विघ्नहर्त्याच्यो साबार काण्यो सांगतात. भुरगीं लेगीत त्यो मन लावन आयकतात.
लंबोदर, हेरम्ब, वक्रतुंड, महाकाय, सिद्धिविनायक, मंगलमुर्ती, अश्यां तितल्याच नावांनीं गमपतीक उलो मारतात, वळखतात, पूण शेवटाक तो एकूच, सगळ्यांचो लाडको मोरया!
तशें पळोवंक गेल्यार फकत मनशांतूच न्हय जाल्यार सैमान लेगीत खूबशें बदल घडटात, वेगवेगळ्यां फुलांचो परमळ फाकारपाक लागता, हरणें, आंब्याचे ताळे, कांगल्यो, करमलां, घुंगरां, चिड्डो हें सगळें सैमाचे देणें गणपतीच्या आगमनाक सज्ज जातात, सुकणीं तांच्या कोमल- शुद्ध स्वरांनी राग मांडटात, न्हयो, दर्या आपल्याचें पोट निवळ करून दवरतात, चवथी कडेन सैमाचें रूप पळोवपा सारकें आसता, सगळें वातावरणूच बदलतां.
चवथ म्हणल्यार भुरग्यांची सामकी आवड्टी. म्हाका याद जाता जेन्ना मामाली आई आनी बाबा आमगेर येताली तेन्ना हांव तांच्या म्हऱ्यांत वयचो आनी ‘आई सुर्सूरी गे?’ अशें विचारतकच आई म्हाका व्हडा उमेदीन एक न्हय तर सुर्सुऱ्यांचीं 2- 2 बंडलां दिताली. ती मजाच वेगळी आशिल्ली. मजेची गजाल म्हणल्यार आयचें भुरगें सुर्सुरी न्हय जाल्यार गंडेल (दादा बाॅम्ब) मागतात, हो आमचो आयचो आधुनीक काळ. काळ वता, वेळ धावता तसो बदल घडटाच, ही सैमाची कृती.
गणपती हो सैमा पसून जल्माक आयिल्लें दैवत. आमी हें विसरतात आनी आपली उमेद पुराय जावची म्हूण सैमाचेर अत्याचार करतात. लाखांचें लाख फोगाचेर वगडायतात आनी जाचो परिणाम वातावरणांत वाडट्या प्रदुशणाक जापसालदार थारता आनी निमाणे कडेन आमी सैमाचेर ताण घालतात. सैमान आमकां भरपूर कितें दिलां, ताचें उपकार अशे तरेन मानप? हें चुकीचें. गणपती, एकदंत अशीं कितलींय जरीं नांवां आसलीं जाल्यार शेवटाक तें एकूच रूप. गणेश चतुर्थी म्हळ्यार फकत मोदकाचो नैवेद्य दाखोवप, गणपतीक फुलां घालप, भरपूर फोग मारप…. इतलेच पुरती न्हय जाल्यार स्वताचे कुडींत जो गणपती वास करता त्या वास्तवीक गणपतीचें दर्शन करप म्हणजेच खरी गणेश चतुर्थी. गणपती आयलो काय जे कितें बदल घडटात ते पळोवन मनांतलो आळस नाच जाता. उमेदीचीं ल्हारार ल्हारां आपटतात, घुमटाच्या तालार, गजराच्या स्वरार आनी मायभुंयेच्या हाता- तळार दिंडी घालून नाचपाक एक वेगळीच खोस भोगता.
गोंयांतूच न्हय तर भारतांत तशेंच हेर देशांनी लेगीत गणेश चतुर्थी उमेदीन मनयतात. सगळें जाण्टे-नेण्टे उमाळशिकेन गणपतीची वाट पळयतात. घरांत गणपती येता तेन्ना बायलां, भुरगीं व्हडा उमेदीन फुलांचीं रांगोळीं घालतात, चले घरांत लागपी सामान हाडपाक मजत करतात, जाल्यार ल्हान भुरगीं एक- एक माराण बाटलेंत घालतात आनी उजवातीन पेटयतात आनी थंयसरल्यान पळ काडटात. सगल्याच घरांनी हें दृश्य दिसता.
एकदा गणपती घरांत आयलो काय कोणाकूच तो गेल्लो नाका. पूण कितें करचें ताकाय फुडल्या वर्सा परत बेगीन येवपाक जाय, ताची आवय ताका रावल्या हें समजून धाकटीं भुरगीं जेन्ना बाप्पा घरा वता तेन्ना दुख्खी जातात. पूण इतकें आसूनय व्हड प्रमाणांत खोस परगटावन बाप्पाक, ‘गणपती बाप्पा मोरया!! पुढच्या वर्षी लवकर या’, असो जयघोश करीत बाप्पाक निरोप दितात.
भाद्रपदाची गणेश चतुर्थी ही परब सगळ्या लोकां मदी एकवट जावपाची इत्सा, उमेद तयार करता. ह्या संवसारांत व्यापून आशिल्लो अहंकार, गर्व सोडून उडोवन, आपली जीण सर्वांगी करप होच हे परबीचें पयलें आनी निमाणें उद्दीश्ट.
गणपतीचे उपकार आमी ताका फुलां ओंपून, मोदक भेटोवन, नाचून फारीक करूंक शकनात, पूण ज्या सैमा कडल्यान आमकां गणपती मेळ्ळा, त्या सैमाक राखुया, आनी चवथूच न्हय तर आमच्यो सगळ्यो परबो सैमा कडेन इश्टागत करून मनोवया. गणपतीचें उपकार मानता तितकें कमीच, मनशाक बरी बुद्द दिवची, सगल्यांचेर आपलो आशिर्वाद अनंतकाळ मेरेन आसचो इतकेंच श्री चरणी मागणें…….
स्वेद सदानंद दिवकार
[email protected]
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
