मुंबयची चली गोंयची सून

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

परती गोंया आयिल्ले नंतर ती हांगचे आराम, बिनगडबडीचें जिवीत सहन करूक शकली. घरच्यांक तांचें आरामाची जिवीत जगूक दिलें आनी तिका मेळिल्ल्या वेळांत तिणें कांय उपेगाचे काम करचें थारायलें.

आमच्या राजूक गोंय सोडल्यार हेर खंय मन लागना. ताका मुंबय- पुणेची गर्दी आवडना, घायी- गडबडी ताका जायना. तो सुशेगाद, ताची नोकरी बी घरा लागींच. तो अल्पसंतोशी, ताका चड त्रास घेवची संवयना. घरच्यान सोयरीक खूब पळयले, पूण तें कांय जमलें ना. ताका कामार आशिल्ली, गोरी- गोमटी, फॅशनेबल बायल जाय. आतां मुंबयची, पुणेची आनी हेर शारांतल्यो चलयो गोंयां येवंक नाकारताल्यो. तांकां आसपी बरी नोकरी सोडून, उणें पगाराक गोंयां कोण येत्तलें? गोंय हॉलिडे म्हूण भौ बरें, पूण कायम रावचें शक्यता अशें हांव म्हणा, मेट्रो सिटींतली म्हणटात!
पूण, ताचे नशिबान ताका चड शिकिल्ली, बरें कामार आशिल्ली मुंबयची चली रूथा मेळ्ळी. तिणें गोंया रावन हांगां प्रायवेट कंपनीत नोकरी बी मेळयली! कोवीडांत लग्न बी पार पाडलें. गोंयचे दर्या दिगेर, शोबीत उषकाल आनी तीनसांजेचे सेल्फी जाय तितल्यो काडन जाल्यो!
आतां नोकरीक बगेन पयस बस्सीन रूथाक वचका पडटालें. साडेधा वरांक पावक जायशिल्ले. पयलो दीस बस स्टँडार वाट पळयत उरलें! अर्द वरान आयले बस. बसपाक जागो ना. शाळा, काँलेजा वचपी भुरग्यांले वटवट. तिच्या लक्षांत गेलें की वाहन चालक एकाच रस्त्यार थोडे दूरीर बस राबयत वत्ता. सर्कल आयलें वा कुशी थावन आनी एक बस वतकीर बसीची गती उणी जाता आनी दोगय चालक उल्लो मारत गाडी चलयतात! बाजार लागीं आयलें की एक बायल दुकानांतल्यान, ‘राब’ म्हूण खूण करता आनी हो बाबडो चालक पांच तें सात मिणटां राबयता! आनी बस्सींतल्यांक कांय चड उणो ना, कोणय आवाज काडनात, कोणाकूय वेळाचो भान ना, कामाक वेळार वचपाची घायी ना, उतावळ ना! अशें तिका दिसलें. मुखार वत्ता तर कंडक्टर बस्सींतल्यान भायर पड्टा आनी धा मिनिटां दिकूक पडना. कशें बशें निमाणें बसस्टाॅप आयलें म्हूण ती घायी घायीन उटावन मुखार गेल्यार कंडक्टरान तिका बसूक सांगलें, ‘कित्याक घायी करता बाय तु। बस राबतलें तेन्ना उठून वच’ म्हणलो खंय. मुंबय राविल्ली तिका पयले थोडे दीस गोंयची सुशेगाद जीण अजाप दिसतालें.
पयले दिसाकूच वेळ जाल्लो म्हूण ताकतिकेन धांवली ती अर्द वर उशिरान पाविल्ली आनी चलून येंवपाक आनी एक १५ मिनीटां गेलीं अशें तिका तणाव आयलो. त्या घायीत तिणें वयर वचत आशिल्ले लिफ्टाचे दरवट्टयांत हात घालन राबवपाक गेल्ले आनी हाताक बरो मार पडलो. आठ दीस सूज आनी दुकणें सहन केले तिणें. अजापाची विशीं म्हळ्यार आॅफिसाचो शट्टर बंद आशिल्लो. ती वाट पळयत उबे रावली, पंद्रा मिनिटांत एक दादल्यान शट्टर वयर करन ऑफिसाचे कुलूप काडले!
