राजकारणः बेगीन गिरेस्त जावपाचो एक बरो वेवसाय

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

अशिक्षीत वा शिक्षीत तरणाट्यांक आयज वेवसायाच्याे खूबश्यो संदी उपलब्ध आसात. कांय वेवसाय सुरू करतलो जाल्यार सुवात आनी भांडवल लागता. सुवात विकती घेवन पयसो ओतलो म्हूण वेवसायांत येस मेळटलेंच अशें ना. वेवसायांत अपेस मेळूंक शकता. अशे परिस्थितींत सगल्यांत बरो आनी सुरक्षीत वेवसाय म्हळ्यार राजकारण. ह्या वेवसायाक शैक्षणीक पात्रताय वा भांडवल लागना. ह्या वेवसायांत येसस्वी जाल्यार थोड्याच वर्सां भितर गिरेस्त जांवक मेळटा. ह्या वेवसायांत फक्त पांच वर्सांत आपली संपत्ती दुपेटीन, तिपेटीन जाता. हें जिखून आयिल्ल्या लोकप्रतिनिधींच्या वेंचणूक प्रतिज्ञा पत्रां वेल्यान दिसून येता.
गोंयचेंच उदाहरण घेवया. एक आमदार पयलीं एका बार अॅण्ड रेस्टॉरंण्टांत आयदनां धुतालो. मागीर ताका त्याच रेस्टॉरंण्टांत बडटी मेळ्ळी आनी तो वेटर जालो. मागीर तो गाडयो धुवपाक लागलो. दुबय काम करपी एक मनीस आपलें घर बांदतालो. ताका अचकीत दुबय वच्चें पडलें आनी आपल्या घराची जापसालदारकी त्या वेटराचेर सोंपयली. घर बांदपाचो अणभव आयिल्ल्यान त्या मनशान घर बांदपाच्या वेवसायांत प्रवेश केलो आनी अशें करतां करतां तो झेडपी वांगडी जालो आनी कांय काळां भितर आमदार जालो. आतां ताचे कडेन गडगंज संपत्ती आसा. ताणें आपले घरांतले एके व्यक्तीक आमदार केली आनी आतां तो आपल्या पुताकूय आमदार करपाचे वाटेर आसा.
हीच गजाल दुसऱ्या एका आमदाराची. ताची घरकान्न आमदार आसा. फुडाराक चलोय आमदार जावंक शकता. गोंयांत कांय जाग्यार भाव-भाव आमदार आशिल्ले आनी फुडारांत जावंकय शकतात. जाल्यार कांय कडेन घोव- बायलां आमदार आसात. हें अशेंच चलत रावल्यार कांय वर्सांनी गोंयांतली कांय मोजकीच कुटुंबां गोंयचें प्रशासन चलयतलीं. हें खंय तरी थांबूक जाय. जे तरेन चिंबलाच्या लोकांनी एकवोट दाखयला तसोच एकवोट हेर गांवांतल्या लोकांनी दाखयत जाल्यार घोव- बायलां आमदार जावंक पावचींनात, जमनी बळकावपाचे प्रकार जावचे नात आनी गांवांचें काँक्रिटीकरण उणें जातलें.
जे कांय लोक वेंचून येवन आमदार वा खासदार जातात ते ‘लोकप्रतिनिधी’ म्हणपा सारके नासतात. तांची उलोवपां आयकल्यार बांयत उडी मारून जीव दिवचो अशें दिसता. एकदां पर्वरे एके सहकारी सोसायटीचें उक्तावण आशिल्लें. त्या कार्यावळीक दोन लोकप्रतिनिधी मानाचे सोयरे म्हूण हाजीर आशिल्ले. त्यावेळार पर्वरे पियेवपाच्या उदकाची समस्या आशिल्ली. एका वक्त्यान उलयतना ह्या उदकाच्या समस्येचो उल्लेख केलो आनी ही समस्या बेगोबेग सोडोवची अशी मागणी केली. मुखेल सोयऱ्यान आपल्या उलोवपाक सुरवात केली- आतांच एका उलोवप्यान पर्वरीतली उदकाची समस्या मांडली. हय, उदक आमकां सगल्या कामांक लागता. रांदपाक उदक जाय, पियेवपाक उदक जाय, न्हावपाक उदक जाय, झाडां शिंपपाक उदक जाय, गाडयो धुवपाक उदक जाय. सरकाराक जर पर्वरीवासियांक अस्नोडेंच्या उदका प्रकल्पांतल्यान उदका पुरवण करूंक शक्य जायना जाल्यार साळावलेचें उदक पायपलायन घालून हाडचें आनी तें पर्वरेकारांक दिवचें. हें उलोवप आयकून म्हाका हांसचें काय रडचें तेंच समजलें ना. खंय साळावली आनी खंय पर्वरी.
