भांगरभूंय | प्रतिनिधी
किती सांगू मी सांगू कुणाला, आज आनंदी आनंद झाला…. हें लता मंगेशकारान गायिल्लें पद कानार पडलें काय गोकुळाश्टम लागीं पावल्या हें कळपाक वेळ लागना. कोणाच्या तरी घरांत आयज कृष्ण कन्हैय्या येतलो, हे जाणिवेन मन प्रसन्न जाता. कृष्णाक कितल्याश्याच नांवांनी वळखतात. गोविंद, गोपाळ, नंदलाल, माखनचोर, कान्हा, गोपीकृष्ण, राधाकृष्ण, नंदकिशोर, बन्सीलाल आनी हेर.
अश्टम हो सण श्रावणांत येता. हो एकूच सण रातच्या वेळार मनयतात. कारण कृष्णाचो जल्म रातच्या 12 वरांचेर जाल्लो. ते दीस बायलो फांतोडेर उठून घर निवळ करतात. मागीर सोंवळें न्हेसून फुलांनी देवघर सजयतात. पाटा भोंवतणी सुंदर रांगोळी घालतात.तबकांत कृष्णाची ल्हानशी मुर्ती दवरतात. तिची पुरयत वा घरांतलो जाणकार भक्तीभावान हळदकुकूम लावन, फुलां ओंपून पुजा करता. धुपारती, पंचारती दाखयता. कापूर, उजवातीच्या वासान घरांतलें वातावरण प्रसन्न जाता. कृष्णाक पारजताचे कळे आनी तुळशी सामक्यो प्रिय. देखून त्यो चुकनासतना ताका घालतात. आरती जातकच पंचखाद्य, केळीं, तवशें, आपोलाचे कुडके निवेद्य दाखयतात. ही पूजा रातची बारांक जाता.
घरांतते दीस फराळ म्हणल्यार मुगा कण्ण, चण्याची उसळ, रोटी, तरातरांचे फोव करतात. केळीच्या पानाचेर हे सगले जिनस वाडटात. घरातले सगले जमनीर बसून वांगडाच फराळ करतात. त्या वेळार एक वेगळीच मजा येता. गोंयांत हो सण थारावीक लोकांगेरुच करतात. ते आपल्या शेजाऱ्यांक फराळाक आपयतात. कोणाक येवपाक शक्य जायना ताका घरा व्हरून फराळ दितात. सगले प्रसाद खावन तृप्त जातात.
अश्टमीचे रातीं राधाकृष्ण, देवकीकृष्णाच्या देवळांत शेंकड्यांनी लोकाचे हाजेरींत अश्टम मनयतात. ल्हान भुरग्यांक कृष्ण, चलयांक राधा करून तांची मिरवणूक काडटात. महाराष्ट्रांत धंय हांडी उत्सव जाता. गोंयांतूय आतां ही प्रथा रुजल्या. डीजेचेर संगीत वाजोवन तरणाटे चले एकामेकांचेर उबे रावन व्हडलो मनोरो करतात आनी लाख, देड लाख रुपया दवरिल्ली धंय हांडी नाल्ल मारून फोडटात.
सगल्या वांगडा मनयिल्ले सण कायमचे याद उरतात. एकमेकांचेर आशिल्लो मोग ह्या वेळार दिश्टी पडटा. बायलांची एकजूट पळोवन तर मन खोशी जाता.
– सिद्धी तिळवे
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