आॅफिसांत सुशेगातपणाक तर लेक ना. बॉस सांजवेळाकूच येता हाची जाणीव आसले लेगीत दनपारा लंच जाल्लेकीर सगळीं स्टाफ तकली मेजेर दवरून घोंरावपाचे पळोवन तिका इतलें विचित्र दिसतालें की ती फोटो काडन घरच्यांक धाडटाली. हाका कारण अशें की बॉस येत्तालो सांजवेळार ६ चे उप्रांत. आनी स्टाफाक काम दिवन बसून दवरतालो. खास करून पयस रावपी बायलांक घरांत पावपाक अडचणी येताल्यो. ह्या तांत्रीक आनी डिजिटल युगांत प्रकाशक आसून बी तो पत्रिका एडिट करपा खातीर शंभराऊन चड प्रिंटआवट घेता, जें कागद वाया घालपा सोडून हेर कितेंच न्हयस अशें तिका दिसतालें.
मुंबयत सवय आशिल्लें ते उक्ते आनी मुक्त वातावरण रुथाक हांगचे आफीसांत मेळ्ळें ना. तिका बंदखणींत घातिल्लेवरी भास जाताल्लो. तेच तरेन बॉसालो आपल्या कर्मचाऱ्यां मदीं समावेशकतायेची भावना नाशिल्ली. तो वयलो, ती सकयली अशें च्या वेगवेगळे कपांत दिवंच्यो अश्यो घडणुको तिका अस्वस्थ करताल्यो.
दर दिसा ती एकेक नवीन कथा घेवन घरा येताली तिच्या बॉसाची वा वाटेर घडिल्ली घडणूक. पावसाचे दीस सगळ्यांत वायट, अशें तिका दिसतालें. बशीची वाट पळयत, तिंबत, भिजत, वाऱ्याचे फोर्साक घातिल्ले कपडे सांबाळू की, उरफाटे जाले छत्री संबाळू अशें तिची अवस्था! त्या खिणाक तिका मुंबयची याद येताली. प्रती पांच- धा मिनिटाचे अंतराक येंवची येरादारी खंय आनी अर्ध- पावूण वराक येंवची येरादारी खंय! असली येरादारी वेवस्थाक लागून गोंय कितलो फाटीं आसा अशें तिका दिसतालें.
घरांतले लोकांले सुस्त वेवहार तिका वीट येत्तालो. ती ऊर्जेन भरिल्ली आनी तिजो घरकार आरामशूर! म्हूण तांचांत अदूनमदून बॉम्ब ना जाल्यार, फटाके तरी जरूर फुटतालें! घरच्यांक दुबाव येतालो ही सून आमची कितलो तेंप नवीन लग्न तिगोवन दवरतली ? व्हड प्रस्नो पडिल्लो घरच्यांक आनी आशि – कुशींतल्यांक! अशेच आट म्हयने गेले, उप्रांत ती जेन्ना दिवाळीक कुळारा गेली, तेन्ना ती ल्हवु ल्हवू गोंय आनी मुंबय मजगतिंतलें अंतर जाणू लागली. तिका मुंबयचे गर्दी, धावपळ, गडबड असह्य जावप लागलें. तिचे सानपणांतलें इष्टा वांगडा वा सागातीच्या मैत्रीणी बरोबर उल्लयतना तिका जाणवले की तांका मेळनासलो भरपूर वेळ तिका तिच्या घोव आनी कुटुंबा वांगडा मेळटा जे तिका मुंबयंत असाध्य आनी कठीण आसतलो. तिणें खूब विचार केलो आनी एके निर्णयाक आयली.
परती गोंया आयिल्ले नंतर ती हांगचे आराम, बिनगडबडीचें जिवीत सहन करूक शकली. घरच्यांक तांचें आरामाची जिवीत जगूक दिलें आनी तिका मेळिल्ल्या वेळांत तिणें कांय उपेगाचे काम करचें थारायलें. तिचो वेळ आपलो प्रोफेशनाक अगत आसलें ओनलायन कोर्स कर्न कार्यक्षमताय वाडवचे, तशेच घरची जवाबदारी बी तिणें घेतली मात न्हय, म्हयन्यांतून एक- दोन फावटी भोंवडेचें आयोजन करून कुटुंब सुखी दवरपाची तिणें जतनाय घेतली. सुनेचो हो नवीन अवतार पळोवन घरची खुश, आॅफिसांत बाॅस बी खुश. तिचे कार्यक्षमतेक लागून तिका बडटी सांगातान पगार बी वाडलो!
तिजे सहनशीलता आनी स्पष्ट विचारांक लागून तिजे जिवीत सुखी जाल्ले.

सुषमा आरूर
9740399995