भांगरभूंय | प्रतिनिधी
वासूबाब, तूं जानोत उलयलो. कसलें तरी गीत वाजलें. फर्र फर्र करून. पळेत जाल्यार शेरकुल्याक फोन आयिल्लो.
शेरकुलें आमच्या वाड्यावेलें धडाडीचें उमेदवार आशिल्लें. पक्षान तिकेट नाका दिवं. शेरकुलें कापाज्दादीचें. अपक्ष म्हूण झेपीची वेंचणूक लडयली. पडलें. तोंडार गोड उलयतल्यांनी बूच मारली. पूण कर्मयोगी शेरकुल्यान तें मनार घेवंक ना. रोखडीच विधानसभा वेंचणूक येतली. तें सकारात्मक आसा.
शेरकुलें कित्याक आऩी खंय आनी कशें शिरकलें तें सांगतां. हे खेपे साहित्य अकादेमी आपणाकूच मेळटलो म्हूण शेरकुल्यान म्हजे कडेन पैज मारिल्ली. हरल्यार हरूं म्हूण हांवूंय पैज खेळ्ळों. पैज शिरकली. पुरस्कारूय शिरकले. शेरकुलें अजून साहित्यांत नापास जावंक ना. दिल्लींत पुरस्कार जाहीर जावपाक एक मिनिट उरिल्लें, पत्रकार परिशद रद्द जाली. पत्रकारांक सामुशे खावपाक रूच उरलिना.
शेरकुलें इंटरनेटार नदर दवरून आशिल्लें. ताणें म्हाका रोखडेंच कळयलें.
कोणाकूय मेळूं, म्हाका फरक पडना. आयकून घेतलें. शेरकुलें एक्सायटेड टोनांत सांगतालें – कितें जालां कांयच कळना, इतिहास घडला. पुरस्कार प्रक्रियाच रद्द जाल्या. मोटें पुलितीक चललां. आमकां दिवपा वेळारूच हीं नाटकां. अन्याय हो. शेरकुल्याचें सपन भंगिल्लें आनी तें चाळवल्लें हें कळटालें. म्हाका वायट दिसलें. अजापूय जालें. फाटलीं दशकां अशें केन्नाच घडुंक नाशिल्लें.
शेरकुल्यान सात पुस्तकां बरयल्लीं. तातूंत कवितां झेलो बी आशिल्लो.
कावळ्याच्या हातांत दिलो कारभार
ताणें हागून भरलो दरबार.
ही शेरकुल्याची कविता म्हाका खूब आवडटा. ते कवितेंत मुखावेल्या वीस वळींनी उपहासात्मक कथन आसा. समाजभान आसा. मनोहरबाबाल्या लोकशाय कविते कडेन तुलनात्मक अभ्यास करून कोणेंय थिसीस बी बरोवं येता.
अंदूं पुरस्कार तुकाच गो शेरकुल्या, अशें ताका खूब जाणांनी फुलोवन दवरिल्लें. थोड्यांनी लेख लेगीत पयलींच बरोवन दवरिल्ले. शिताफुडें मीठ. सगळें अकस्मात कल्पनेभायलें घडलें. शेरकुल्यान दिल्लींत कितें घडलां तें म्हाका सांगलें. काणकोणा वा सावय वेऱ्यां बी कितें घडलां तें पळोवन येतकच उलोवचें तशें. म्हाका सगळेंच कळूंक ना. गरजूय ना. शेरकुलें उलयलें – आयक वासूबाब, आतां कितलेशेच प्रोग्राम, प्रकल्प बी त्रिशंकू अवस्थेंत उरतले. टूर बी जातात, लेखक बी फोल्गां मारपाक वतात पळे, आसामाक, बंगालाक बी… ते प्रोग्राम कितले जायत सांगूं नजो. साहित्य अकादेमीक खंय अमूक टक्के इनकम एकठावपाक सांगलां. फसफस फोल्गी उधळपट्टेचेर आळो येतलो.
