वर्णमालेंत औरंगजेब नाकाच!

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

दुसऱ्यांच्या सणांची माहिती दवरची, पूण पालन फक्त आपल्याच संस्कृतीचें करचें.  इतर धर्मियांक तांच्या सणाचो शुभेत्सा दिवयात. तांचे विशीं वाचूया, पूण पालन आमचे संस्कृतायेचें करूया.

औ फॉर औरंगजेब हो श्री अनंत अग्नी हांचो भांगरभूंयेंत 9 जुलयाक प्रसिद्ध जाल्लो लेख वाचलो. हातून लेखकान किमान विचारशक्ती आनी स्वाभिमान आशिल्ल्या दरेका मनशाक अस्वस्थ करतलीं, अशी विचित्र मतां मांडल्यांत.  वर्णमालेन ‘औ’ औरंजेबाचो अशे शिकोपांत कांयच गैर ना, पाठ्यपुस्तकान हिंदू सणांक कमी जागो दिवन इतर धर्माच्या उत्सवांक चड जागो दिवप योग्य, अशें लेखक म्हणटा. इतलेंच न्हय, इतर धर्माच्या उत्सवा दिसा हिंदू परिवारांनी आपल्या भुरग्यांक शीरखुर्मा करून दिवप हे कल्पनेचें लेखक समर्थन करता ! 

समाज तशेंच व्यक्ती ह्या दोनूय पातळ्यांचेर स्वाभिमान हें प्रत्येक देशाचें मूल्य आसता. या मुल्याचेरूच घाव घालपी अशे हे विचार आसात. ‘औ’ अक्षर वयल्यान औरंगजेब शिकोवपाचें समर्थन करपा खातीर मनशाचे गूण, दुर्गुण भुरग्यांक कळपाक जाय अशें कारण लेखक दिता. इतिहासांतल्या व्यक्तींविशीं आमी शिकूंक जाय हें मान्य, मात इतिहासाच्या पुस्तकान औरंगजेबाची माहिती सविस्तर दिल्या. थंय विद्यार्थ्यांनी तें जरूर वाच्चें. वर्णमालेंत ताचें नांव हाडप  ही गंभीर चूक!  दुसरी गजाल म्हणल्यार “औ औरंगजेबाचो” हाका विरोध करप  म्हटल्यार एका विशिष्ट धर्मा विशीं दुस्वास हो  निष्कर्ष लेखकान कसो काडलो?

मुघल इतिहासकार सादिक मुस्तैद खान हांणी बरयिल्लो “मसीर- ए- आलमगीरी”हो ऐतिहासिक ग्रंथ औरंगजेबाचें धोरण कशें आसलें तें स्पष्ट करता.  “औरंगजेब संवसारान इस्लाम स्थापन करपाक उत्सुक आसा. काफ़िरांच्यो पाठशाळा आनी  देंवळां नष्ट करची, तांच्या धर्माची शिकवण आनी आचरण बंद करूंक लावचे अशे आदेश बादशहान आपल्या अधिकाऱ्यांक दिल्यात. औरंगजेबाच्या आदेशा प्रमाण काशी विश्वेश्वराचें मंदिर फोडिल्लें” 

इतिहासान  ज्या औरंगजेबान हिंदूंच्या काशी विश्वेश्वर आनी अशी अनेक मंदिरां फोडलीं, हिंदूंचेर जिजिया कर आकारलो,  ताचें नाव आमी वर्णमालेन घेवप? हाचो अर्थ कितें? मात लेगीत “सेक्युलर” नाशिल्ल्या औरंगजेबाची भलावण करून बेगडी सेक्युलीरिजम पातळावपाचो यत्न कित्याक? 

दुसरो मुद्दो इतर धर्माच्या सणांक शीरखुर्मा दिवपाचो उपक्रम या निरर्थक गजालींचो. हो मुद्दो संस्कृती आनी स्वाभिमान या दोनूय मूल्यांचेर आधारित आसा. मात्र शीरखुर्मा उपक्रम ही विचित्रपणाच! दुसऱ्यांच्या सणांची माहिती दवरची, पूण पालन फक्त आपल्याच संस्कृतीचें करचें.  इतर धर्मियांक तांच्या सणाचो शुभेत्सा दिवयात. तांचे विशीं वाचूया, पूण पालन आमचे संस्कृतायेचें करूया. तुज्या इश्टाची आवय तुजे आवय परस कितली बरी, अशें ल्हान भुरग्याक कितलें सांगलें  तरी तो आपले आवयेक सोडीना. हींच भुरगीं शाळांनी वतात तेन्ना आपलो धर्म, देश, हेविशीं शंका आनी कमीपणाची भावना निर्माण करपाचें काम कांय शिक्षण संस्था करतात. हें थांबोवपाक जाय.  हाकाच स्वाभिमान म्हणटात. 

फुडलीं गजाल  पाठ्यपुस्तकांत हिंदू सणांक चार ओळी आनी इतर धर्माच्या सणांक १२ ओळीचे धडे दिवपाचेर. हांगा लेखकाक अशे विचारपाचेशे दिसता की इतर धर्माचे सण, वार परंपरा शिकपाची जापसालदारकी ही फक्त हिंदू विद्यार्थ्यांची? अन्य धर्माच्या विद्यार्थ्यांक हिंदू सणां विषीं विस्तारान माहिती दिवप ना? हाचेर कांय  लोक म्हणटले कि हिंदू घरांनी चवथ साजरी जाता ते पळोवन इतर धर्मीय विद्यार्थ्यांक माहिती मेळटली. तशें  जाल्यार नाताळाचे गोठे पळोवन हिंदू भुरग्यांक म्हायती मेळटा ती पुरो! पूण वस्तुस्थिती तशी ना. हो विशय परतून एकदा संस्कृतीचेर येता. आमच्या पाठ्यपुस्तकांनी सर्वाधिक मान हो भारतीय संस्कृतीकूच दिवपाक जाय. म्हूण भारतीय सणांचेर सविस्तर माहिती दिवप हेंच बरोबर. 

दुस्वासान खंचोय देश व्हडलो जायना अशे श्री. अग्नी लेखांत म्हणटात, तशेंच आपले संस्कृतायेचो स्वाभिमान घाणाक दवरून, इतरांचे अनुकरण करून, आक्रमकांक आदर्श थारोवन लेगीत देश व्हड जायना. भारताचे आदर्श भारतीय आसुंक जाय. 

सेन बांदोडकार

85549 02999