वाट चुकिल्ले शिक्षक

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

शाळा, म्हाविद्यालया म्हणल्यार सरस्वतीचीं मंदिरां. हातूंत विद्येची देवता सरस्वतीची सासाय आसता. कांय शाळांनी ‘हे सरस्वती नमन तुझा पदकमली, तव ठायी वृत्ती रमली, विद्येचा छंद जयाला, तो नमील देवी तुजला’ हे प्रार्थनेन शिक्षणाची सुरवात जाता. शिक्षक, शिक्षिका, विद्यार्थी सगले मेळून ह्या ज्ञानमंदिरांत तरेकवार विशयाचें शिक्षण घेवपाक पयस पयसुल्ल्यान येतात. शिक्षक दरेका भुरग्या मेरेन शिक्षण पावोवपाक धडपडटा. ताची घालमेल सदांच नदरेक पडटा. ताच्या पदरांत आशिल्ली शिक्षणाची शिदोरी तो सगल्यांक वांटपाचें म्हान कार्य करता.
विद्यार्थी आनी शिक्षक हांचे मदीं अतुट नात्याचो एक व्हडलो मोलादीक धागो निर्माण जाता, जो केन्नाच तुटू शकना. दोगांचो एकमेकांचेर घट विस्वास बसता. विस्वासाचेरुय शिक्षक आनी विद्यार्थी हांचें जिवित चलता. शिक्षकाक गुरुर्र ब्रह्मा, गुरुर्र विष्णू म्हणटात. गुरुपुनवेच्या दिसा विद्यार्थी आपल्या गुरुजनांक आरती ओंवाळून तांचो सन्मान करता. सगलीं भुरगीं नतमस्तक जाता. खरेंच शिक्षक म्हणल्यार गिन्यानाचो झरो. म्हासागर.
अशा ह्या गुरुं मदल्या कांय जाणांक कोणाची तरी नदर लागता आनी तांच्या हातांतल्यान वायट वर्तन घडटा. ते आपलेच विद्यार्थिनीचो विनयभंग करतात. चली बाबडी कांयच उलयना, शाळेंत, समाजांत आपले पालक बदनाम जातले, ह्या तणावा खाला ती सांपडटा. ताका कोणाच्या तरी मजतीचो हात जाय आसता. पूण ह्या वेळार कोणूच मुखार येनात. ती सत्य सांगता, पूण ताचेर कोणाचो विस्वास बसना. मागीर ताण वाडटा. म्हाका दिसता शाळा समितीन हाचेर उपाय काडपाक जाय. आंदोलनां करून शाळा बंद दवरप योग्य न्हय. शिक्षकान प्रामाणिकपणान आपली चूक कबुल करप, हातूंतच सगल्यांचें हीत आसा. ह्या प्रकरणांनी चलयेचें खूब लुकसाण जाता. कांय म्हयन्यां पयलीं गोंयांत अशीच एक घडणूक घडिल्ली. ते चलयेक जो मनस्ताप जालो, ताका जापसालदार कोण?

सिद्धी तिळवे
9158200956