मंगळूर ते करमळी ः एक रेल्वे प्रवास

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

झुक् झुक् आगिनगाडी, 

धुरांच्या रेषा हवेत काढी……

मामाच्या गावाला जावूया…

प्रत्येकाक रेल्वेप्रवास हो सुखदिणो अणभव दिवपी असो आसता. म्हजे आनी म्हज्या बरोबरच्या विद्यार्थ्यांचे तशेंच जालें. थोडीं पयलेच खेपे रेल्वे प्रवास करतालीं. थोड्यांनी आवय बाबाय बरोबर तो खूपदां केल्लो. रेल्वेंत तुमकां विंगड विंगड प्रांतांतले लोक मेळटात, तांचे अणभव हे जिणभर तुमचे कडेन रावतात.

आमच्या प्रवासाचें निमित्त आशिल्लें. 25 वेx कोंकणी साहित्य संमेलन जें मंगळूरच्या शक्तीनगरांत जाल्लं. म्हज्या बरोबर म्हजे 14 विद्यार्थी आनी 4 टिचरी आशिल्ल्यो. हो प्रवास मंगळूर ते करमळी. परतीचो प्रवास दोन दीस संमेलन जाले उपरांत आमी परततालीं. सकाळी फुडें भुरग्यांक मंगळूर दर्शन करपा खातीर हांवें एक ल्हान बस केली आनी तांकां सगळे प्रसिद्ध जागे दाखयले. बसींत बसल्या बरोबर लक्षांत आयले की आमची ट्रेन चारांची ना, ती दोन वरांचेर येतली म्हुण. मागीर सगळी धांवपळ सुरू जाली. आमी बेगीन बेगीन बॅगा बसींत घाली आनी थळदर्शन करून संमेलनाच्या माटवांत पावलीं आनी आयोजकांक सांगलें की साडेबारा मेरेन कितेंय जेवण आसल्यार भुरग्यांक दियांत. तांणी सगळेंच जेवण लायलें. सगलीं भरपेट जेवलीं. पुरणपोळयो वेळ जातलो म्हणून बांदून घेतल्यो आनी स्टेशनार पावलीं. 

मंगळूर स्टेशन व्हडलें आसा. दोन स्टेशनां थंय. सेन्ट्रल आनी जंक्शन. मंगळूराच्या शारांत एक चेंडू हांवें देखिलां, काजार जाता म्हणून हांवें जुरामेन्त दिला हें उल्हास बुयांवबाबालें पद गुणगुणत आमी स्टेशनांत एकदांचो जीव घालो. एक अनॉवसमेंट जाली की आमची गाडी जी ठाणें- मुंबय वचपाची आशिल्ली ती अजून मंगळूराक पावंक ना.  दोन वरां उसरां, अशें जेन्ना आमकां कळ्ळें तेन्ना खऱ्यांनीच सूं जाले, आता स्टेशनार वतांत रावन वेळ घालोवचो पडटलो आशिल्लो. म्हजे बरोबर प्रियंका, नतिषा, दिप्ती, आहि आनी म्हज्यो विद्यार्थीनी आशिल्ल्यो. कसोबसो वेळ काडलो. साडेतीन वरांचेर ट्रेन स्टेशनांत आयली. आमी बसका घेतल्यो आनी मागीर आमचो परतीचो प्रवास सुरू जालो. वाटेंत स्टेशनां येताली, च्याय अशें आड्डत ‘चा’ वाले आयले, वडापाव आयलो. सगळ्यांक हांवे तो घेवन दिलो.

