भांगरभूंय | प्रतिनिधी
महाशिवरात्रेक एक फावटी काशींत आशिल्ले. वाराणसींत अजून खूब थंडी आशिल्ली.
उदेंतेक गुलाल रंग दिसूंक लागलो तशेंच आमी तुळशी घांटार गेले. लोकरीचे कपडे घालून एक शाल पांगरून एका व्हड्याचेर चडले. सकाळच्या त्या वेळाचेर व्हड्यांत 10-12 साधु बसून आशिल्ले. गंगेंत खूब थंड उदक व्हांवतालें. फांत्या पारार पोटाक आहार सोदूंक शेंवणी चिली-पिली करीत आमच्या माथ्या वयल्यान घुंवत आशिल्लीं, वेगवेगल्या मंदिरांतल्यान जय भोलेनाथ जयकार आनी भजनाचो आवाज कानार पडून एक संगीताची आनी आध्यात्मिक वातावरण सरभोंवतणचे सृश्टींत तयार जाल्लें. भवसागरांत आमगेले जिणेचें व्हडें शांततायेन फुडें सरीत आशिल्लें.
शहरवासी आमकां पळोवून त्या साधुंक कितें दिसलें कोण जाणां तांणी आपले हिंदींत विचारलें, “थंड लग रहा क्या? हमारे साथ गाओ”, अशें म्हणून त्या साधुंनी जय भोलेनाथ जय जय भोलेनाथ गावपाक सुरवात केली. आमी दोगांनय तांचे सांगाताक स्वर जोडलो. “गा सकते क्या?” एकल्यान विचारलें. हांवें “हां” म्हळ्ळें.
“आप कहांके है?” आनीक एकल्यान विचारलें. “क्या भासा बोलते हो?”. हम गोवा के है और कोंकणी बोलते है” हांवें परतून म्हळ्ळें.
“आपके भासा में गावो” ताणें परतून म्हळ्ळें.
‘‘यह राग शंकरा है, एक ताल मे विरचित है और ये गाना हमारी भाशा कोंकणी में है, आपको पसंद आयेगा” हांवें तांकां सांगलें आनी गावपाक सुरवात केली.
शंकर देव तूं महादेव
करुणाकर तुं दुख निवार -1
व्याघ्रांबर तूं त्रिनयनाकर
सुज्ञानाचो तूं महाआकर – 2
गिरिजापती तूं प्रेमसागर
पार कर तूं भव सागर – 3….
साधुगण अजापान निरुत्तर जालें. आमकां दोगांकय नियाळत रावले. “आपका भासा इतनी सुंदर है, इतना संगीत, बाबा की इतनी श्रद्धा?”
हमको आपका गाना बहुत खुशी दिया है” आनी एकलो उलयलो.
“शिव तत्व सारा संसार का एकही है, हम सब इसका एक बहुत लघु कण हे, जय महादेव” म्हणत आमी दोगांनीय तांकां नमळायेन हात जोडून प्रणाम केलो. तितले भितर दशाश्वमेध घांट आयलो. आमी सगळीं व्हड्यांतल्यान तडीर देवलीं. त्या साधुगणांनी सगळ्यांनीय खोशेन दोनूय हात वयर उबारून ‘जय महादेव’ म्हणत “बाबाकी कृपा आप दोनो पर सदा रहेगी” म्हणत चलून गेलें. आमी दोगांनीय विश्वनाथाचें मंदिरा वटेन पावलां घालीं.
डाॅ. कस्तुरी मोहन पै
[email protected]
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
