महाभारत : म्हजे कल्पनेंतल्यान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

ताणें दुर्योधनाक बरोच वडीर काडलो. दुर्योधन अजून भुरगो आसा, ताका अशें किते जायत हाची कल्पना नाशिल्ली अशें धृतराष्ट्रान भीष्माक सांगून, ‘दुर्योधनाक क्षमा कर’ अशी विनवणी केली. दुर्योधनान भीष्मा कडेन केल्ले चुकी खातर क्षमा मागली आनी परत अशें केन्नाच करचों ना अशें ताका उतर दिलें.

फाटले खेप हिमालयांतल्यान हस्तीनापुरांत वाचलें. आतां फुडें….)
आदि पर्व 9ः कौरव – पांडव संघर्शाचो श्री गणेशा
शंबर कौरव आनी पांच पांडव हांकां लागून हस्तिनापूराचो राजवाडो  सामको भरिल्लेवरी जालो. राजवाड्याच्या भायर जेन्ना हे एकशे पांच भुरगे खेळटाले तेन्ना सगलो वाठार गजबजून वतालो. आपल्या ह्या नातरांक शिकोवपाक भीष्मान कृपाचार्याची नेमणूक केली. एकाच गुरू कडेन कौरव आनी पांडव एकठांय शिकपाक लागले. खेळपाच्या वेळार जेन्ना कौरव आनी पांडव एकठांय येताले तेन्ना तांचे भितर क्षुल्लक कारणा वयल्यान परत परत झगडीं जावपाक लागलीं. सगल्या मदीं भीम बळिश्ट आशिल्लो आनी ताका कौरवांच्यो कुरापती काडपांत मजा येताली. हाचे तकलेर कूट मार, ताका धुकलून उडय, कोणाक उदकांत बुचकळावन काड, धांवतना कोणाक मदींच पांय घालून उडय असल्यो उचापती तो सदांच करतालो. ते खातीर कौरवांक भीमाची तिडक मारताली. पूण भीमा कडेन तांचें शाणपण चलनाशिल्लें. दुसरे वटेन दुर्योधनाकूय दादागिरी दाखोवपाची संवय आशिल्ली. तोय बी भीमा सारको बळिश्ट आशिल्लो. ते खातीर तो आपसूक कौरवांचो मुखेली जालो. आपल्या भावांच्यो भीम सदांच टिवल्यो – बावल्यो करता आनी त्रास दिता हें दुर्योधनाक सोंसनासलें, म्हणून ताणें भीमाक बुद्द शिकोवपाचें थारायलें.
आपल्या कांय भावांक वांगडा घेवन दुर्योधनान भीमाक मारून उडोवपाचो कट केलो. सगल्या भुरग्यांक ताणें आपले वांगडा वनभोजनाक वचपाक तयार केले. ते प्रमाण कौरव आनी पांडव आपल्या वांगडा जेवणाची सामग्री आनी रांदपी घेवन लागींच्या रानांत गेले. न्हंयेचे देगेक तांणी एक बरी सुवात सोदून काडली आनी हाडिल्ले सामान थंय दवरले. मागीर ते खेळ्ळे, न्हंयेंत न्हाले. एकठांय बसून गजाली केल्यो, रांदपी रांदताले थंय वचून चुलींचेर कितें शिजता तें पळयलें आनी अशे तरेन दनपार मेरेन तांणी आपलो वेळ मजेंत घालयलो.
दनपार जातकच सगले जाण एकठांय जेवंक बसले. दुर्योधन भीमाचे कुशीकूच जेवपाक बसलो. संद सादून ताणें भीमाच्या जेवणांत ल्हवूच वीख घालें. आदींच भीम भकारो. ताणें पानार वाडिल्ले सगलें अन्न पुसून खाल्लें . जेवन जातकच सगले भुरगे परत खेळपाक गेले. पूण भीमाचें अजून जेवन जावंक नाशिल्ले. सगळ्यांचे जेवन जालें, पूण भीमाचे मात अन्नग्रहण चालूच आसा, हें पळोवन सगले ताका हांसले आनी थंयच्यान गेले.
वीख पोटांत गेल्ल्या कारणान भीमाक न्हीद येवपाक लागली आनी तो थंयच कुशीक आशिल्ल्या झाडाचे सावळेंत लंवडलो. हेर भुरगे खेळपांत गुल्ल जाले. ती संद पळोवन दुर्योधन आनी कटांत सामील आशिल्ले ताचे भाव थंयच्यान ल्हवूच सटकले आनी भीम आडवो जाल्लो ते सुवातेर आयले. अर्दवट साबुदीर आशिल्ल्या भीमाक तांणी उखल्लो, रानांतल्यो वाली घेवन ताचे हातपाय घट्ट बांदले आनी न्हंयेंच्या उदकांत व्हरून उडयलो. मागीर तो सगलो गूट परत आयलो आनी कांयच घडूक नाशिल्या वरी हेर भुरग्यां वांगडा खेळूंक लागलो. पांडवांक आनी हेर कौरवांक दुर्योधनान हें कर्म केन्ना केलें हें कळ्ळेंच ना, पूण भीमाक वालींनी बांदतना आनी न्हंयेंत उडयतना त्या रानांत वसतीक आशिल्ल्या काय नागा जमातीच्या तरणाट्यांनी पळयिल्लें. भीमाक न्हंयेंत उडोवन दुर्योधनाचो पंगड गेल्या उपरांत ते तरणाटे न्हंयेंत देवले आनी ताणी भीमाक वयर काडलो. ताच्या आंगा वयल्यो वाली सोडयल्यो आनी ताका आपले वसतीर घेवन गेले. तांच्या वैजान भीमाक तपासलो आनी ताणें मागीर कसलो तरी झाडपाल्याचो रोस भीमाक बळजबरीन पिवपाक लायलो. ते सरशीं भीमान पोटांत जें कितें आशिल्लें तें सगळे ओकून भायर उडयलें. वैजान मागीर ताका आनीक कसलें तरी वखद पिवपाक दिलें आनी न्हिदयलो.
