शारिरीक संपत्त, अध्यात्मीक आनंद गरजेचो

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मनशालो पयलो संघर्श म्हळ्यार जिवीत आनी सुरक्षेचो संघर्श. आमी सगळे सदांच देवान दिल्ली अपार शक्त आपल्या वांगडां व्हरतात. ती शारिरीक, मानसीक, आध्यात्मिक आनी भावनीक आसता. आमी आमच्या जिवितांत असंख्य प्रसंगांचेर ह्यो शक्ती वापरतात. हातूंतल्यानच आमकां कडू- गोड अणभव मेळटात. पूण निवृत्ती उपरांत हे शक्ती कडेन लक्ष दिवप आनी जिविताच्या शेवटा मेरेन ती कशी वाडटली हें समजून घेवप गरजेचें.
शारिरीक रितीन सकाळीं बेगीन जागे जावपाची संवय करात. सप्तकांत पांच वरां आनी वर्साक दोनशें साठ वरां म्हळ्यार कामाच्या दिसांत आठ वरां अशें सकाळीं एक वर घेतल्यार मागीर एकतीस दीस म्हळ्यार दर वर्सा तेरा म्हयने आमकां मेळटले. ताचें रुपांतर वाचन, ध्यान आनी चिंतन करपाक करात. सकाळीं उण्यांत उणें दोन ते चार पेले उदक पियेवचें. देखून शारिरीक हळुवारपणाची जाणविकाय जातली. एक चैतन्याची भावना अणभवतले. सकाळीं योगासन, पोट, कमर, मानेचे व्यायाम (योग प्रशिक्षकाच्या मार्गदर्शना खाला) करात. बरी भलायकी आनी शांती मेळटली. हेर शारिरीक व्यायाम आवडटा तशें करात.
संतुलीत आहार घेवचो. कच्ची भाजी, सॅलड, तवशें, गाजर खावचें. फळांय खावचीं. ध्यान करपाचो यत्न करात. तातूंतल्यान सर्जनशीलताय वाडटली. कश्टाचेर विस्वास दवरात. आत्मविस्वासाक धरून रावचें. दिसपट्टे जिणेंत दर दिसा कितें तरी नवें आनी म्हत्वाचें करतलों असो संकल्प करात. मन शांत जाले उपरांतच न्हिदपाची तयारी करची. ताचे आदीं देवाचो उगडास करात आनी तुमकां एक व्हडलो दीस दिल्ल्या खातीर ताचे उपकार मानात. फाल्यां एक सोबीत दीस मेळचो म्हूण मागणें करात.
जिणेंत फकत सकारात्मक विचारांक सुवात दिवची. नकारात्मक विचार जिवीत बरबाद करूंक शकतात. दिसान दीस तुमचो आत्मविस्वास वाडोवपाचे खाशेले यत्न करात. थोडें समाजीक वावर वांटून घेयात. निमाणें आपूण कशें रावता तें तुमचेर थारता. रडपाचें थारायल्यार एक आयुश्य पुरचे ना इतल्यो समस्या आसात. हांसून जियेवपाचें थारायल्यार दरेक प्रसंग सोंपें पद्दतीन सोडोवपाक मेळटा अशें तुमकां दिसतलें. सुखी मन, गिरेस्त शारिरीक संपत्त आनी अध्यात्मीक आनंद, जाका ह्यो तीन गजालीं मेळ्ळ्यांत तोच ह्या संवसारात सगळ्यांत सुखी.
येसा खातीर शिस्त जाय
तुमकां येस मेळपाक जाय जाल्यार जिवितांत शिस्त जाय. आमचें जिवीत सतत मुखार वता, अशें म्हण्टात. एके तरेन जिणेच्या दरेका खिणाक आमी खंयच्या ना खंयच्या तरी पांवड्यार उबे रावतात. हे सैमीक रितीन घडटा. आमकां ताची जाणविकाय ना. पूण, तशेंच जाता. देखूनच कश्ट करप वा यत्न करप केन्नाच थांबोवचे न्हय, अशें म्हण्टात.
आमचे कश्ट हे त्या जिविताच्या दारांत दवरिल्ली एक ल्हानशी उजवाडाची पणती. ती दाराचेर आसत जाल्यार दोनूय वटांनी उजवाड घालत रावता. आयच्या वेगान चलपी जिणेंत वेवसायीक संबंद, इश्टागत वा नातें सांबाळप आनी तांकां पाळो दिवप खूब म्हत्वाचें. तुमच्या कुटुंबांतल्यान, तुमच्या दरेका कामाच्या सुवातेर म्हळ्यार ऑफिस, वेवसाय, नोकरी मेरेन हेर जायते प्रकारचे संबंद आसात. तो घट करपाचो एकूच मार्ग म्हणल्यार विस्वास निर्माण करप. एकामेकांची पुराय काळजी घेवन तो निर्माण जाता. दरेक येसस्वी मनीस सुखी वा आनंदी आसताच अशें ना हें हांवें म्हज्या जायत्या वर्सांच्या अणभवांतल्यान पळयलां. कांय जाण येसस्वी आसून लेगीत नाखूश आसतात. हाचे खातीर सगळ्यांत पयलीं कळपाक जाय की आमकां खोशी करपाक खंयची गजाल गरजेची वा ती गजाल सोदूंक जाय अशेंय म्हणूं येता. जेन्ना आमी खरे नातें वा इश्टागत तयार करतात तेन्ना तातूंत विस्वास निर्माण करचो पडटा. कारण, ताका लागून ह्या गुंतागुंतीच्या संवसारांत रावप सोंपें जाता. नातें सुदारपाचो सदांच विचार करप आनी तशें वागप खूब गरजेचें.

गजानन बा. नायक भाटकार
आल्त पर्वरी