रस्त्यां वयले मरणकटे

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मात, ताची खंत ना ड्रायव्हराक, ना येरादारी खात्याक! चलती का नाम जिंदगी म्हणीत फाटलीं कितलींशींच वर्सां हें चल्लां.

रस्त्यां वयलीं फोंडकुलां, होंडके, लायटी, गोरवां, स्पीडब्रेकर हे एका तेंपार ‘वाचकाचीं पत्रां’ सदरांत छापपाचे विशय. मात, आतां दिसाळ्यांनी तांचेर वर्साक डझनभर लेख, अग्रलेखूय येतात. ह्या फोंडकुलांक लागून अपघात जातात. लोक जखमी जातात. काल म्हापश्यां धुळेरांत स्पिडब्रेकराचेर स्कुटर उसळून केरळांतल्या 26 वर्सां पिरायेच्या तरणाट्याक मरण आयलें. तो सांखळेच्या मॅनेजमेंट संस्थेंत शिकतालो. स्पीडब्रेकराचेर उसळपाचे प्रकार अदीं मदीं घडत आसतात. दुचाकी चलोवपीच न्हय, तर कांय बस ड्रायव्हरूय आपलेच तंद्रेंत स्पीडब्रेकरा वयल्यान वेगान बस व्हरतात आनी ताचो फटको खास करून फाटल्या सिटांचेर बशिल्ल्यांक बसता. सिटा वयल्यान उसळून बसींत सकयल पडपाचेय प्रकार घडल्यात. मात, ताची खंत ना ड्रायव्हराक, ना येरादारी खात्याक! ‘चलती का नाम जिंदगी,’ म्हणीत फाटलीं कितलींशींच वर्सां हें चल्लां.
रस्तो अपघात फक्त गाडी चलोवप्याचेच चुकीक लागून घडना. रस्त्यांची इबाडिल्ली परिस्थितीय ताका तितलीच जापसालदार. स्पीडब्रेकर दिसूंक ना, जाल्यार अपघात हो थारिल्लोच. रस्तो सुरक्षीत आसल्यारूच येरादारी नेमांक अर्थ. इबाडिल्ल्या रस्त्याचेर तालांव घालप हो अन्याय. तो दिवन शिस्त येत, पूण सुविधा दिल्यो जाल्यार सुरक्षाय येतली. थंय सुचोवणी फलक आसपाकूच जाय. उजवाडूय जाय. तो ड्रायव्हराचो हक्क, ताचेर केल्ले ते उपकार न्हय. रस्तो तयार करप्याचीय तितलीच जापसालदारकी आसता, हें विसरून उपकारचें ना. गाडी चलोवप्यांनूय सादूर रावचें. वळखीचो रस्तो धोके कमी करता. मात अनवळखी रस्तो शाणपण शिकयतात. अपघात जावंक एक सेकंद पुरो. तुमी स्वता संवसारांतले तज्ञ ड्रायव्हर आसत, पूण दुसरे तुमचे इतलेच फिशाल आसतले, अशें ना. घरचीं वाट पळयतात, हेंय सदांच मदींत दवरूंक जाय. यंत्रणेक स्पीडब्रेकर रंगोवपाक वेळ ना, पूण तालांव घालपाक मात वेळूच वेळ. आतां तर गाडयेन चुकून एक ‘पावल’ पसून मुखार उडयल्यार एआय 500 रुपया तालांव घालता!
स्पीडब्रेकर रंगोवप कोणें? राष्ट्रीय म्हामार्ग प्राधिकरणान म्हामार्गांचेर हें काम करपाक जाय. राज्यांनी बांदकाम खात्यान. कांय रस्त्यांचेर पालिका, पंचायतींचो अधिकार आसता. स्पीडब्रेकराचेर धव्यो पट्ट्यो, रिफ्लेक्टर, फलक आसपाकूच जाय. कायद्यान तें बंधनकारक. फलक आसतात. पूण बाकीचें स म्हयन्यांनी गायब. वर्साक तीन फावटी तरी तें रंगोवपाक नाका? थ्री डी स्पीडब्रेकर जाय. म्हणटकच पयसुल्ल्यान ते उबें दुरीग कशें दिसतले. रातच्या वेळार चकचकपी रंगाचे पट्टे आसल्यार चड बरें. पंचायत, पालिका, देवळांच्यो समित्यो, क्लब, मंडळां, कोमुनिदादी, थळावे फुडारी, उद्देजकांक समाजसेवा म्हूण स्पीडब्रेकर रंगोवपाक मजत दिवप कठीण न्हय. बांदकाम खात्याकूय ते ह्या कामा खातीर निधी दिवंक शकतात!!!
रस्त्यांचें नेमान आॅडीट जावंक जाय. तांचे स्थितीचो नियाळ घेवंक जाय. ड्रायव्हरांक नेमक्यो खंय आनी कितें अडचणीं येतात. ताचेर उपाय कितें, हें तांकांच विचारूं येता. ‘कदंबा’न हो उपक्रम चालीक लावचो. फोंड, सम पातळेर नाशिल्लो वयर सकयल रस्तो (कदंब बस स्टॅण्डा सारको), स्ट्रीट लायट नासप, सुणीं आनी गोरवां (जीं काळखांत दिसनात) ह्यो कांय समस्या. सुचना फलक रेडियमाचे आनी ठळक दिसतात, अशे जाय. वेगमर्यादाय गरजेची. उंचाय चड आशिल्ले, चुकीचे पद्दतीचे स्पीडब्रेकर आसतात, चलोवप्याचीय चूक आसता. दर पांच किलोमिटराचेर तीग जाण तरी फोनार मॅसेजी, व्हिडियो पळयत गाडी चलयतना दिसतात. वेगान, सोरो पियेवन गाडी चलोवपी तर हजारांनी. फोंडकुलां पुरोवपाच्यो प्रतिज्ञा खूब जाल्यो. त्यो आयकून महाभारतांतले भिष्म, कर्ण पसून लजेल्यात आसतले. रस्तो ही मुळावी गरज, पूण फाटलीं 40 वर्सां ती गाडयो चलोवप्यां खातीर समस्या थारल्या.
दोश कोणाचो?