मुकेश गिन्यानाचो वझरो

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

ज्ञानपीठकार रवीन्द्रबाब केळेकार हांच्या जल्मशतीच्या वर्सा मुकेशाक साहित्य अकादमी पुरस्कार मेळप ही ताकाच न्हय गोंयकारां खातीर अभिमानाची गजाल. मुकेशा कडेन फकत कोंकणी न्ही, मराठी, इंग्लेज भाशेंतल्यान लिखाण करपाची तांक आसा.

पत्रकार म्हणून आकाशवाणी पणजी केंद्रार गोंय विधानसभेचो नियाळ दिवंक गेल्लें तेन्ना मुकेश थळी हांणी सय करुन आपलें एक पुस्तक हातांत दिलें. ‘पुस्तक वाच, पुस्तकाचेर समिक्षा बरय’ अशें ताणें सांगलें ना. मुकेश रावपी प्रियोळा आनी हांव पणजे. ताच्या लिखाणांतल्यान तो सदां दिसता, वेगवेगळ्या विशयांचेर बरयता. एक अस्वस्थ मनीस ताचे भितर लिपिल्लो आसा, हें ताच्या लिखाणांतल्यान होलमता. लिखाण करतना शुद्धलेखना कडेन ताचें चड लक्ष आसता हें ताचे लेख वाचतना कळटा. मुकेश एक गिन्यानाचो वझरो हें म्हजें मत. ताचे सगलेच लेख म्हाका आवडटले अशें न्ही, पूण एकादरो लेख आवडलो की ताका हांव मेसेज धाडटां. ताचीय उपकार मानपी जाप येता (थँक्स, मुखार दोन, चार चौकोन) कसले काय ते? मना काळजांतल्यान देव बरें करुं म्हणपी. 

ज्ञानपीठकार रवीन्द्रबाब केळेकार हांच्या जल्मशतीच्या वर्सा मुकेशाक साहित्य अकादमी पुरस्कार मेळप ही ताकाच न्हय गोंयकारां खातीर अभिमानाची गजाल. 

मुकेशा कडेन फकत कोंकणी न्ही, मराठी, इंग्लेज भाशेंतल्यान लिखाण करपाची तांक आसा. आकाशवाणीच्या वृत्त विभागांत नोकरी करतना ताणें म्हज्या लिखाणांतल्यो चुको सुदाल्ल्यात. विधानसभेचो नियाळ, खबरो अचूक उतरांनी, आकाशवाणीचे भाशेंत लोकां मुखार वच्च्यो हाची जतनाय घेवपी न्यूज एडिटर मुकेश. तिडक उक्तावपी लिखाण करपी मुकेश आनी हांली काणयांतल्यान शांतीकायेचें, सवस्तकायेचें बीं शिंपडावपी मुकेश. व्यक्तीचित्रां बरोवपी, केन्ना हांसोवपी, केन्ना चिंतनांनी घुस्पावन उडोवपी, पुरुमेंत हो एकच विशय विंगडविंगड पद्धतीनी मांडपी मुकेश.  गीता, मनाचे श्लोक, इसापनितींतल्या काणयांतल्यान विचार परगटावपी मुकेश लिखाणांतल्यान म्हाका दिसला. 

फाटलें वर्सभर ताच्या लिखाणांत अध्यात्म येता अशें दिसतालें. लिखाणात अध्यात्माक म्हत्व आसा, तेंच साहित्य अकादमी पुरस्कारा कडेन व्हरपाक मुकेशाक उपेगी थारलें. कोणे दिल्लो आसत काय ताका हो मंत्र? ताच्या लागसल्ल्या इश्टान पत्रकार संजीव वेरेंकार हांणी? संजीवा वरीच मुकेशाचें साबार विशयांचेर लिखाण जालां. 

मुकेश एक पत्रकार, सरकारी अधिकारी (आॅफिशियल मिडीया). तिडक पसून म्होवाळ उतरांनी उक्तावपाक येता, ही देख तांणे घालून दिल्या. कवी, आकाशवाणीचे अधिकारी माधवबाब बोरकार ताचे मार्गदर्शक आसुये. रवीन्द्रबाबांची कांय पुस्तकां संवेदनशिलते वटेन वचपाचो मार्ग दाखोवपी. तीं पुस्तकांय मुकेशाचीं मार्गदर्शी आसतलीं. 

मुकेशाचे काका लेखक प्रकाशबाब थळी हांचे वरी ताणेंय कोंकणी उतरावळीच्या वावरांत स्वताक घुस्पावन घेतलां. दिसाळ्यां खातीर कोंकणी उतरावळ करपाचो ताचो वावर इतिहासांत उरतलो. ताणें इंग्लेजींत अणकारीत केल्ल्यो काणयो, लिखाण संवसारांत पावलां. गिन्यानाचो वजरो जावन वावुरतना आपले इश्ट पयसावले तेन्ना तटस्थ रावन बरोवपी मुकेशा कडल्यान फुडारांत आनीक बऱ्या लिखाणाची अपेक्षा आसा, ज्ञानपीठा लागीं व्हरपी. 

सुहासिनी प्रभुगांवकार