यादींतलो अपघात…आनी पिकासांव

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

मनगटा कडेन मांसाचो कुडको लोंबकळटालो. दुसऱ्या हातान तो घट चिड्डून धरून गुलोर भायर बाकार बशिल्लो.

इश्टांनों, कांय घडणुको वा गजाली अशो असतात, ज्यो विसरतलो म्हळ्यार विसरप कठीण आसता. चाळीस वर्सां जालीं हे गजालीक…
हायस्कूलाक रुजू जावन दुसरें वा तिसरें वर्स आसुंये. एखादो विद्यार्थी वा विद्यार्थीनी खेळटासतना धांवता आसतना आपटून पडून जखमी जायत जाल्यार वा भलायकी बरी नासत जाल्यार ताका वा तिका दोतोरागेर व्हरून उपचार करून घरा पावोवप वा सरकारी इस्पितळांत व्हरून उपचार करून हाडप, हें म्हजेंच काम अशें थरिल्लें म्हळ्यार जाता.
काकोडेच्या सरकारी इस्पितळातले कर्मचारी, परिचारिका, दोतोर विचारताले, हें सगळें तुकाच लागता? रांगेंत रावनासतना तीं म्हाका भितर दोतोरा म्हऱ्यां व्हरतालीं. उबे आशिल्ले लोकय आक्षेप घेनाशिल्ले.
ऑक्टोबर महिन्यांतली पयली सत्रांत परिक्षा चलताली. हांव वर्गांत पर्यवेक्षण करतालों. तेन्ना फॅन नाशिल्ले. भायर कडक वत आनीं भितर घामाघूम जावपाची उश्णताय आशिल्ली. दनपार जायत आयिल्लो. दोन- चार पेपर बरोवपी उरिल्ल्या विद्यार्थ्यांक हाडून म्हज्या वर्गांत बसवन टीचरी सदां भशेन बेगीन घरा वताल्यो. तुजें घर लागींच न्हीं, तांकां पयस वचचें पडटा, हें हेडमास्टराचें वाक्य! नवो शिक्षक म्हणटकच ओगी रावचें पडटालें. दनपारचें एक जायत आयिल्लें. तानेन ताळो सुकिल्लो. बेगीन पेपर सोपोवन ग्लोरियो (गुलोर) भायर उबो आशिल्लो. ताका म्हणलें, त्या लागींच्या गाड्या वयल्यान सोडा घेवन यो. भुरगे उमेदी आसतात. केन्नाच ना म्हणनात. सर टीचरीलें काम खोशयेन करतात.
गुलोर गेलो. कांय वेळान वर्गांतल्यान भायर पळयतना रस्त्यार गर्दी दिसली. वासपूस करतकच कळ्ळें, थंय सायकल चलोवपी भुरगो पिकअपीक आपटून अपघात जाला. हाताक जाल्ले जखमेंतल्यान रगत व्हांवतालें. आयकून ओगी रावलों, कारण भायर सरूं मेळनाशिल्लें.
वर्गांतले भुरगे उत्तरपत्रिका दिवन गेले. इतल्यांत एकट्यान धांवत- धांवत येवन सांगलें, सर गुलोराक अपघात जाला. हें आयकून म्हजे हात पाय कडकडपाक लागले. म्हणजे हो अपघात गुलोरिक जाला? काळजाचे ठोके वाडले. आंगाक घाम फुटलो. तसोच रस्त्यार गेलों. भुरग्यांनी सांगलें, सर हें पळय रगत पडलां. गुलोराक मोटरसायकल पायलटान हॉस्पिटलांत व्हेला.
म्हजे कडेन तेन्ना फकत सायकल आशिल्ली. परत आयिल्ल्या त्याच पायलट म्हाका कुडचड्यार खाजगी हॉस्पिटलांत घेवन गेलों. मनगटा कडेन मांसाचो कुडको लोंबकळटालो. दुसऱ्या हातान तो घट चिड्डून धरून गुलोर भायर बाकार बशिल्लो. रस्त्या वयलो अपघात म्हणटकच पुलीस कागाळ जालेबगर आपूण उपचार करूंक शकना, अशें दोतोरान सांगलें. गुलोराक मोटरसायकलीचेर मदीं बसोवन मांसाचेर हात धरून काकोड्या सरकारी इस्पितळांत व्हेलो.
