वेळ

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मनशाच्या जिविताचें सगळें गणीत वेळाचेर निंबून आसता. घडयाळीचेर जरी एकूच वेळ जाल्लो आसता, तरी दरएकल्याचो वेळ वेगळो आसता.

वेळ, काळ, समय अशीं जायतीं नांवां. हीं फकत नांवां न्हय जाल्यार ताचीं रुपां. वेळ कोणाच खातीर रावना. तो आपले गतीन धांवत आसा. मनशान मात ताका सेकंदानी, मिण्टांनी आनी वरांनी बांदून दवरपाचो यत्न केला. आपल्या भशेन ताचे वांटे घाल्यात.
दीस आनी रात जावपाची प्रक्रिया आमच्या जिवितांतलो एक-एक दीस सद्दां घेवन वता आनी मनशाक हाची सुलूस लेगीत लागना. वेळेक आमी थांबोवंक शकनात. फकत वेळेचो उपयोग करपाक शकतात. देखून एक प्रस्न स्वताक विचारप ‘म्हजो वेळ पुरायपणान म्हजेच मालकीचो आसा? काय तुमचे वेळेचो वापर दुसरीं करतात?’’ ह्या प्रस्नाची जाप तुमचे कडेन आसपाकूच जाय.
मनशाच्या जिविताचें सगळें गणीत वेळार निंबून आसता. ही एक अत्यंत म्हत्वाची गजाल. तुमी ज्या गजालीक तुमचो चडांत चड वेळ दितात, ती गजाल खऱ्यांनीच म्हत्वाची आसा? कारण जिवीत हे वेळेंत मेजतात. हो मौल्यवान वेळ दिवन तुमी कितें जोडलें? तुमी तुमचो वेळ दिवन कितें विकतें घेतलें? तुमी तुमचो वेळ कित्याचेर खर्च केलो? तुमी तुमचो चडांत चड वेळ कित्या खातीर खर्चिलो?
आमकां दिसता वेळाचें वेवस्थीत वेवस्थापन केलें म्हणटकच वेळेचो बरो उपेग जाता. पूण हें वेवस्थापन करता आसतना तुमचो मोलादीक वेळ तुमी कित्या खातीर दिता हाचो केन्ना विचार केला? वेळाचें वेवस्थापन करून लेगीत कितें साद्य जाता हाचेर विचार करपाक जाय.
संवसारांत म्हारगांतली म्हारग वस्त कितली घेवं येता. पूण वेळ? तो विकतो मेळना, वेळ संवसारांतली सगळ्यांक मोलादीक गजाल. मनीस जेन्ना एखादो गुन्यांव करता, तेन्ना ताची ख्यास्त म्हूण ताका बंदखणींत घालतात. गुन्यांवाच्या खरसाणी वयल्यान गुन्यांवकारांक कितले म्हयने वा वर्सां बंदखणींत घालप हें थारता. गुन्यांवकारा कडल्यान दुसरें कांय घेनात. घेता तो ताचो वेळ. ताच्या जिवितांतले कांय म्हयने वा वर्सां. आनी बंदखणींत जो वेळ वता ताची भरपाक दुसरें कांयच करपाक शकना. पूण आमी मात हो वेळ कशाकसोय वगडायतात.
लेखक सी. एस. लिवायस हांचें एक म्हणणें आसा ‘‘Day by Day morning Changes, but when you look back everything is different,” हाचो अर्थ म्हणल्यार दर दिसा कांयच बदलना पूण फाटीं वळून पळयतकच सगळेंच वेगळें आसता.
घडयाळीचे कांटे धांवतात. धांवता तें आमचें जिवीत. दिसतना कांय मिण्टां वा कांय वरां दिसतात. पूण इल्लो इल्लो करून वेळ हातांतल्यान कसो निसरून वता हें कळं लेगीत ना. वेळाचें एक बरें. तो कोणाच खातीर रावना.
जो पयसो जोडपाक येता, उसणो घेवपाक मेळटा, वंशपरंपरागत मेळत्रा तो मोडपाक आमी शंबर फावट विचार करतात. पूण जो वेळ एक फावट गेलो म्हणटकच परर मेळना. तो मोलादीक वेळ मात आमी फुकट वगडायतात.
दर एकल्याक वेळ परत विकत घेवपाची कला येवपाक जाय? वेळ विकतो मेळना हें खरें, पूण जें काम पयशे दिवन जाता तें पयशे दिवन करचें. वेळ परत मेळटकच स्वातंत्र्य मेळटा. लक्षांत दवरात, मनीस ज्यो वस्तू घेता त्यो पयशां बदला घेना. ते पयशे कमोवपाक जो वेळ दिला, त्या वेळाच्या बदला घेता.
मनशाच्या जिविताचें सगळें गणीत वेळाचेर निंबून आसता. घडयाळीचेर जरी एकूच वेळ जाल्लो आसता, तरी दरएकल्याचो वेळ वेगळो आसता. मनशाच्या नशिबाचें अशें एक घडयाळआसता. त्या घडयाळ्या प्रमाण ताचो वेळ बरो काय वायट हें थारता. दरेकल्याचें जिवीत हें ताच्या नशिबाच्या वा नियतीच्या घडयाळ्या प्रमाण चलता. वेळ जसो फुडें वता तश्यो जायत्यो गजाली जाग्यार पडटात. मनाचे घाय पेकतात. वेळ सगळें जाग्यार घालता.

संपदा कुंकळकार
9850149319