भांगरभूंय | प्रतिनिधी
अनंतबाब अग्नी हांचो लेखसंग्रह उजवाडाक येता, ते निमतान तांकां परबीं फावता. गोंयां आनी गोंया भायर लेगीत तांणीं आपली खेरीत वळख निर्माण केल्या. फाटलीं साबार वर्सां ते शिक्षणाच्या मळार वावुरतात. ह्या क्षेत्रांत वावुरतल्यांचो दरेक दीस नवो आनी खास आसतलोच अशें केन्ना जायना, पूण अग्नीबाबांचो दरेक दीस नवो आनी वेगळो. त्या दिसांतल्यान पुंजायिल्ल्या अणभवांचो पोटलो म्हणल्यारच ‘आत्मसोद’.
आयचें सर्तीचें यूग, हांगा हांवपणाचो हेत मनांत दवरून जगपाक सोदतल्या मनशांक खरी जीण कशी जगची हाचो बोध दिवपी अशे वट्ट तेवीस लेख ह्या पुस्तकांत आसपावल्यात. एकान एक लेख वाचनीय आनी शिकवण दिवपी अशेच जाल्यात.
आयज शिकपी भुरग्यांचें व्यक्तिमत्व घडोवप दिसता तितलें सोंपें न्हय, पूण हाचे मुखार पालकांनी चिंता करचीं न्हय. कारण तांकां मार्गदर्शन करपी असो लेखसंग्रह फाल्यांच्यान गोंयभर मेळटलो. हो लेखसंग्रह पालक, शिक्षक, तरनाटे आनी विद्यार्थी हांकां नक्की दिका दिवपी थारतलो, अशें हें पुस्तक वाचले उपरांत मनापासून जाणवलें.
फाटलीं कितलीशींच वर्सां लेखक एकांकी, कथा आनी वृत्तपत्रीय लेखन करतात. ह्या मळार तांकां जायतीं ईनामाय फावो जाल्यांत. त्या भायर ते एक नामनेचे सुत्रसंचालक, तरनाट्यांचें मार्गदर्शक, साबार तासां आशिल्लें व्यक्तिमत्व, आमचे सगल्यांचे मोगाळ भाई. म्हणटात न्हय घडे भरल्या शिवाय वडे मेळनात म्हूण, तशी शी गत भाईच्या पुस्तकाचे बाबतींत जाल्ली आनी आतां तें उजवाडाक येता. पुराय
कोंकणी समाज जे
उमळशिकेन ह्या संग्रहाची वाट पळयतात ताचेहून दोट्टे उमेदीन हें पुस्तक हातांत पडटकच वाचूंक गुल्ल जातलो, हातूंत दुबाव ना.
‘आत्मसोद’ लेखसंग्रहांत विविध विशयांचें आकलन अनंतबाब करता. संवेदनशील समाज घडोवपाची तांची पयशिल्ली नदर पुराय लेखांतल्यान स्पश्ट जाणवता. कृष्ण आनी सुदामाची इश्टागत, आपली सर्त आपलेच कडेन, फातराचीं नाका, फुलांचीं काळजां जाय, संवेदनशीलताय भुरगे पिरायेर रुजोवंक जाय, …आनी हांवें इतलेंच दिलें, तुमीच जायात उजवाडाचो दिवो, मरणा उपरांतय उरचीं प्रेरणा आदी अनंत रुपांत लेखक ते आमचे मुखार घेवन येतात. देख दिवची जाल्यार, इश्टागतीचें मोल समजायतना संघभावनेचें तत्व आपल्या पुताचें मन दुखयनासतना कशें तरेन पटोवन दितात ही काळजांत भरपा सारकी एक कथिकाच ताणीं नाजूक उतरांनी चितारल्या. अनंतबाबाचें हेंच खाशेलेंपण म्हणू येता. चुकतल्यांचेर बडी मारून दुखापत करीनासतना बरें वळण लावपाचें काम ते आपल्या लेखणींतल्यान बरेपैकी करतात. डेरेक रेडमंड्डस ह्या ब्रिटीश खेळगड्याची काणी सांगून ताचे जिणे पासून कोणेय प्रेरणां घेवंची अशें ते म्हणटात.
