विद्येचें दान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

भावंडांनो,
फाटल्या आयताराक हांवें तुमकां ‘गुरुविणें रितें जिणें’ संबंदान सांगिल्लें. तातूंतल्यान आमचे जिणेंत गुरूक कितलें म्हत्व आसा हें तुमकां सांगिल्लें. तुमीं सगळ्यांनीं बारकायेन लक्ष दिवन तें तुमच्या मनाचे तिजोरेंत राखून दवरलां. देखूनच म्हण्टां, सदांच गुरुच्या सांगांतान रावून नमळायेन विद्येचें धन मेळयत रावात, साठयत रावात आनी उपरांत तें हेरांक वांटीत रावात. कारण जितलें विद्येचें धन तुमीं वांटतले तितलें तुमचें गिन्यान वाडटलें.
भावंडांनो, गुरु जे विद्येचें दान आमकां करता तें अन्नदाना परस श्रेश्ठ आसता. कारण खाणा-जेवणांत मनशाक खिणयाळो आनंद मेळटा जाल्यार विद्येन मात जिवीतभर आनंद मेळटा, सुख मेळटा. विद्येचें धन अशें आसा जें कोणूच तुमचे कडल्यान चोरून व्हरूंक शकना. विद्या ही अशी आसा जिचे बगर जिणें व्यर्थ आसता. विद्या मनशांत नमळाय हाडटा. शिस्तीचे धडे दिता. विद्ये वरवी तुमकां जिवितांतल्यो सगळ्यो गजाली मेळूंक शकतात.
विद्येचें फळ म्हळ्यार बरें चारित्र्य. जाण्टेल्यानीं बरें सांगून दवरलां, जिवाचें रान केले बगर विद्येचें, गिन्यानाचें पोरसूं फुलना. भावंडांनो, जो विद्या मेळोवंक इत्सूक आसता, ताची न्हिद वता, ताका सूख मेळना पुणून विद्या मेळयल्या उपरांत मात न्हिद आनी हेर सुखांचो तो धनी थारता. विद्या मनशाचें सोबीत रूप आसा. म्हळ्यार जो विद्या मेळयता तो हेर लोकां मदीं सोबून दिसता. ताका मान मेळटा.
देखूनच भावंडांनो, सांगन दिसता.. चार तारके सावन तुमच्यो शाळा उकत्यो जातात. गुरुंच्या सानिध्यांत रावून तुमीं विद्या मेळयतले. तेन्ना तुमी नम्र रावूनच ती मेळयात हां ?
एक याद दवरात. आळसायेन जशी आळसाय वाडटा तशेंच अभ्यासान अभ्यास वाडटा. अभ्यास बुद्धिचो सांबाळ करता. तुमची खोस वाडयता. तुमचें भूशण वाडयता. गुरुचे शिकवणे कडेन नदर आड करप, कोणूय तुमची तुस्त तोखणाय करीत जाल्यर तुमी भुल्लुसून वचूं नाकात, शिकवणेंत आळसाय आनी घाई करप ह्यो चार गजाली तुमचे मुखार तुमचे दुस्मान जावन उब्यो रावतल्यो. तांकां चुकून लेगीत बळी पडूं नाकात हां ?
घरांतल्या मायेस्त मनशांचे,शाळेंतल्या शिक्षकांची शिकवण आनी म्हजी सांगणी जर मन लावन आयकली जाल्यार कोणूय तुमचें कांयच इबाडूंक शकनात.
भावंडांनो, गुरुची विद्या आनी घरांतल्या जाण्ट्या मनशांच्या शिकवणी सांगांतान तुमी फुडलें पावल उखलात. दुबाव नासतना तुमीं शाणी थारतलीं. आनी म्हाका तशेंच तुमच्या घरच्यांक तुमीं तशींच घडिल्लीं जाय. तुमकां सगळ्यांक नव्या शिक्षणिक वर्सा येवकार दितां. तशेंच काळजा सावन परबीं दितां.
आनी भावंडांनो, काळजी घेयात. कसली तुमच्या जिवाची कारण पावसाचो हावको तुमचे मुखार उबो रावलो. भियें नाकात. पावसाच्या भंयांक भियेनासतना तुमी तुमच्या तंदुरुस्तीन ताका भिवयात हां ? बरें तर. येयात..

– उल्हासभाई