भांगरभूंय | प्रतिनिधी
को रोना जिवाणू आयलो ताणें संवंसरांत निर्दयीपणान धुमशेण कांडलें. योग्य उपाय खबरदारी घेतकूच तो गेलो. कोरानाच्या काळांत मनीस खूब किदें शिकलो. पूण संवसार बदलल्लो? हो प्रस्न अजूनय काळजाक दुखयता. कांय खिणां खातीर संवसार थांबला अशें दिसतालें. रस्ते रिकामे, मळब नितळ निळें दिसतालें, सुकण्यांचे आवाज आयकूंक येताले आनी पयलेच खेपे मनीस थांबून स्वास घेतालो. पूण जशें जशें संकश्ट उणें जालें तशें तशें आमी परतून त्याच पोरण्या अराजकांत पावले. आयज फाटीं वळून पळयतना विचार कळटा की कोरोनान मनशाक जायत्यो गजाली शिकयल्यो, त्यो मनशान जिणेंत आपणयल्यो? म्हामारीन आमच्या घरांचीं दारां बंद केलीं, पूण आमचीं काळजां उक्तीं जालीं. त्या थोड्या म्हयन्यांत आमी स्वताक आनी
आमच्या कुटुंबातल्या वांगड्यांक नव्यान पळयताले.
दीसपट्ट्या धांवपळीन आमकां जितलें थकयिल्लें तितलोच मनीस त्या धांवपळीत जिवीत विसरून गेल्ले. अचकीत थांबून जिणेचें खरेंच मोल उजवाडाक आयलें, पूण कितलो तेंप? संकश्ट सोंपलें आनी परतून मनीस जिणेच्या संघर्शांत गेलो. कोरोनान आमकां पयली शिकयली ती नम्रताय. विज्ञान आनी तंत्रगिन्यानान सशस्त्र जावन आपूण संवसाराचेर राज्य करता आनी आपल्या बुध्दीमत्तेन सगळें नियंत्रीत करपाक शकता अशें समजुपी लोकांक सूक्ष्म जिवाणून धोंपरार हाडलो.
हॉस्पिटलांच्या गेटीं भायर लाम रांकेत उबे रावून, खांट मेळवंक संघर्श, ऑक्सिजनाची धांवपळ अणभवून आमचें जिवीत कितलें नाजूक आसा हें मनशाक कळ्ळें. पूण संकश्ट गेलें आनी आमी परतून उबें चलपाक सुरवात केली, कांयच जावंक नाशिल्ले भशेन. नम्रताय परतून उर्मटपणांत विलीन जाली. कोरोनान आमकां मनीसपणाचे खरे मोल शिकयलां. दोतोर, नर्सी, नितळसाण कामगार, पुलीस, समाजसेवक जांकां केन्नाच मान दिवपाची इत्सा नाशिल्ल्या लोकांच्या हातांत जिवीत आशिल्लें. तांच्या थकिल्ल्या दोळ्यांतली दुकां, रात दिस तोंडार मास्क लायिल्ल्यान दाग पडून लेगीत तांणी चालू दवरिल्ली सेवा मनशान पळयली. त्या काळांत मनीस जातीन मनीसपणाचे देवदूत पळयिल्ले.
पूण म्हामारी गेले उपरांत काम जालें वैज मेलो ह्या म्हणी प्रमाण मनीस त्या देवदुतांक परतून विसरलो ताच्या कामां विशीं परतून कागाळी वाडल्यो कवतूक करप उणें जालें. कोरोनान सैमाचो राग आनी कृपा दोनूय दाखयल्या. कांय दीस थांबले उपरांत धर्तरेन परतून उस्वास घेतलो, हवेची शुध्दताय जाली, न्हंयो नितळ जाल्यो. म्हामारीच्या काळांत म्हाका “एक मिनीट थांब, हांव शुद्ध जातां ” अशें सैम म्हणटा अशें दिसतालें. पूण मनीस वाट पळोवपाक तयार नाशिल्लो. संकश्ट गेलें आनी आमी प्रदुशण, वापर करपाचो अतिरेक आनी हावरेपणा ह्या सारक्या पोरण्या मार्गार फुडलो प्रवास हुपपाक लागले. कोरोना म्हामारींत कांय म्हयन्यांचे धडे आमी मुद्दाम विसरायेर घाल्यात अशें दिसता.
कोरोनान आमकां वेगळेपण आनी लागींपण दोनूय अणभवपाक मेळ्ळें. लॉकडावनाच्या काळांत एकामेकां पसून वेगळे जाले तरी जायत्या जाणांनी पयलेच खेपे कुटुंबा वांगडा इतलो वेळ घालयलो आवय-बापायच्या तोंडा वयली शांती, भुरग्यांच्या हांसपाचो आवाज, संवाद, घरांतलें सादें जेवण, सगळें परतून म्हत्वाचें दिसूंक लागलें.
पूण संकश्ट उणें जालें म्हणटकूच परत एक फावट त्याच इंटरनेटाचे संवसारांत बुडले. परतून तीच चूक केली: कुटुंबाक उणो वेळ, मोबायल स्क्रिनिक चड.
कोरोना जिवाणून जायत्या जाणांचो जीव कांय जाणांक निमाणो निरोप लेगीत दिवंक मेळ्ळो ना. त्या रिकाम्या दोळ्यांतली दुकां आयज लेगीत ताजी आसात जशें वेदने पासून पळून वचप हो एकूच उपाय समजून ल्हवू ल्हवू मनीस त्या भावनां कडेन लेगीत वचपाक भियेले. पूण खरें म्हणल्यार जिवीत मोल, नातें आनी वेळ कितलो मोलादीक आसा त्या वेदनेनूच शिकयिल्लें. विचार करपा सारकी गजाल करोना जिवाणू गेलोच नाशिल्लो जाल्यार किदें घडपाचें? ” मरपाचें प्रमाण वाडत वसपाचें” ही एका वटेची सामान्य जाप जाली म्हजे नदरेन कोरोना गेल्लो ना जाल्यार?
घडये आमी अजूनय नम्र, सैमाची कदर करपी. एकामेकांच्या दोळ्यांत पळयत काळजा थावन ” स्वताचे भलायकेची पयलीं जतनाय घेयात” म्हणपी आसपाचे घडये आमकां अजूनय मनीसपणाचेर चड विस्वास आसपाचो. घडये स्वता बदलूं येतालें, जबरदस्तीन न्हय, पूण बदलूं येतालें कारण ते दीस शिकवण घेवन आयिल्ले. पूण आतां कोरोना ना. आनी ताचे वांगडा जायत्या जाणांचें दुख्ख, भंय आनी जागृताय ल्हवू ल्हवू विस्मृतींत गेल्या. आयज आमी परत परतून मनीसपण सोडून धांवतात पुराय कोराना दुयेंसान पुराय संवसाराक दिल्ली शिकवण विसरिल्ले वरीं दिसता. त्या दिसांची याद अजूनय आनी मना भितर याद खोल यादींचे आदारान खरी सुदारणा जाता संकश्टा वयल्यान न्हय.
आमी जें दुख्ख भोगलां तें, आमी पळयिल्लें मनीसपण, मनांत दवरल्यार आमी बदलूंक शकतात. कोरोना गेलो, पूण तातूंतल्यान मेळिल्लें भावकीचें धडे आमचें दीसपट्टे जिणेंत उजवाडाक हाडूंक शकतात अशें म्हाका दिसता.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
