मोबायलाक पर्याय

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

घरांत कलेक उर्बा दिवप वा शाळांनी सप्तकी सर्जनशील सत्रां घडोवन हाडप अशो साद्यो पद्दती सर्जनशीलता आनी आत्मविस्वास वाडयतना मोबायलावेलें अवलंबन खूब उणें करूंक शकता.

आयच्या डिजिटल युगांत मोबायल फोन लोकांच्या जिविताचो अविभाज्य भाग जाला. तंत्रगिन्यान शिकपाची संद दिता आसतना, चड स्क्रीन टायमांत लक्ष दिवप, शारिरीक भलायकी, भावनीक उदरगत आनी समाजीक कुशळटाय हांचे विशीं हुस्को निर्माण जाला. शिकपाक वा मनरिजवणे खातीर जरी मोबायल उपेगी पडटा आसलो तरी भुरग्यांक मोबायला सावन पयस अर्थपूर्ण मळार गुंतोवपाचे मार्ग पालक, शिक्षणतज्ञ आनी समाज सोदता. तंत्रगिन्यान पुरायपणान ना करपांत न्हय तर एकाच वेळार सर्जनशील, मनरिजवण करपी आनी शिक्षणीक अशे आकर्शक पर्याय दिवप हातूंत आव्हान आसा. संतुलित पद्दत भुरग्यांक जिज्ञासा, कल्पनाशक्त वाडोवपाक मदत करूंक शकता.
भुरग्यांक मोबायला पसून पयस गुंतवपाचो एक प्रभावी मार्ग म्हणल्यार सर्जनशील कला आनी अभिव्यक्ती वरवी. रेखांकन, चित्रकला, मातयेचें मॉडेलिंग, क्राफ्टवर्क, ओरिगामी आनी डू- इट- युरेस्लेफ प्रकल्प कल्पनेक आनी कौशल्यांक उत्तेजन दितात. भुरग्यांक जेन्ना कितें तरी मूर्त तयार करपाक प्रोत्साहन दितात तेन्ना ते डिजिटल खेळां कडल्यान पयस वचपाची शक्यताय निर्माण जाता. कला कार्यावळींनी लेगीत भावनिक अभिव्यक्ती करपाक मेळटा. भुरगीं चड करून रंग, आकार आनी कथा हांचे वरवीं भावनांचो संवाद करतात. घरांत कलेक उर्बा दिवप वा शाळांनी सप्तकी सर्जनशील सत्रां घडोवन हाडप अशो साद्यो पद्दती सर्जनशीलता आनी आत्मविस्वास वाडयतना मोबायलावेलें अवलंबन खूब उणें करूंक शकता.
कथा सांगप आनी वाचपाची संवय आनीक एक बळिश्ट पर्याय तयार करता. कथा आयकप, पुस्तकां मोट्यान वाचप वा कथा तयार करपाच्या खेळांत वांटो घेवप हेवरवी भाशा कुशळटाय सुदारता, धीर आनी खोल विचार करपाक प्रोत्साहन दिता. पालक आनी शिक्षक भुरग्यांक पर्यायी कल्पना करपाक, पात्रां निर्माण करपाक वा स्वताची कथा तयार करपाक सांगूक शकतात. वाचनालयां, वाचन क्लब, कथा मंडळ वाचपाचें रुपांतर समाजीक आनी आनंददायक क्रियाकलपांत करूंक शकतात. खेळ आनी शारिरीक क्रिया फकत शारिरीक भलायके खातीर न्हय जाल्यार मानसीक आनी समाजीक उदरगती खातीरय गरजेचे आसतात. पारंपरीक खेळ भुरग्यांक संघटनात्मक वावर, फुडारपण आनी लवचीकपण विकसीत करपाक मदत करतात. ताण उणो करप, न्हिद सुदारप, रोगप्रतिकार शक्त घटमूट करप हाचेवांगडाच पर्यावरणीय जागृताय आनी जिज्ञासा निर्माण जाता.
संगीत, नाच आनी सादरीकरण कला मनरिजवणे वांगडा मोबायलाक आकर्शक पर्याय दिता. संगीत, वाद्य शिकप, गट गायन, नाच वा नाटक कार्यशाळा हे वरवीं एकाग्रताय, शिस्त आनी सांस्कृतिक जागृताय वाडयता. आत्मसन्मान आनी संवाद कौशल्यां कले वरवी तयार करतात. अनौपचारीक कुटुंबीक कार्यावळी वा शाळांतले संस्कृतीक क्लब लेगीत भुरग्यां मदी आवड निर्माण करूंक शकतात. भुरग्यांनी स्वता करून शिकप, अणभवात्मक कार्यावळींनी वाटो घेवप, बागकाम, रांदप, सादी पाककृती करप, मुळावे मॉडेल तयार करप, विज्ञान प्रयोगांतल्यान वेव्हारीक गिन्यानाची वळख हे उपक्रम आनंददायक आसतात. वाडपी वनस्पत धीर आनी जापसालदारकी शिकयता जाल्यार रांदप मापांतल्यान गणितीय समजूत वाडयता. भुरगीं स्वता करतना शिकतात तेन्ना शिक्षण रोमांचक जाता. बोर्ड गेम्स जशे की चेस, कॅरम, लुडो, स्क्रॅबल, जिगसॉ पझल्स, लॉजिक गेम्स ह्या सारक्या खेळांनी रणनिती विचार, शब्दसंग्रह आनी एकाग्रताय सुदारता.