ते वटेन सांज जाली म्हणून सगले कौरव – पांडव परत राजवाड्यांत वचपाक भायर सरले. हेर पांडवांक भीम खंय नदरेक पडलो ना म्हणून तांणी सगल्यां कडेन चवकशी केली. दुर्योधनान तांकां भीम राजवाड्या वटेन वतना ताणें पळयिल्लो अशें सांगलें. राजवाड्यांत पावतकच चारूय पांडवांनी भीम आयला काय म्हणून कुंतीक विचारलें. तिणें ना म्हणटकच सगल्यांक भीमाचो हुस्को जालो. म्हणटा म्हणसर रात जाली. भीष्मान कांय सैनिकांक मशाली घेवन भीमाचो सोद घेवपाक वनभोजन जाल्ले ते सुवातेर धाडले. पूण कांय उपेग जालो ना, भीमाच्या हुस्क्यान कुंती आनी हेर पांडवांक ते रातीं न्हीद लागली ना. दुसऱ्या दिसा सकाळीं चारूय पांडव भीमाक सोदपाक गेले. ताणीं सगले कडेन पळयलें, पूण भीमाचो पत्तो लागलो ना. दुर्योधनान सांगिल्ल्या प्रमाण भीम राजवाड्या वटेन गेलो जाल्यार तो मदींच खंय ना जालो हो प्रश्न सगल्यांक पडलो. भीष्मान हस्तिनापूरांत सगले कडेन चवकशी करपाक सांगली. पूण कांयच निश्पन्न जालें ना. एक एक दीस वचूंक लागलो. पूण भीम सांपडलो ना. ताचें कितेंतरी बरें वायट जालां आसुये असो मागीर सगल्यांनी समज करून घेतलो. कुंती मात भीम घडये परत येत हे आशेन ताच्यो यादी काडीत दीस रात रडत बसली.
हे वटेन वैजाच्या वखदांनी भीम सुमार दोन दिसांनी साबुदीर आयलो. दोळे उगडटकच आपूण खंयतरी रानांत, आदिवासी नागा लोकांच्या वसतीत आसा हें भीमाक कळ्ळें. भीमाक ताच्या जेवणांत कोणेतरी वीख घाल्लें आनी मागीर वालींनी बांदून उदकांत उडयिल्लो हें वैजा कडल्यान समजलें. अर्दवट साबुदीर आसतना दुर्योधन ताका वालींनी बांदतालो हाची भीमाक हयन्हयशी याद जाली. आपणाक वीख घालपाचें दुश्कर्म दुर्योधनानूच केलां हें भीमाच्या लक्षांत आयलें. भीम सारको बरो जावपाक आठ- धा दीस लागले. नागा वैजान दिल्ल्या वखदांनी भीमाक आपूण आनीक घटमूट आनी बळिश्ट जालां अशें जाणवलें.
भीम बरो जालो हाची खातरी जातकच नागा तरणाट्यांनी ताका हस्तिनापूरांत हाडून सोडलो. भीमाक पळोवन सगले खोशी जाले. कुंतीक भीम परत आयलो हाचेर कितलो वगत विस्वासूच बसलो ना. भीमान मागीर कुंतीक कितें घडलें तें सगलें सांगलें. दुर्योधनान भीमाक वीख घालून मारपाचो येत्न केलो तें मागीर सगल्या लोकांक कळ्ळे. भीष्मान धृतराष्ट्र आनी दुर्योधनाक आपले कडेन आपयले. ताणें दुर्योधनाक बरोच वडीर काडलो. दुर्योधन अजून भुरगो आसा, ताका अशें किते जायत हाची कल्पना नाशिल्ली अशें धृतराष्ट्रान भीष्माक सांगून, ‘दुर्योधनाक क्षमा कर’ अशी विनवणी केली. दुर्योधनान भीष्मा कडेन केल्ले चुकी खातर क्षमा मागली आनी परत अशें केन्नाच करचों ना अशें ताका उतर दिलें. धृतराष्ट्र मागीर दुर्योधनाक घेवन थंयच्यान फासळ्ळो.
दुर्योधना कडल्यान पांडवांक फुडाराक त्रास जावं येता तेन्ना ताणीं सादूर रावपाक जाय हें कुंती आनी विदूराच्या लक्षांत आयलें. ते वटेन आपणें वेवस्थीत कट करून लेगीत भीम मरणांतल्यांन वाटावलो आनी परत जिवो घरा आयलो हे खातीर दुर्योधन खूब चुटपुटलो. ताका आपलीच तिडक आयली आनी फुडले फावट भीमाकूच न्हय जाल्यार पांचूय पांडवांक किंतेंय करून मारून उडोवपाचें असो ताणें निश्चेव केलो. अशें तरेन कौरव आनी पांडव हांचे मदल्या वितुश्टाक आनी फुडारातल्या संघर्शाक, दुर्योधनान भीमार केल्ल्या वीख प्रयोगान सुरवात केली.

अनील नायक
9049079789