भांगरभूंय | प्रतिनिधी
वनपर्व – ५
द्वैतवनांत दुर्योधन
(दुसऱ्या दिसा सगले कौरव आपल्या बायलांक घेवन, बरी बरी वस्त्रां घालून, तरा- तरांची भांगरा आंगार चडोवन द्वैतवनांत गेले. तीन- चार दिसां उपरांत कौरव द्वैतवनांत पावले. आतां फुडें…)
द्वैतवनांत पावल्या उपरांत कौरवांनी थंय आशिल्ल्या एका व्हडल्या तळ्याचे कुशीक आपलें शिबिर उबें केलें. ते रातीक कौरव शिबिरांत रावले. दुसऱ्या दिसा ते गोरवां मेजपाक थंय लागींच आशिल्ल्या गोठ्यांनी गेले. दुर्योधनान मागीर थंय काम करतल्या मनशांक वांगडा घेवन सगलीं गोरवां पळोवन घेतलीं. मागीर ताणें दुदाच्यो गायो कितल्यो, गाबण्यो कितल्यो, बैल, पाडे, ल्हान पाडकां, वासरां ह्या सगल्यांचो आंकडो काडून ताची नोंद करुन घेतली. हें सगलें काम करुन दुर्योधन सगल्यां वांगडा परत शिबिरांत आयलो.
तिसऱ्या दिसा सगले कौरव शिकार करपाक गेले आनी सांजमेरेन शिकार केल्ली जनावरां घेवन परत आयले. सांजच्या वेळार दुर्योधनाच्या सैनिकांनी पांडवांचो राबितो थंयच्यान लागींच आसा अशें दुर्योधनाक सांगलें. तळ्या कडेन वचपाची एक वाट पांडवांच्या आश्रमा कडल्यान वता अशेंय तांणी सांगलें. तें कळतकच दुर्योधनान दुसऱ्या दिसा खातीर जलक्रिडेचो कार्यक्रम थारायलो. तळ्या वटेन वतना सगल्यांनी पांडवाचो आश्रम आसा ते वटेंतल्यान वचपाचें अशें ताणें फर्मायलें.
दुसऱ्या दिसा सकाळीं फुडेंच कौरव आनी तांच्यो बायलो तळ्या कडेन वचपाचे तयारेक लागल्यो. दुर्योधनान कांय सैनीक पयलींच तळ्या कडेन धाडून बायलांक वस्त्रां बदलपाक आडस तयार करपाक सांगिल्लो. धाडिल्ले सैनीक रोखडेच खरशेत- खरशेत दुर्योधनां कडेन परत आयले. तांणी थारायल्ले सुवातेर एक गंधर्व- राजा पयलींच येवन रावला अशें सैनिकांनी दुर्योधनाक सांगलें. तें कळना फुडें दुर्योधनान त्या सैनिकांक, गंधर्व राजाक थंयच्यान दुसरे सुवातेर चल अशें सांगपाक फर्मायलें. गंधर्व राजान ‘आमी वच्चे नात, तुज्यान जाता तें तूं कर’ असो परतो निरोप दुर्योधनाक धाडलो. तें सरशी दुर्योधनाक सट जालें. ताणें आपले सगले भाव, कर्ण, शकुनी आनी सैनीक घेवन गंधर्वाच्या सैन्याचेर घुरी घाली. गंधर्व सैन्य तयारेन आशिल्ले. दोनूय गटां मदीं मोटी लडाय जाली. गंधर्व सैन्या मुखार कौरवांचें कांयच शाणपण चल्लें ना.
कर्ण हरशी व्हडलो धोणूर्विर पूण ताका आपलो रथ सोडून पळ काडचो पडलो. दुर्योधनान खूब यत्न केलो, पूण गंधर्व सैन्याक हारोवंक ताका जमलें ना. गंधर्वानी कौरवांक नाका शेवट केलो. तांणी सगल्या कौरवांक बांदून घाले आनी तांकां तांच्या बायलां सयत आपल्या वांगडा घेवन आपल्या राज्यांत परत वचपाक लागले. त्या बोवाळांत कांय कौरव- सैनीक थंयच्यान सटकले आनी ताणीं धांवत वचून सगली खबर थंयच लागींच रावतल्या पांडवांक कळयली.