मोबायल गेमींगा भशेन ह्या कार्यावळींनी संवाद, नेमा प्रमाण आनी भावनीक नियमन आसता. छायाचित्रण (सतत फोन वापरा बगर), खगोलशास्त्र, मुद्रांक संग्रह, सुलेखन, योग वा नवी भास शिकप अशे छंद दीर्घकाळाखातीर भुरग्यांक तयार करतात. कुशळटाय आदारीत कार्यावळी भुरग्यांक आवड आनी प्रतिभा सोदून काडपाक मदत करतात. मोबायला वेलो वेळ उणो करपाक समाजाचो सहभाग आनी समाजीक संवादाचीय म्हत्वाची भुमिका आसता. समाजीक कार्यावळी, स्वयंसेवकता, संस्कृतीक उत्सव, नितळसाण वाडोवप वा समाजसेवेच्या कार्यावळींनी वांटो घेवप सहानुभूती आनी समाजीक जापसालदारकी वाडयता. वेगवेगळ्या पिरायेच्या आनी फाटभूंय आशिल्ल्या लोकां वांगडा गुंतपी भुरग्यां भितर बळिश्ट परस्परकौशल्य आनी भावनीक परिपक्वता तयार जाता. अशे अणभव सोशल मिडिया क्वचितच पुराय करपाक शकता.
कार्यावळीचेर आदारीत आनी खेळपाचेर आदारीत शिकपाच्यो पद्दती आपणावन शाळा आनी शिक्षणतज्ञ योगदान दिवंक शकतात. प्रकल्पाचेर आदारिल्लें शिकप, वादविवाद, भुमिका-खेळ ह्या सारक्यो गजाली शिक्षणाक आकर्शक आनी अर्थपूर्ण करतात. शिकप गतिशील जाता तेन्ना भुरग्यांक मोबायल साधनां कडल्यान सतत उत्तेजन सोदपाची प्रवृत्ती उणी जाता. कला, खेळ आनी जिणेंतली कुशळटाय अभ्यासक्रमांत एकठांय करप परिक्षा केंद्रीत शिकपा परस समग्र विकासाची खात्री करता. ह्या सगळ्या पद्दतींनी पालकांची भागीदारी मुखेल आसा. जेन्ना जाण्टे स्वता मोबायलाचो वापर मर्यादीत करतात आनी सर्जनशील कार्यावळींत सक्रीयपणान वांटो घेतात तेन्ना भुरगीं तें पाळपाची शक्यताय चड जाता. ‘नो-मोबायल’ वरवी अर्थपूर्ण संवाद आनी कुटुंबीक घटसाणेक प्रोत्साहन मेळटा. खर बंदी लादचे परस, संतुलित स्क्रीन वापराचीं कारणां स्पश्ट केल्यार भुरग्यांक आपनियंत्रण करपाक मदत जाता.
शिक्षणीक वापरांत रुपांतर करून तंत्रगिन्यानाचो बरो उपेग करूं येता. डॉक्युमेंटरी एकठांय पळोवप, थारावीक वेळा खातीर शिक्षणीक ऍप्लिकेशनां वापरप वा भुरग्यांक सादरीकरण वा ल्हान शिक्षणीक व्हिडियो अशे डिजिटल सामुग्री तयार करपाक प्रोत्साहन दिवप हे वरवी निर्णायक प्रभाव जाव येता. भुरग्यांक मोबायला सावन पयस व्हरपाक कुटुंब, शाळा आनी समाज हांचे सामुहिक यत्न आसचे पडटले. तंत्रगिन्यानाक न्हयकार दिवप न्हय, तर भुरग्यांच्या जिविताक मन, कुडी आनी भावना उत्तेजीत करपी विंगड विंगड अणभवांनी गिरेस्त करप हो हेतू आसा. सर्जनशील कला, खेळ, कथा, छंद, समाजाचो आनी कुटुंबीक सहभाग एकठांय येवन एक समतोल जिणे पद्दत तयार करूंक शकता. सर्जनशीलता, शिकप आनी मनशाच्या संबंदान समृध्द जाल्लें भुरगेपण भलायकेन सुखी आनी अदिक जापसालदार नागरिक घडोवंक शकता.

डॉ. चिन्मय मधू घैसास
9823728640