महाभारत :म्हजे कल्पनेंतल्यान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आदि पर्व-12
गुरुदक्षिणा – 1
कांय दिसांनी भीष्मान द्रोणाक आपले कडेन आपोवन घेतलो. द्रोण आयले उपरांत ताणें ताका आपल्या कुशीच्या आसनार सन्मानान बसयलो आनी म्हणलें, “आचार्य, तुवें म्हज्या नातवांक बरें शिक्षण दिलां. आता म्हाका तांचो हुस्को ना. तुजे उपकार हांव केन्नाच विसरचोना. तुवें म्हज्या नातवांक शिकयल्ले खातीर हांव तुका गुरूदक्षिणा म्हणून कितेंतरी दिवपाक सोदता. सांग, कितें दिवं? भीष्माचे उलोवप आयकून द्रोणाचें काळीज भरून आयलें. ताणें भीष्माक म्हणलें, “तुवें इतलें उलयलें तितल्यान म्हाका सगलें पावलें. आता तुज्या मनांत म्हाका गुरूदक्षिणा दिवपाचीच आसा जाल्यार, द्रुपद राजाक हारोवन ताका बंदी करून हाडपाक म्हजे वांगडा तुज्या नातवांक दी”.
द्रोणाची ही विचित्र मागणी आयकून भीष्माक अजाप जालें. ताणें द्रोणाक विचारलें, “द्रुपद राजाक बंदी करून हाडपाक ताणें तुजो असो कितें गुन्यांव केला तर?” मागीर द्रोणान ताका आपलो फाटलो सगलो इतिहास सांगलो. द्रुपदान केल्या अपमानाचो बदलो घेवपाक ताका कौरव- पांडवांचो आदार जाय अशेंय सांगलें. द्रुपद हो व्हड धोणूर्विर आसा हें भीष्माक खबर आसलें. तरी लेगीत द्रुपदा वांगडा लडाय जाल्यार आपल्या नातवांची ती एके भशेन परिक्षाच जातली, असो विचार करून ताणें द्रोणाची मागणी मान्य केली.
भीष्मान मागीर सगल्या कौरव- पांडवांक एकठांय आपयलें आनी तांका, ‘पांचाल राज्याचेर घुरी घालून द्रुपद राजाक बंदी करात आनी ताका द्रोणा मुखार हाडून उबो करात’ अशें सांगलें. तशें केल्ल्यान तांच्या गुरुक ती गुरूदक्षिणा दिल्लेवरी जातली हेंय तांच्या लक्षांत हाडून दिलें. तें आयकून सगळे कौरव- पांडव सामके उत्तेजीत जाले. केन्ना वचून द्रुपदा आड लडाय करता आनी ताका हारयता अशें तांकां जालें. दुसऱ्या दिसा सगळे कौरव- पांडव कुरुंचें सैन्य घेवन द्रोणाच्या मुखेलपणा खाल पांचाल राज्याचे दिकेन वाट चलूंक लागले.
कांय दिसांनी कुरूंचें सैन्य पांचाल नगरीचे शिमेर पावले. सगल्या सैन्यान थंय तळ ठोकलो. दुर्योधनाक, पांडवा परस कौरव कशे चड पराक्रमी आसात हें दाखोवपाक जाय आशिल्ले. ताका ही संदूच मेळिल्ली आनी आता तर कर्णा सारको कुशळ धोणूर्विर ताचे वटेन ताणें ओडिल्लो. ह्या नेटार ताणें द्रोणाक सांगलें, द्रुपदाक हारोवपाक आमकां पांडवांची गरज ना. आमी कौरवूच तें काम करूंक शकता. आमच्या वांगडा आता कर्णूय आसा तेन्ना आमी सैन्य घेवन द्रुपदाचेर घुरी घालून ताका बंदी करून हांगा तुमचे मुखार हाडटा. तुमी कांयच हुस्को करूं नाकात. द्रोणान दुर्योधनाचे म्हणणें मान्य केलें आनी तो पांडवां सयत सैन्याच्या तळारूच रावलो.
हे वटेन कुरूंचें सैन्य आपल्या राज्याचेर घुरी घालपाक आयला ही खबर द्रुपदाक कळ्ळी. ताणें रोखडेंच आपलें सैन्य एकठांय केलें आनी आपलो पूत शिखंडी हाका घेवन कुरूंच्या सैन्या आड लडाय करपाक भायर सरलो, दोनूय सैन्या एकामेकां मुखार आयलीं आनी लडायेक सुरवात जाली. द्रुपद आनी शिखंडी दोगूय व्हड धोणूर्विर आशिल्ले. ताणीं दुर्योधन, कर्ण आनी हेर कौरवांचेर बाणा फाटल्यान बाण सोडून तांकां नाका शेवट केलो. द्रुपदा फुडें कौरवांचे कांयच शाणपण चल्लें ना. कुरूंच्या सैन्याच्यो तर सामक्यो भोयो जाल्यो. द्रुपदाच्या सैन्यान कुरूंच्या सैन्याक इतलो मार घालो की कौरव आपलें सैन्य घेवन परत तळा वटेन पळत सुटले. द्रोणान कुरू सैन्य परत येता तें पळयले आनी ताका कितें जालां आसतलें हाचो अद‌मास आयलो. ताणें आता पांडवांक द्रुपदा आड लडाय करपाक धाडपाचें थारायलें. पांडवांनी परत सगल्या कुरू सैन्याक एकठांय केलें आनी ताका नेट दिवन द्रुपदाच्या सैन्यार परत घुरी घालपाक आपले वांगडा घेवन गेले.
कुरूंच्या सैन्याचेर जैत मेळटूकच, द्रुपद आपल्या सैन्या सयत परत पांचाल नगरींत वचपाचे तयारेन आसतनाच पांडव आनी कुरू-सैन्य हांणी तांचेर घालो घातलो. अशें कितें जायत हाचो द्रुपदान विचारूच करूंक नाशिल्लो. पांचालांच्या सैन्याक सांवरपाक वेळ लेगीत मेळ्ळो ना. पांचूय पांडवांनी पांचाल सैन्याची वाट-वाट लायली. भीम आपले गदेन पांचाल सैनिकांच्यो तकल्यो फोडीत सुटलो. ताचो तो अवतार पळोवन पांचाल सैन्याक कांपरे सुटले आनी तें पळपाची तयारी करूंक लागले.

(फुडें चलता…)

अनील नायक
9049079789