महाभारत : म्हजे कल्पनेंतल्यान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

झुज पर्व 3 : द्रोण- पर्वाचे पांच दीस

(ते सरशी थंय आशिल्ल्या पांडवांच्या सैनिकांनीय ‘अश्वत्थामा मेलो’ अश्यो आड्ड्यो मारपाक सुरवात केली. द्रोणाच्या कानार त्यो आड्ड्यो पडल्यो. ताका सुन्न जालें. आपणें आयकलां तें ताका खरें दिसलें ना… आतां मुखार..)

इतल्यांत ताका युधिश्टीर दिसलो. तो केन्ना फट उलोवपी न्हय,  हें द्रोणाक खबर आशिल्लें. तो आपलो रथ घेवन युधिश्टीराच्या रथा कडेन आयलो. ताणें युधिश्टीराक अश्वत्थामा खरोच मेलो काय म्हणून विचारलें. युधिश्टीरान ताका हय म्हणून सांगलें. युधिश्टीरान हय अशें म्हणटकच, आपलो पूत मेलो, ह्या दुख्खान द्रोणान आपल्या हातांत‌लें शस्त्र सकयल दवरलें आनी तो दोळे धांपून आपल्या रथांत ओग्गी बसलो.

द्रोणान शस्त्र सकयल दवरलां तें पळोवन अर्जुनान ताचेर बाण सोडपाची तयारी केली, पूण ते म्हणसर लागींच आशिल्ल्या धृष्टद्युम्नान हातांत तरसाद घेवन आपल्या रथातल्यान उडकी मारली आनी तो द्रोणाच्या रथार चडलो. आपल्या दाव्या हातांत ताणें द्रोणाचे केस घट्ट धरले आनी उजव्या हातांतले तरसादीन ताची गोमटीच कापून उडयली. अशे तरेन द्रोणाचो शेवट जालो. द्रोण मरना फुडें पांडवांच्या सैन्याक नेट आयलो आनी तांणी कौरव सैन्याचेर एकूच घालो घालो. तशें कौरव सैन्य झुजामळा वयल्यान पळूंक लागलें.

दुसरे वटेन अश्वत्थामा पांडवांच्या सैनिकांक मारीत सुट्टि‌ल्लो. ताणें द्रोणा वटेन आशिल्ले कौरव सैन्य पळून वता हें पळयलें. ताणें तशें करपाचें कारण त्या सैनिकांक विचारलें. इतल्यांत थंय दुर्योधन पावलो आनी ताणें पांडवांनी द्रोणाक कसो मारलो हें अश्वत्थाम्याक सांगलें. आपल्या रथांत ओग्गी बशिल्ल्या निशस्त्र द्रोणाक धृष्टद्युम्नान तरसादीन मारलो हें कळना फुडें अश्वत्थामाक आपलो राग आवरुंक जायना जालो. त्या रागातूच अश्वत्थामा पांडवाच्या सैन्यार तुटून पडलो. ताणें नेटान लडाय सुरू करिना फुडें पळपाक लागिल्ले कौरव सैन्य परतले आनी तांणी पांडव सैन्या आड लडपाक सुरवात केली. अश्वत्थाम्या मुखार खंयचोच पांडव उबो रावूंक शकलो ना. भीम, युधिश्टीर, नकुल, सहदेव हांका झुजामळा वयल्यान कूस मारची पडली. फक्त अर्जुन अश्वत्थाम्याचेर बाण सोडून ताका तोंड दिवंक लागलो. इतले मजगतीं सांज जाली, शंख वाजले आनी पांडव सैन्यान सुटकेचो सुस्कार सोडलो.

झुंजाच्या पंदराव्या दिसा द्रोणाक मरण आयिल्लें. मरचे पयली तांणें विराटाक मारिल्लो. कितलेशेंच पांडव सैनिक तांच्या बाणांनी मरिल्ले. अश्वत्थाम्यान आप‌लो बापूय मेलो हे कळना फुडें, पांडव सैन्याची दैना करून सोडिल्ली. दुसऱ्या दिसा संजयान धृतराष्ट्राक द्रोण मेल्ल्याची खबर सांगली. धृतराष्ट्र कांयच उलोयलो ना. तो विचार करीत ओग्गी बसून रावलो. कौरव हारूंक पावल्यात हाची ताका खात्री जाली. पूण आतां खूब कळाव जाल्लो. विराट मेल्ल्यान पांडवांच्या शिबिरांत दुख्ख पातळिल्लें. पूण द्रोण सोंपिल्ल्यान पांडवांचें जैत आतां खूब सोपें जालां, हे लक्षांत येवन तांकां मात्शें बरेंय दिसले. 

(मुखार चलता)

अनिल नायक

९०४९०७९७८९