भांगरभूंय | प्रतिनिधी
इफ्फी आयच्यान सुरू जाता. हो 55 वो. तो गोंयांत येवन 20 वर्सां जालीं. हांगां सिनेमा संस्कृताय ना, गोंयांत हेर राज्यां सारके सिनेमा चलना, अशे जायते थोमणे ल्हान- व्हड मानेस्तांनी मारले. इफ्फी गोंयांतल्यान दुसरे कडेन व्हरपाचे यत्नूय जाले. मात, तो गोंयांत उरलो. गोंय हें नामनेचें पर्यटन राज्य, हें ताचे फाटलें एक कारण. गोंयांतलो हो इफ्फी कांय वेळार जात्रा, फेस्ता सारको मनयतात, अशें म्हणटात. तातूंत तथ्य ना, अशें न्हय. पूण, तो शक्यतो कलाकार, तंत्रज्ञ, सिनेमाचे विद्यार्थी, पत्रकार आनी अस्सल निजाचे रसीक हांचेरूच केंद्रीत आसूंक जाय. रसिकांक परत केन्नाच पळोवपाक मेळचे नात, असले सिनेमा पळोवपाक मेळटात. गोंयांत इफ्फीक येवप्यांनी हांगाचीं पर्यटन थळां पळोवचींच, पूण तांचें मुखेल लक्ष सिनेमांचेर आसचें.
अंदुंचो इफ्फी ऑस्ट्रेलियन निर्मातो मायकल ग्रेसी हांच्या ‘बेटर मॅन’ ह्या सिनेमां वरवीं सुरू जातलो. 81 देशांतले 180 सिनेमा. वट्ट 101 देशांतल्यान 1676 कलाकृती आयल्यात. गोंयच्या सिनेमांचेर खाशेलो विभाग केला. तातूंत थळावे मातयेचो वास आशिल्ले 14 सिनेमा दाखयतले. समीक्षकांनी उखलून धरिल्ल्या सिनेमाक गर्दी जाता, मात इफ्फीच्या प्रतिनिधींक तो पळोवपाक मेळना, देखून अंदूं आनीक 6 पड्ड्यांची वेवस्था केल्या. हे फावट साडेस हजार प्रतिनिधींनी नोंद केल्या. तांकां इफ्फीच्या सुवातींनी भोवपाक सोंपें पडचें म्हूण येरादारीची मुफत वेवस्था केल्या. 12 आंतरराष्ट्रीय, 3 भारतीय सिनेमा भांगराळो मोर आनी 40 लाख रुपयांच्या इनामा खातीर सर्त करतले. तर 5 आंतरराष्ट्रीय, 2 भारतीय सिनेमा रुप्या मोर आनी 10 लाख रुपयां खातीर सर्त करतले. ताचे भायर दिग्दर्शक, अभिनय, आनी हेर इनामां आसतलींच. सर्तीय जातल्यो. सिनेमा कडेन संबंदीत कलाकारांच्यो पत्रकार परिशदो, कला अकादमींत 25 परस चड मास्टरक्लास, पॅनल चर्चा दवरल्यात. गांवांगांवांनी सिनेमा दाखयतले. मनोरंजनाच्योय कार्यावळी जातल्यो. गोंयकार कलाकारांक खाशेली उर्बा दिवपाक सर्ती, कार्यावळी आयोजीत केल्यात. थेटरांतले, टीव्ही खातीरचे, ओटीटी माचये वयले सगल्याच सिनेमांच्या आंकड्यांत अंदूं वाड जाल्या. हाचो अर्थ गोंयचो इफ्फी सुदारता, वाडटा.
गोंयच्या कलाकारांक उर्बा दिवपाक पयलीं सरकार मजत करतालें. सिनेमा काडपाक अनुदान दितालें. ही येवजण परत चालू करपाक जाय. गोंयांत कोंकणी सिनेमाक चड प्रेक्षक मेळनात, तरी बरो सिनेमा आसल्यार गर्दी जाता. सिनेमा काडप तसो खर्चीक. कांय उपकरणां मुंबयच्यान हाडचीं पडटात. गोंयांत कोण ताची पुरवण करता जाल्यार तो लाखांनी रुपया भाडें घेता. देखून फिचर फिल्म काडपाचे वाटेक सहसा कोण वचनात. म्हणटकच सरकारी मजत ही लागतलीच. हे सगले कलाकार, तंत्रज्ञ स्वता जावन ही कला शिकल्यात, हें विसरूंक फावना. सिनेमा काडपाक लागपी सगले तरेचें शिक्षण, प्रशिक्षण गोंयांतूच मेळचें, सरकारी यंत्रणेन ते खातीर फुडाकार घेवचो, हे खातीर पत्रकार, साहित्यीक, कलाकार दिसाळ्यांनी, सोशल मिडियाचेर बरयत आसात. 2004 सावन हें चालू आसा. देड तप उलगलें. निदान आतां तरी सरकारान हें मनार घेवचें, नाजाल्यार गोंयकार कलाकारांक मुंबय, बंगळुरूंत रावन शिकपाक मेळटलें, हाची वेवस्था करची. हीं म्हानगरां अर्थीक नदरेन परवडचीं नात अशा गरीब, मध्यमवर्गीय घरांतल्या विद्यार्थ्यांक अणभवी कलाकारांच्या हाता खाला शिकपाक मेळ्ळें जाल्यार नवे गोंयकार कलाकार कित्याक तयार जावचे नात? के. वैकुंठ, दत्ताराम, एन. दत्ता, वर्षा उसगांवकार, ख्रिस पेरी, जेरी ब्रागांझा, हेमा सरदेसाय, इलेन्या डिक्रूझ, फ्रँक फर्नांद, भूमी पेडणेंकार, वामन भोसले, भानुदास दिवकार, विठ्ठल कारेकार (कला दिग्दर्शक)…. कितलेशेच गोंयकार सिनेमा मळाचेर वावुरल्यात. आतांय आसतले. सातत्यान वर्साची वर्सां चकचकपी, गाजपी गोंयचे कलाकार तयार जावचे. चार सिनेमा केले, मागीर खंय नाच्च जाल्ले, अशें तांचे बाबतींत जावचें न्हय. नामनेच्या कलाकारांक आपोवन नवोदितां खातीर शिबिरां घेवं येतात.
फक्त सिनेमाच कित्याक? म्हायतीपट, लघुपट, टिव्ही माळ, सैम, सुकणीं, सावदांचेर म्हायतीपट काडूं येतात. हालींच साळगांवच्या मलायका वाझाक यूडब्ल्यूई वायल्डस्क्रीन पांडा आॅनस्क्रीन टॅलंट पुरस्कार मेळिल्लो. तें नॅशनल जिओग्राफीक, डिस्कव्हरी खातीर म्हायतीपट करता. गोंयचे इफ्फीचें देशभर नांव जाता, तशेंच गोंयच्या नव्या कलाकारांचीय कीर्त संवसारभर
पातळची.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
