भांगरभूंय | प्रतिनिधी
“हांवें कितें तरी करुंक जाय. कशेय तरेन नांव जोडूंक जाय.” हें आयच्या आधुनीक मनशाचें धोरण. असलें धोरण घेवन मनीस कितले मेरेन फुडें वतलो तें मात एक कुवाडें.
ह्या आधुनीक संवसारांत आमी खंय तरी ‘फीट’ जावंक जाय जाल्यार आमी कसलोय तरी वावर करुंक जाय आनी हो वावर भौसाच्या दोळ्यांत भरुंक जाय. – अशें आधुनीक मनशाचें मत. असलें मत वा विचार घेवन आमचे मदल्या जायत्या जणांनी आपली फुडली वाट- चाल धरल्या. आयचे परिस्थितींत कोणें वावर करून नांव मेळयलें जाल्यार आमचे खोशीयेक शीम- मेर आसना, पूण दुसरे बाजून, आमच्या मदल्यान आपले बरे वागणुकेंतल्यान समाजांत बरेंपण शिंपडायलें जाल्यार तें पळोवंक आमी दोळे धांपतात. असलो देखावो मात आयज मान वयर काडून पळेता.
W. Clemente Stone, एक प्रेरणात्मक लेखक, अशें म्हणटात: “लोकामदें थोडेशें अंतर आसा, पूण तें अंतर मोठें अंतर करता. थोडेशें अंतर म्हणल्यार आमची वृत्ती आनी मोठें अंतर म्हणल्यार, ती वृत्ती हयकारी वा न्हयकारी.” आमची वृत्ती हयकारी वा न्हयकारी आसुंयेता. असल्या वृत्तींतल्यानूच आमची वागणूक भायर सरता. आयचे परिस्थितींत, कसलीय आमची वागणूक जावं, कोणूच तितलें मोल दिना, पूण, भौशीक रितीन मेळिल्लो निकाल चड गरजेचो थारता. आमी वावर करचो न्हय वा परजळचें न्हय अशें हांव म्हणूंक सोदिना. आमच्या वावरांतल्यान वा परजळपांतल्यान समाजाचें बरेंपण घडटा जाल्यार वा मनिसपणाचो उखल जाता जाल्यार बरें.
देवान आमकां सगल्यांक गिन्यान दिलां. थोडीं, उणे प्रमाणांत जाल्यार थोडीं चड प्रमाणांत वापरतात. देवान दिल्ले गिन्यान वापरून तर आमी मनीसपण विकून सोडलें जाल्यार ती मनिसपणा भायली गजाल जाली. पूण आयज समाज असलोच वावर वाखाणटा. आमी समाजांत नांव जोडलें जाल्यार आमकां पयलीं लेखिनासललीं पासून आमचे इश्ट जातात, सोयरीं जातात. वयल्या दोनूय घडितांनी तशेंच घडलें. आपो- आप आमचो मान चडटा. आमीय खुशाल जातात आनी असलेच वाटेन आमी पोट तिडकेन वावुरतात. असले परिस्थितींत आमची वागणूक कसलीय जाल्यार चलता. ती दुसऱ्यांक दिश्टी पडना न्हय? खरें म्हणल्यार पड्ड्या फाटल्यान वावर करतल्यांक वा आपले बरे वागणुकेंतल्यान वा जिणे देखींतल्यान समाज नवसरुंक वावुरतात तांचो वावर पळेवंक आमकां काळजाचे दोळे जाय.
“तूं बरप करून लोकां मुखार येता न्हय? म्हज्यान बरप करुंक जायना. हांव संगिता मळार परजळून नांव जोडूंक सोदता.” अशें म्हजो एकलो इश्ट म्हाका सांगतालो. “हांव बरप करतां तें नांव मेळवंक न्हय. म्हज्या बरपांतल्यान समाजांत कितें बदल घडूं, हेंच म्हजे आंवडे. म्हज्या बरपा परस हांव कसली जीण जियेतां तें गरजेचें.” अशें हांवें ताका सरळ सांगलें. असल्यो जायत्यो देखी समाजांत आसात. “हांवें कितें तरी करुंक जाय. कशेय तरेन नांव जोडूंक जाय.” हें आयच्या आधुनीक मनशाचें धोरण. असलें धोरण घेवन मनीस कितले मेरेन फुडें वतलो तें मात एक कुवाडें.
बरी वागणूक दिश्टी पडना म्हूण आमी बरे वागणुकेचे दुस्मान जावन जियेवप सारकें ना. आमची जीण दुसऱ्यांक बरें दिसता तेंच करुंक आमकां आपयना आनी तेच खातीर आमी जियेनांत. आमचे जिणेंत वागणूक म्हत्वाचो पात्र घेता. वावरूच करून आमी परजळ्ळीं आनी बरी वागणूक ना जाल्यार खिणा पुरती खुशालकाय जोडूंक सोंपें. आमचे वागणुकेंतल्यान आमी समाज बांदूंक जाता. जाय ती खुशी.
जॉन एम्. आल्फोंसो, कार्मेलीत
7666519837
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