खबर आयकतकच भीमाक सामकी खोस जाली. ताणें म्हणलें, ‘बरें जालें, आमकां नेट दाखोवपाक आपल्या बायलांकूय घेवन आयिल्ले. बांदून व्हरता मरे? व्हरूनी, तांका तशेंच फावो. भीमाचीं तीं उतरां आयकून युधिश्टीराक राग आयलो आनी ताणें म्हणलें, भीमा ते आमचे चुलत भाव. गंधर्व बांदून व्हरता त्यो आमच्या घराण्यांच्यो सुनो. तांची लज वचप म्हणल्यार आमचीच लज वचप. तांकां आमी सोडोवन हाडचे नात जाल्यार कोण हाडटलो? तेन्ना तूं आनी अर्जुन बेगीन वचात आनी तांकां गंधर्वा कडल्यान सोडयात. आनी तुज्या मनांत वचपाचें ना जाल्यार सांग म्हाका. हांवूच अर्जुना वांगडा वता. युधिश्टीरान अशें म्हणिना फुडें भीम आनी अर्जुन आपलीं शस्त्रां घेवन कौरवांक सोडवपाक दुर्योधनाच्या सैनिकां बाराबर बेगी- बेगीन गेले.
कांय वेळान तांकां गंधर्वांचें सैन्य दिसलें. लागीं पावतकच अर्जुनान तांकां व्हडल्यान आड्डून रावपाक सांगलें. गंधर्व राजा थांबलो आनी ताणें फाटल्यान वळून पळयलें. अर्जुनाचो आवाज ताका वळखीचो लागलो. अर्जुनानूय गंधर्वराजाक पळयतकच रोखडोच वळखलो. तो आसलो राजा चित्रसेन, जो, अर्जुन तिर्थयात्रेक गेल्लो तेन्ना ताचो इश्ट जाल्लो आनी जाणें ताका नाचप आनी गावप शिकयल्लें. वळख मेळना फुडें दोगूयजाण आपआपल्या रथा वयल्यान सकयल देंवले आनी तांणी धांवत येवन एकामेकांक घट्ट वेंग मारली. एकामेकांची खबर घेतल्या उपरांत अर्जुनान ताची वळख भीमा कडेन करून दिली. हे चल्ला तें सगलें कौरव तोंडां उकतीं घालून पळयताले. अर्जुनान मागीर चित्रसेन राजाक तो बांदून व्हरता ते ताचे चुलत भाव आनी तांच्यो बायलो हें सांगलें. तांकां तांणे सोडून दिवचीं अशी अर्जुनान चित्रसेनाक विनवणी केली. तेन्ना चित्रसेनान म्हणलें, तू तांकां भाव मानता हाचेंच म्हाका अजाप दिसता. हांवें त्या दुर्योधना कडल्यान सगलें वदोवन घेतलां. ते कौरव तुमकां भाव मानताले जाल्यार तुमकां लज करपाक आपल्या बायलांक घेवन मुद्दम हांगा येवचें नाशिल्ले. हांव तांकां सोडून दितां, पूण हांगा न्ही. तुज्या व्हडल्या भावां मुखार हांकां व्हरुया आनी उबे करूया. तो सांगीत जाल्यार हांव तांकां सोडून दितां. जाले? तुज्या व्हडल्या भावाक आनी दुर्योधनाक, दोगांकूय तांची खरी वळखूय जातली. कितें? अर्जुनान हयकार दितकच चित्रसेन गंधर्व सगल्या कौरवांक आनी तांच्या बायलांक घेवन युधिश्टीर आसलो थंय आयलो.
(फुडें चलता)
अनील नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