म्हजी शेजान्न थंय परिचारिका आशिल्ली. तिणें गुलोराक भितर व्हरून टाके मारून हाडून म्हणलें, बाजारांत फार्मसींत ह्यो गुळयो घे. येद्या व्हडल्या इस्पितळात जखम बांदपाक बॅण्डेज कापूस नाशिल्लो. पायलटाक फार्मसीत धाडून कापूस बॅण्डेजीचें व्हडलें बंडल हाडलें. गुलोराचे जखमेक वेवस्थीत बांदून, उरिल्ली तुमकां दवरात म्हणून रागानच सांगून, गुलोराक पायलटा वरवीं घरा धाडलो.
एके वटेन दनपारचें कडक वत, तान, भूक आनीं भंयान पांय लटपटपा लागिल्ले. गुलोराक हांवें सोडा हाडूंक धाडिल्लो हें कोणाकच खबर नाशिल्लें. पूण ताच्या अपघाताक हांव जापसालदार जाल्लो म्हणून जीव अपराधी आनी भयभीत जाल्लो. शर्टाचेर रगताचे दाग पडिल्ले. घरा वचून न्हालों. पूण जेवण गळ्या सकयल देवलेंना.
तेन्ना सकाळीं सावर्डे हायस्कूलांत शिकयतालों. ऑफ पिरियड घेनासतना हेडमास्टर बेगीन घरा धाडटालो. जेवन कुडचड्यार बस धरून मडगांव वतालों. श्री दामोदर डीएड टिचर्स ट्रेनिंग कॉलेजींत दनपरां 2 ते 6 मेरेन दोन वर्सांचो डिप्लोमा करतालों. सांजचो सात आठ वरांचेर घरा पावन रातची दुसऱ्या दिसा शिकोवपाची तयारी आनी आयतारा दिसभर म्हजो अभ्यास करतालों.
रातभर न्हीद पडली ना. फाल्यां आवय बापूय झगडपाक आयल्यार कितें जाप दिवप? दुसरे दीस भिवून भिवून वाट पळयली, पूण कोणच आयलीं नात. घडये फाल्यां येवचे ना म्हणून हांवच म्हाका धीर दितालों. दुसरे दिसय कोणूच आयलीं ना. तरी भंय आशिल्लोच.
दिवाळेची सुटी सुरू जाली. गुलोराल्या घरा वचून ताची खबर घेवं काय नाका, अशी द्विधा मनस्थिती जाल्ली. सगळीं शक्त एकठांय करून सांजचो सायकल घेवन तीन किलोमीटरांचेर दिगास गांवांत गुलोराच्या घरा वचूं भायर सरलों. ताचे आवय बापूय भाव भयणी कशीं रागान म्हज्या आंगार येतलीं आनीं हांव तांकां कसो तोंड दितलों, हाचेर विचार करतां करतां तांच्या घरा पावलों.
जड जड पावलांनी काळजांत खप खप करीत तांगेल्या आंगणांत पावलों. म्हजेर शाब्दीक हल्ल्याची वाट पळयतनाच बापायन म्हळें, बाबा तुगे सर आयला, बसूं खुर्ची दी मरे ताका. म्हाका खुर्चेर बसपाचें पडून वचूंनाशिल्लें. आतां फुडें कितें जातलें ताचेरच लक्ष आशिल्लें.
सगळी शक्त एकठांय करून उश्णें बळगें हाडून हांवें म्हणलें, चूक म्हजी. हांवें ताका सोडा हाडूं गाड्यार धाडपाचो न्हीं. तरी ताका हांवें म्हणिल्लें रस्त्यान वचनाका आं, मदले वाटेन चल. तो सायकलीन रस्त्यान गेला हें मात म्हाका खबर ना.
हाचेर ताच्या बापायन म्हाका इल्लोसो तापोवन म्हणलें, सर तुमीं आमच्या भुरग्यांक बरी देख दितात. वाचूंक बरोवंक शिकयतात. आमीं तुमकां कांयच दिनात. तुमी तांकां काम सांगूंकच जाय. अशें म्हणत ताणें व्हडल्या पूताक तापयलो, माडा वयलीं पांच आडसरां उडय मरे. सराक पिवपाक आनीं घरा व्हरपा पोतयेंत घालून दी !
गुलोरील्या बापायचीं उतरां आयकून एके वटेन रडूंक आयिल्ले भशेन, तर दुसरे वटेन हांसूं आयिल्ले भशेन म्हजी अवतिकाय जाल्ली. घरांतल्यान भायर सरतना मनांत जें भिरांतीचें वादळ निर्माण जाल्लें, तें थंड जाल्लें! गुलोरिल्या बापायन दिल्ल्या चार आडसरांची पोती सायकलीक लावन हांवें घरा वचूंक नेटान सायकलीक पॅडल मारलें !

रंजन नायक
9823154336