कांय वेळान भटकळ स्टेशन आयलें. बुरखाधारी बायलो आनी लांब दाढी आशिल्ले दादले भितर सरले. व्हडल्यो- व्हडल्यो बॅगो तांच्या बराबर आशिल्ल्यो, भोवतेक तीं मुंबयच्यान ‘हजाक’ वतालीं दिसता. मागीर एक जोडपे आयलें. आमच्या बरोबर कर्पाटमेण्टान आमचे शाळेची एक टिचर डॅफोडिल्स् आशिल्ली. ती मंगळूरांत एके राष्ट्रीय कविता सर्तींत भाग घेवपाक गेल्ली, ती परत आमच्या बरोबर आयिल्ली. ते तिशीचें मुस्लीम जोडपें. मुंबय घरा वतालें. बायल पुराय बुरख्यान धांपिल्ली आनी दादलो सलवार कुर्ता घालून.  ट्रेन चलतना आमचें हास्यविनोद चलतात. आमी म्हणटात, ती आमकां एकटक पळयता, तिका घडये उलोवपाक पसून बंदी आशिल्ली जावंये. सांजवेळा कुमटा पावलीं आनी तांणी थंयच सिटार बसकण मारून चटय घालून नमाज अदा केली. तांच्या पयली तो दादलो हात पाय, कोंपर धुवून आयिल्लो. वयल्या बर्थार तांणे बसकण घेतली. आमी वर्सांतल्यान दोन- तीन फावटी देवळांत वतात. पूण हांव हिंदू. म्हाका म्हज्या धर्माचो अभिमान आसा. हे लोक सदांच पाचदां नमाज अदा करतात, क्रिस्तांव भावूय आयतारा मिसाक वतात. आमचें मात अदीं मदीं.

सात जालीं, आठ जालीं, आमी मडगांवा पावूक नात. उडपी, अंकोला, कारवार, ट्रेन मॅगा ब्लॉक जाल्ले वरीं, वचच ना, मदीं मदीं थांबता, दुसऱ्या ट्रेनी येतात, वतात आमकां आसरो नाशिल्ल्या भशेन आमी खंय तरी वेगळ्याच रूळांचेर वता, येतात, परत सुरू जातांत आमी मागीर साडेणवांक कुकळ्ळी आयलें. देवा सायबा, आतां मडगांव येवचें आसा आनी मागीर करमळी, भुरग्यांचे पालक स्कुलांत येवन रावतले, साडेणवांक बालरथ आपयला, तो नंदू (नेपाळी ड्रायव्हर) करमळी स्टेशनाचेर रावतलो आनी बाबडो सुकतलो, म्हज्या काळजांत धडधडटा. प्रियंका म्हाका धीर दिता, पूण मन म्हजें जाग्यार ना, हांव भिता मागीर एकदाचे 10 वरांचेर मडगांवां पावलीं, डॅफोडिल मडगांवा देवलें. हांवे थारायिल्लें आगशेचो पूल आयलो काय रोखडेंच करमळी स्टेशन येता म्हणून भुरग्यांक देवपा खातीर रेडी केलें, 14 भुरगी, हांव नतिशा, प्रियंका, 3 ते 4 मिनटां भितर देवपाक जाय आशिल्लें. कारण थंय 3 मि. स्टॉप/ हॉल्ट म्हणून सांगिल्लें. मागीर आमची धांवपळ सुरू जाली. 

एकदाचीं आमी इकरा वरांचेर करमळे पावलीं. थंय बालरथ नंदू आनी प्रकाश वाट पळयताले, थोड्या भुरग्यांचे पालक उमेदीन स्टेशनार व्हरपाक आयिल्ले. तांचे कडेन तांका सुपूर्द केली आनी आमी दोनापावला आयलीं. रातीं साडेइकराक आमी पावली, तेन्ना बरेच पणजेकार न्हिदेंत आशिल्ले. खंय – खंय कोनश्यांनी पर्यटक, खेळगडे भोंवताले ते दिश्टी पडटाले. कारण नॅशनल गेम चालू आशिल्ल्यो. एकदाची बस कॅम्पसांत पावली आनी हांवे सुस्कार केलें. कारण सगळे पालक तांची वाट (भुरग्यांची) पळयत बशिल्ले, म्हजोय घोव आनी भुरगो. इति मंगळूर पुराण संपन्न.

– सुचेता पै

9421242859