हांवें बेठेंच विचारलें – राव गो, आनी हे चार पुरस्कार दितात तांकां कांय धोको ना मुगो….
शेरकुलें चपापलें – ह्या संवसारांत कितें जायत सांगूं नजो. आतां कितें जालां तें कोणें सपनांत तरी चिंतिल्लें? पणजेंत मांडवींत एक बोट मुंगरिल्ली शिरकल्ली तशे सगळे पुरस्कार सद्या तरी बेमुदत शिरकल्यात.
शेरकुल्याक धक्को बशिल्लो. पुरस्काराचो धक्को, वेंचणुकेतल्या पराभवाचो धक्को आनी लोकांचीं तोंकासांवां. हांवें ताका मुखार वचपाचो सल्लो दिलो.
आगो, तुजे खातीर केदें व्हडलें जिवीत आसा गो. तूं प्रामाणिक. अपेस ही यशाची बुन्याद. अणभवांतल्यान शिकून मात घे. आपले मनीस कशे घात मारतात तातूंतल्यान शिक.
वासूबाब, तूं जानोत उलयलो. कसलें तरी गीत वाजलें. फर्र फर्र करून. पळेत जाल्यार शेरकुल्याक फोन आयिल्लो. एलिझालो. नातलांक तूं येवन बरें दिसलें म्हूण थॅंक्यू सांगपाक. तीं दोगांय बायलांच्या दोन संघटनांनी काम करतात.
तुमी दोगांय बरें काम करतात गो. उजो पेटोवपी चड हांगा. पालोवपी कमी.
शेरकुलें सांगूंक लागलें. कितल्याशाच घरांनी शांती ना. तरेतरेचीं किजिलां. हालीं डायवोर्स वाडूंक लागल्यात. कारणां आल्तू फाल्तू. सामकीं सादीं कारणां. तातूंतल्यान किटी आनी उज्या केणां उसळटात.
तुमी कितें करतात तर ते खातीर?
आमी चलो चली दोगांयचेंय समुपदेशन करतात. तांकां समजायतात. केस घालचे पयलीं वा केस चालू आसतना पालवता जाल्यार पालोवं म्हूण तांकां अपुरबायेन समजायतात. चिमटीभर कारणाक लागून सगळें मोडूं नाकात. भुरगीं बी आसल्यार बोबोच सगळ्यो.
फायदो जाता? हांवें विचारलें.
केन्नाय जाता. केन्नाय पदरांत निराशा. पूण तीं चिंतूंक लागतात. तांचें पटना कित्याक त्या मुळां मेरेन वतात. पूण इगो मदीं आयलो जाल्यार तडजोड ना आनी परत भोयोच.
इतल्यान शेरकुल्याचो भाचो कॉलेजकुमार, भितर सरलो. केंसांचो चोमडो काय कोंबडो. आयाळ. कानाच्यो वायरी पळेल्यार हो स्टेथोस्कोप लावन दोतोरकी शिकता अशें दिसचें. ताणें शेरकूल मावशेक हडकूंक ना. म्हाकाय कचरोच केलो. तडक भितर.
हुशार शेरकुल्यान ताडलें तें.
आताचें जनरेशन वासूबाब, वेगळेंच शें. तांचें कोणाच कडेन पटना. जेवपाक लेगीत ते भुरगे निमाणें एकलेच जेवतात. मनशांचो संपर्क संसर्ग नाका जाला तांकां. आपलेच पिळगेक ताणी जेन झेड वा जनरेशन झेड हें नांव दिलां. ते आपलेच धुंदींत आसतात. हांवें म्हळें.
शेरकुल्याक भुरग्यांचें तें वागणें आवडनाशिल्लेंच. ताणें म्हळें – धुंदींत आसूं, घुंवळेंत आसूं, लोकांक गृहीत धरूं नाकात. रेश्पेत दियात.
कुयताद, हांवें म्हळें.
वासुदेव पै
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