भांगरा पदक मेळपाची तांक आसून लेगीत ताका तें मेळ्ळें ना तरी तो आयज मेरेन लोकांक प्रेरणा दित आसा. लोकांच्या मनांत ताणें घर केलां हाचें कारण म्हणल्यार सर्तींत पयली सुवात म्हत्वाची न्हय तर मुखार दवरिल्ली मोख म्हत्वाची ही गजाल ताणें पुराय संवसाराक दाखोवन दिल्ली. जाचें अनुकरण आयच्या तरनाट्यांनी करचें असो सल्लो उपदेस अनंतबाब करतात. हेरां कडेन तुलना करिनासतना आपलेच कडेन सर्त करून जिणेचो स्तर वाडोवपाची कला शिकोवपाची तांक लेखांत आसा.
दर एका लेखांत अणभवांच्या ज्ञानाचें टॉनीक लेखकान घोळयलां, देखून हे लेख रुचीक, पुश्टीक जाल्या जावंक जाय, अशें हांव मानता. असोच आनीक एक लेख ‘खर्या दानाचो अर्थ’. तातूंत तांणीं पूत अनीश हांणीं बरयल्ली काणी सांगून मनशान कशे तरेन बडेजाव करीनासतना दान- धर्म करूं येता हाचेर भाश्य केलां. आस्पत आशिल्ल्या दरेका मनशान दान अवश्य करचें, एका हातान दिवंचें पूण दुसर्या हाताक कळचें ना अशे तरेन. आयज समाजांत देखाव्यांचीं रुपडीं घालून वावुरप्यांचो आंकडो कमी ना. तांचीं तीं रुपडीं पिंजून तांकां निर्वस्त्र करपाचें बळगें ह्या लेखसंग्रहात आसा. पुस्तक वाचतना ही गजाल मतींत येवंक मात्तूय कळाव लागचो ना, अशें हांव निश्चीतपणान म्हणपाक शकता. संवेदनशीलताय भुरगे पिरायेर रुजवंक जाय, हो लेख पालकांचे मानसीकतायेंत आशिल्लें उणेंपण उक्तडार हाडपाचो यत्न करता. भुरगीं कुमाराचे मातये वरी आसतात. तांकां तो जें रूप दिता तशीं-तशीं तीं घडत वतात. भुरग्यांक सुजाण नागरीक घडयतले जाल्यार पालकांनीय उजू जिणेची देख आपले कृतींतल्यान तांचे मुखार दवरची पडटा. हें तत्व ते मातूय अनमनासतना लेखक पालकां मुखार दवरतात. मुळे सर हे लेखकाचे प्रेरणा स्थान. तांणीं जी कृती करून विद्यार्थ्यांक पाठ शिकयलो तो न विसरपा सारकोच आशिल्लो आनी म्हणून अनंतबाबा सारके सृजनात्मक लेखक जेन्ना तयार जातात तेन्ना कोंकणीचें साहित्याचें दालन गिरेस्त करूंक पावतात हातूंत दुबाव ना.
मुदलत साहित्यकाराचो पिंड जेन्ना एकांकीकार म्हूण घडिल्लो आसता, आनी तो निबंदा सारके हेर साहित्यप्रकार केळयता तेन्ना एकांकीकाराची शैली तातूंत बिंबित जावपाची शक्यता आसता, पूण लेखक अनंतबाब हांच्या ह्या लेखसंग्रहांत तारतम्य बाळगिल्लें दिसून येता. हेंच ह्या पुस्तकाचें खाशेलेपण म्हणपाक हरकत ना. सोपी आनी सरळ भास, वाचप्यांच्या काळजाक हात घालपाची लेखकाची कळाशी खर्यांनीच तोखणायेक पात्र थारता. खर्या अर्थान हो आत्मसोद समाजाचे आयचे परिस्थितीचेर खोलायेन विचार करात आनी मुखावेले पावल मारात म्हूण वाचकांक सुचयले बगर रावचो ना अशें म्हजें अंतरमन ह्या समयार सांगपाक सोदता. ह्या लेख संग्रहांतलो खंयचोय लेख घेतलो जाल्यार तो लेखकाच्या अणभवाचे साणीर घासून आयला म्हणपाचेंच सिद्द जाता.
पुस्तकाचें नांव – आत्मसोद
लेखक – अनंत अग्नी
उजवाडावपी –
संजना पब्लिकेशन्स
–
एच. मनोज
9822441417
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
