भांगरभूंय | प्रतिनिधी
प्रा रामदास केळकार
इतलेंच न्हय तर प्रत्येक शाळेन तांणी जो स्वयंसेवक नेमला तो मुफत आपली सेवा ह्या उपक्रमाक दिता. हे प्रत्येक शाळेंत पुस्तक कट्टा आसा. ताका त्या- त्या शाळेंतल्या शिक्षकांनी मजत केल्या.
हालींच पुण्यां पुस्तकांचो एक व्हडलो महोत्सव आयोजित केल्लो. तशें ह्या शाराचें आनी पुस्तकांचें नातें घट्ट आसा. अप्पा बळवंत चौक हो पुस्तकां खातीर प्रसिद्ध. प्रदर्शनां ही थंयची सदांचीच गजाल जाल्या. मागीर हो महोत्सव वेगळो कित्याक? फक्त फर्ग्युसन मैदानाचेर 250 स्टाॅल आनी 15 भाशांतलीं पुस्तकां थंय आसलीं. हें ह्या मेळाव्याचें वेगळेंपण न्हय तर ह्या महोत्सवांत साडेचार हजार पालक आनी विद्यार्थ्यांनी मेळून पुस्तकांतली काणी व्हडल्यान वाचून एक विक्रम केलो, जो गिनीज बुक ऑफ रेकॉर्डान आयलो. पुस्तकां वाचप हांचें महत्व हांवें सांगची गरज ना, पूण हांगा प्रत्यक्षांत पुस्तक वाचप जालें, जें नवे पिळगेक खूब कितें सांगून गेलें. एकेकडे आमी म्हणटात की नवी पिळगी धाकट्या पड्ड्याक दसून आसा, पूण तांकां आमी पर्याय कितें दितात? पर्याय नाशिल्ल्या कारणां आपसूक तांचें आकर्शण टीव्ही कडेन वता, तातून तांचो दोश कसो म्हणू येता?
पुण्या भितर जायते प्रयोग जातात. हांगाच कित्याक, संसारभर अशे प्रयोग जातात. मागीर गोंय कशें फाटीं आसतलें. घडये उपक्रम ल्हान प्रमाणान जाता आसतले, पूण जातात. वाचकांचो एक गट बुकवर्ल्ड ह्या पणजेच्या पुस्तक विक्री दुकानांत म्हयन्यान एकदा तरी मेळटा आनी एखाद्या पुस्तकाचेर चर्चा घडोवन हाडटा. ही चर्चा जातकच एखाद्याक चर्चेंतले पुस्तक घेवपाचें कशें दिसता. मडगांवां लेगीत डॉगीयर्स क्लब नामनेच्या लेखक- लेखिके लागीं चर्चा घडोवन हाडटा. ताची म्हायती दिसाळ्यांनी नाजाल्यार सोशल मिडीयाचेर ते दितात. गोंयच्या शिक्षण खात्यांत आपल्या उपक्रमा वरवीं काम करपी अध्ययन फाउंडेशन लेगीत अशो कार्यावळी सप्तांतल्यान एकदा आपल्या स्वयंसेवकांच्या मजतीन प्रायमरीच्या माणकुल्या भुरग्यां खातीर घडोवन हाडटा. तांकां सगळीं पुस्तकां अध्ययनान आपल्या खर्चान दिल्यांत. इतलेंच न्हय तर प्रत्येक शाळेन तांणी जो स्वयंसेवक नेमला तो मुफत आपली सेवा ह्या उपक्रमाक दिता. हे प्रत्येक शाळेंत पुस्तक कट्टा आसा. ताका त्या- त्या शाळेंतल्या शिक्षकांनी मजत केल्या. आतां तर त्या गांवांतल्या भौशीक वाचनालयां भितर माणकुल्या भुरग्यां खातीर पुस्तकांचो कोनसो तयार केला. हीं सगलीं पुस्तकां फाउंडेशनान दिल्यांत. हाचो हेतू, गांवांतल्या सगळ्या वाचक भुरग्यांक हीं पुस्तकां वाचूंक मेळचीं.
पुस्तक वाचपाचे जायते फायदे आसात. पूण भुरग्यांचें गिन्यान वाडप, शब्द वाडप, विचार शक्तींत भर पडप, हे सारक्यो गजाली निश्चितच जातात. अध्ययन फावंडेशनचो एक कर्मचारी स्टेफी हाणें ह्या उपक्रमांक मेळपी उफाट प्रतिसादाचेर खोशी व्यक्त केल्या. वाचन कोनसो सुरु केल्ल्याची बातमी पालकांक कळपाक जाय. कित्याक तर ह्या माणकुल्याक थंय मेरेन व्हरपाची जबाबदारी तांचीच. ही खबर भुरगीं आवय बापायक सांगतलीं हें खरें आसलें, तरी भुरग्यांचे सांगणे गंभीरतायेन पालक घेतले व्हय? खीणभर हय म्हणूया, पूण असल्या उपक्रमांत पालकांचो सहभाग आसूंक जाय. हे खातीर पालक, विद्यार्थी हांची सर्त दवरल्यार बरी. जे जिखता तांकां पुस्तकां भेट दिवन उमेद हाडू येता. खरें तर ही एक सदांची कार्यावळ जावपाक जाय. वाचल्या उपरांत मनीस चड शाणो जावं शकता. तो विचार करूंक शकतलो. हातून ताका आत्मविश्वास तर येतलोच, खेरीज जिणे कडेन पळोवपाची नजर येवं शकता.
एखाद्या विदेशी नागरिकाक तुमी पळयशात जाल्यार तुमकां ताच्या हातांत एखादें तरी पुस्तक दिसतलें. हो ताचेर ल्हानपणार जाल्लो संस्कार. आताचे पिळगेचेर जर आमी वाचनाचो संस्कार केलो तर ताचो लाव आमकांच जातलो. खूब फावट पुस्तक विक्री उणी जाल्या अशें प्रकाशक सांगत आसतात, पूण वाचक वाडोवपा खातीर कितें करचे हें कमी प्रकाशक सांगतात. आसूं. पुस्तकां खपतलीं, पूण ताचे पयलीं हांचे वाचक वाडचे म्हूण आमी यत्न करुंक जाय. माणकुल्या भुरग्या पासून ही सुरवात जाली तर आख्खी पिळगी वाचनाचे बाबतींत रस घेतली. आतां आधुनिक तंत्रगिन्याना खातीर सगळें बदलत चल्लां, आमी आमच्यो संवयी बदलूंक जाय. जाण्ट्यांनी भुरगें आमकां आदल्या सारके पळयनात, अशें म्हणटात. ही खंत जर जाण्टे ह्या उपक्रमाखातीर भुरग्या भितर रस दाखयलो तर उणी जावपाक लागतली, अशें म्हजें मत.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