आनीक एक उदाहरण दिता. पेन्हा द फ्रान्का पंचायतीन वर्स पद्दती प्रमाण एक कार्यावळ आयोजीत केल्ली. ह्या कायावळीक एक लोकप्रतिनिधी मुखेल सोयरी म्हूण हाजीर आशिल्ली. ती निकतीच मंत्री जाल्ली. आयकात तिचें भाशण- हांव तांबड्या दिव्याचें गाडयेंत भोंवपाक मेळटा म्हणून मंत्री जावंक ना. असल्यो तांबड्या दिव्याच्यो गाडयो म्हजें गॅरेजीत खूब येतात. हांव मंत्री जाल्या ती लोकांची सेवा करपाक. तेन्ना तुमची कसलींय कामां आसात जाल्यार म्हजे म्हऱ्यांत येवचें. अशे तरेचीं भाशणां म्हजे कडेन भरपूर आसात. ही लोकशायेची थट्टा न्हय तर कितें? म्हजे सारक्या पत्रकारांचे मात हाल जातात. किदें बरोवचें तेंच समजना. पूण कांय शिक्षीत उमेदवार खरेंच बऱ्या विशयाक धरून उलयतात.
आतां जिल्हो पंचायत आनी पंचायत वांगड्यांचें घेवया. जो मनीस ताच्या आमदाराचे हांजी हांजी करून ताची मर्जी संपादन करता तो मनीस जिल्हाे पंचायत वांगडी वा ग्रामपंचायतीचो वांगडी म्हणून वेंचून आयलो म्हूण समजात. आमदारांक ताची ल्हेवटेपणा करपी लोक चड आवडटात. हांव पत्रकार म्हणून खूबश्या पंचायती कडेन म्हजो संबंद येता. कांय पंच वांगड्यांक धड चार शब्द मराठी वा इंग्लीश भाशेंत उलोवंक वा बरोवंक येना. बरोवन दिल्यार लेगीत वाचूंक येना. तरी लेगीत ते पंच वांगडी गाडयांनी ओर्राद भोंवतात आनी भौसांत मिरयतात. बायलो जरी पंचायत वांगडी म्हूण वेंचून आयल्यो जाल्यार तांचे घोवूच पंचायत कारभारांत चड हस्तक्षेप करतना दिसून येतात. तांकां कोण आडायनात. आमदार वा पंचायत सचीव कांयच आवाज काडिनात. एकदां पंचायत वांगडी जालो की पांच वर्सां ताणें गाडी घेतलीच म्हू समजुची. पंचायत वांगड्यांक शिक्षणीक पात्रताय कितलीय आसुंदी ताका आमदाराची वा वडील राजकारण्याची लेंबडेपणां करूंक येवंक जाय.
राजकारण, वेंचणूक हें बऱ्या मनशांचे काम न्हय अशी समजूत शिक्षीत समाजांतल्या कांय लोकांनी करून घेतल्या. ते खातीर हें क्षेत्र दिसान दीस चड वायट जायत चल्लां. ह्या क्षेत्रांत बऱ्या लोकांनी येवपाचो वेळ आतां आयिल्लो आसा. बरे निसुवार्थी लोक राजकारणांत आयले बगर वायट, भ्रश्ट राजकारण्यांचो प्रभाव उणो जावचो ना. बऱ्या मनशांनी राजकारणाच्या क्षेत्रांत प्रवेश केलो ना जाल्यार वायट प्रवृत्तीच्या मनशांक राजकारणांत येवप सोंपें जातलें. हांतूत दोश कोणाचो? राजकारणांतल्या भ्रश्टाचाराक आळाबंद हाडटलो जाल्यार सज्जन मनशांनी राजकारणांत येवप खूब गरजेचें आसा. नाजाल्यार सुवार्थी लोक राजकारणांत येवन आपले फॅमिली राज्य प्रस्थापीत करतले आनी आपल्यो तिजोऱ्यो भरुन गोंयचें घट्टण करतले हातूंत दुबाव ना. गोंयकारांनो बेगीन जागे जायात.

अनिल कामत शंखवाळकार
9763718518