महाभारत : म्हजे कल्पनेंतल्यान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आदि-पर्व १८

शिखंडी, धृष्टद्युम्न आनी द्रौपदी

(पांडव मागीर आपले आवय सयत त्या ब्राह्मणां वांगडा पांचाल नगरीचे दिकेन वाट चलूंक लागले…. आतां फुडें.)

अर्जुनान द्रुपदाक बंदी करून जेन्ना द्रोणा मुखार उबो केल्लो, तेन्ना द्रोणान सगल्या मुखार ताका जी लज केल्ली ती द्रुपद केन्नाच विसरूंक पावलो ना. द्रोणान ताचे अर्दे राज्य घेतिल्ले, ताच्या मुकूटांत आशिल्लो तो व्हडलो मणी जाचो ताका गर्व आशिल्लो. तो लेगीत द्रोणान उरबडून घेतिल्लो आनी आपल्या पुताक दिल्लो. ह्या सगळ्या गजालींचो सूड घेवंक जाय जाल्यार आपल्याक अर्जुना सारको पूत आसूंक जाय असो विचार द्रुपदाच्या मनांत आयलो. द्रुपदाक एक पूत आशिल्लो. ताचे नांव आशिल्लें शिखंडी, पूण तो ना धड दादलो नाशिल्लो ना धड बायल. तरी लेगीत ल्हानपणा सावन द्रुपदान ताका चल्या सारकोच वाडयल्लो. शिखंडी एक कुशळ धोणूर्विर जालो. द्रुपदान ताका राज्य कारबाराचे सगले धडे शिकय‌ल्ले आनी राजा जावपाची पात्रताय ताच्यांत हाडिल्ली.

लग्नाचें वय जातकच द्रुपदान शिखंडीचे लग्न हिरण्यवर्मा राजाचे चलये वांगडा केले. पूण लग्ना उपरांत शिखंडीचे बायलेक आपल्या घोवांत दादलेंपण ना हें लक्षांत आयले आनी ती आपल्या घोवाक सोडून परत आपल्या राज्यांत गेली. इतलीं वर्सां चडश्या जाणांक खबर नाशिल्लें सत्य आता सबंद जगाक कळ्ळें. शिखंडी जाल्या उपरांत द्रुपदाक आनीक भुरगें जावंक नाशिल्लें आनी तें फुडें जावपाची शक्यताय उणी आशिल्ली. द्रुपदान ते खातीर पुत्रकामेश्ठी यज्ञ करपाचो थारायलो. यज्ञ करपाक ताणें यज आनी उपयज ह्या दोन ज्ञानवंत आनी बळिश्ट रुशींची निवड केली. द्रुपद आनी ताची बायल हाणीं मागीर तो यज्ञ त्या दोन रूशींच्या आदारान करून घेतलो. कांय दिसांनी द्रुपदाचे बायलेक दीस गेल्यात हें कळटकच ते दोनूय रुशी आपल्या आश्रमांत परत गेले.

णव म्हयन्या उपरांत द्रुपदाचे बायलेन दोन जुंवळ्या भुरग्यांक जल्म दिलो. एक आसलो चलो आनी दुसरें आसली चली. चलो पयलीं जल्माक आयिल्लो ताका धृष्टद्युम्न अशें नांव दवरले. मागीर जल्माक आयिल्ले चलयेक द्रुपदान द्रौपदी अशें नांव दवरले. धृष्टद्युम्न मात्सो हडलो जातकच द्रुपदान ताका शिकपाक द्रोणा कडेन धाडलो. द्रोणांचो सूड घेवपाक जें ज्ञान जाय आशिल्लें तें द्रोणूच ताका दिवंक शकतालो हो विचार द्रुपदाच्या मनात ताका द्रोणा कडेन शिकूंक धाडपाच्या फाटल्यान आशिल्लो. द्रोणा कडेन शिकून थोड्याच वर्सांनी, धृष्टद्युम्न अर्जुना भशेन श्रेश्ठ धोणूर्विर जालो. द्रुपदान जे प्रमाण चिंतिल्ले तेच प्रमाण धृष्टद्युम्नाची घडण जाली.

द्रुपदाची चली द्रौपदी खूब सुंदर आनी सोबीत आसली. तिचे सुंदरकायेची आनी देखणेपणाची नामना सगले वटेन जाल्ली. कितलेशेच राजा आनी राजकुंवर तिचे कडेन लग्न जावपाची आस धरून राविल्ले. तेच द्रौपदीचे स्वयंवर द्रुपदान दवरिल्ले आनी सगल्या राजांक निमंत्रण दिल्ले. द्रुपद स्वता व्हड धोणूर्विर आशिल्ल्या कारणान आपले चलयेचे लग्न एका धोणूर्विरा कडेन जावचें अशें ताका दिसताले. तेच खातीर ताणें द्रौपदीक जिखपा खातीर तसोच कठीण पण स्वयंवरात दवरिल्लो. एका व्हडल्या हांड्यांत दवरिल्या तेलांत पळोवन वयर घुंवतल्या चक्रांतल्यान बाण सोडून ताचे वयर बांदिल्या चांदीच्या नुस्त्याचो दोळो फोडप – ही आशिल्ली द्रौपदीक जिखपाची अट! एक श्रेश्ठ धोणूर्विरुच हे करूंक शकतालो. हो धोणूर्विर कोण आसतलो हे आता स्वयंवरा वेळारूच सगळ्यांक कळूक शकतालो.  (फुडें चलता…)

अनील नायक

9049079789