वाट चुकिल्ले तरणाटे

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आस्ट्रेलिये फाटोफाट काल द. आफ्रिकेंत फारपेट जालो. सिडनींत 16 मेल्ले, हांगा 10. असल्या घडणुकांक लागून संवसारांतली भौशिक सुरक्षा धोक्यात आयल्या. भारतांतूय 26 पर्यटकांक मारपाची घडणूक घडिल्ली. ह्या तीनूय घडणुकांनी साम्य नासलें तरी दिसान दीस वाडपी हिंसक संस्कृतायेचेर त्यो उजवाड घालतात. ‘तो धर्मूच सोंपोवपाक जाय, त्या देशाचेर अणुबाॅम्बूच घालपाक जाय’ अश्यो प्रतिक्रिया वाचूंक मेळटकच आमचो समाज खंयचे दिशेन चल्ला ताचो अदमास आयले बगर रावना. क्रिया जाली काय प्रतिक्रिया येता आनी मागीर हें चक्रव्युह घुंवत रावता. ताका अंत ना आनी एकदां भितर घुसलो काय भायर येवपाची वाटूय ना. धर्माक वेंग मारिल्ल्या सगल्या देशांक हाचो अणभव आयला. बळिश्ट देशांची सुरक्षा वेवस्था कडक आसता, मात दुबळे, घाळ रावपी देश मात हाका बळी पडटात. फुडाराकूय पडटले, हाची भिरांत दिसले बगर रावना!
हल्लेखोर बंदूक हातांत घेतात, ती सगलें सोंसपाच्या भायर गेलें काय? (धर्मीक, राजकी दुस्वासान हल्ले करपी हातूंत येनात.) फारपेट हो तांचो निमणो स्फोट. ताचे आदीं तांच्या जिवितांत बरेंच कितें फुटिल्लें आसता. तिडक, दुस्वास, गरिबी, बेरोजगारी, म्हारगाय, जनावरां प्रमाण वागणूक बरींच कारणां फारपेटां फाटल्यान आसतात. मानसिक दुयेंतीय हातूंत आसतात. सोशल मिडियाचेर दुस्वास पातळावपी व्हिडियो, पोस्ट, कमेंटांक लागूनय मानसीक संतुळा वगडावपाचे प्रकार घडल्यात. मागीर बंदूक हो तांचो समाजा आडचो आवाज जाता. ती सोंपेपणी मेळटा, मात त्या तरणाट्यांक मार्गाक येवपाक मजत, मार्गदर्शन मेळटाच अशें ना. द. आफ्रिकेंत, अमेरिकेंत पिस्तुला, बंदुकी रोखड्योच मेळटात. आॅस्ट्रेलियेंत कायदे कडक आसात. पूण बंदुकीचो परवानो मेळोवपाक व्हडलेशे त्रास पडनात. फाराचो आवाज कानार पडलो काय आमकां तो वाट चुकिल्लो तरणाटो दिसता. ताचे पयलीं ताचे कडेन आडनदर जाता. दुसरे वटेन देश, धर्म, जातीं विशीं दुस्वास आशिल्ले बंडखोर, आतंकवादीय आसात. गरीब तरणाटे सोदून काडले आनी तांचे तकलेंत नाका जाल्लें भरलें काय ते धा जाणांचो जीव घेवपाक खंयूय वतात. मात ह्या दाव्याक छेद दिवपी प्रकारुय घडपाक लागल्यात. उच्च शिक्षण घेतिल्लेय हिंसाचार वा ताचो कट रचतना सांपडल्यात. दुसऱ्यांचो दुस्वास तो कितलो?
आफ्रिकेंतलो हो तीन सप्तकांतलो दुसरो फारपेट. कालचे 12 हल्लेखोर मिनी बस घेवन आयले. पबा मुखार दिसता ताचेर फार मारीत रावले आनी पळून गेले. डिसेंबरांत नातलांच्या समयार हिंसा घडोवन हाडपाचो हो घडये आतंकवाद्यांचो कट आसूं येता. महासत्तांनी दुबळ्या देशांचेर केल्ल्या हल्ल्यांचो हो सूडय आसूं येता. हमासान इझ्रायलाचेर हल्लो केलो, रशियेन युक्रेनाचेर आक्रमण केलें. आतां सगलेच संद मेळटा तेन्ना एकमेकांचेर तुटून पडटात. हातूंत भड्डटात ते सामान्य मनीस. पाकिस्तान निर्माण जायत सावन भारताचो दुस्वास करता. हल्ले करून देश अस्थीर करूंक सोदता. समाजीक, मानसीक कारणांक लागून हल्ले करपी आनी धर्मीक, राजकी कारणाक लागून दुसऱ्यांक त्रास दिवपी हे तशे एकेच माळेचे मणी.
अमेरिकेंतल्या हल्ल्यांतले गुन्यांवकार मानसीक भलायकी इबाडिल्ले वा कसले तरी समाजीक समस्येक त्राशिल्ले तरणाटे आसतात. आपूण सुटपाक शकता, हाची तांकां खात्री आसता. सुटनात ती गजाल वेगळी. पिस्तुलांय सहज मेळटात. कायदे कडक केले बगर, पिस्तुलांच्या परवान्यांचेर निर्बंध हाडले बगर ही हिंसा सोंपची ना. आतंकवादी, वाट चुकिल्ले तरणाटे हांची मानसिकताय वेगळी आसली तरी गुन्यांवांचो परिणाम हो एकूच. हे मानसिकतायेचें मूळ हुमटून उडोवपाचो यत्न जावंक जाय. एकमेकांचो दुस्वास करून तातूंत तेल
ओतीत रावप घातक थारुं येता. कोण चूक, कोण बरोबर ह्या प्रस्नाची जाप हिसाचार न्हय.