भांगरभूंय | प्रतिनिधी
भोंवडी फकत एक साधन न्हय जाल्यार जिवीत सुदारपाची कला म्हणून आपणावची. भोंवपी मनीस फकत सुवात बदलना, तो स्वताक लेगीत बदलता.
भोवंडी म्हणल्यार फकत एके सुवाते वयल्यान दुसरे सुवातेर वचप न्हय जाल्यार मनशाचें व्यक्तिमत्व, विचार, अणभव आनी जीवन- दृश्टी व्यापक करपी एक म्हत्वाची प्रक्रिया. वेगवेगळ्या सुवातेर, खास करून सुटयेच्या दिसांनी भोंवप हें फकत मनरिजवणेचें माध्यम न्हय जाल्यार स्वताची उदरगत करपाची, जिणेक नवे नदरेन शिकपाची आनी समजून घेवपाचीय एक संद. आयच्या वेगान चलपी, ताण आनी यांत्रिक जिणेपद्दतींत ही भोंवडी मनशाक मानसीक शांती आनी उर्जा दिता. मनीस जेन्ना आपलीं दिसपट्टीं कामां, जापसालदारक्यो आनी नित्यनेम सोडून नव्या सुवातेर वता तेन्ना तो फकत भौगोलिक अंतर हुपून वचना जाल्यार ताचो स्वता भितर एक नवो प्रवास सुरू करता.
सुटयेच्या दिसांनी जावपी भोवंडेचो सगळ्यांत व्हड लाव म्हणल्यार मनशाक दिसपट्टे जिणेंतल्यान कांय काळ विसव मेळटा. शाळा, कॉलेज, ऑफिस वा वेवसायांत सेगीत व्यस्त आशिल्ल्यान मन आनी कूड दोनूय थकतात. अशा वेळार दोंगराळ वाठार, दर्यादेग, इतिहासीक शार, धर्मीक थळ वा गांवगिऱ्या वातावरणांत वचून मनांत शांती आनी सुशेग मेळटा, मानसीक ताण उणो जाता आनी जिणे विशीं सकारात्मकता तयार जाता.
प्रवास आमकां आमच्या मर्यादीत विचारांतल्यान भायर काडटा. जायते फावटीं मनीस आपल्या भोंवतणच्या वातावरणांत, समाजांत बांदून उरता आनी तोच ताचो संवसार जाता. मात, वेगवेगळ्या वाठारांनी भोंवले उपरांत संवसार कितलो व्हड, विविधतायेन नटिल्लो आनी बहुरंगी आसा हें ताका कळटा. वेगवेगळीं राज्यां, देश, भास, कपडे, जेवण, परंपरा आनी जीणेपद्दत पळोवन मनशा भितर सहिश्णुताय आनी आदराची भावना निर्माण जाता. हे सगले फरक म्हणल्यार अंतर न्हय जाल्यार शिकपाची एक संद हें मनशाक कळटा. ह्या अणभवांक लागून मनीस चड संवेदनशील, उदार आनी परिपक्व जाता.
प्रवास हें शिक्षणाचेंय एक प्रभावी माध्यम. पुस्तकांत वाचिल्ल्यो गजाली सरळ पळयतात तेन्ना तांचो परिणाम खूब खोल जाता. पुस्तकांत वाचता जाल्यार ती फकत म्हायती, पूण जेन्ना स्वता पळयता तेन्ना मागीर तें गिन्यान अणभवांत रुपांतरीत जाता. प्रवासाक लागून मनीस आत्मनिर्भर जाता. घरांतल्यान पयस नव्या सुवातेर वतना वाट सोदप, लोकां कडेन संवाद सादप, वेळ वेवस्थापन करप, खर्चाचें समतोल दवरप, सुरक्षेची जतनाय घेवप आदी जायतीं ल्हान व्हड आव्हानां आमकां मेळटात. हे परिस्थितींत मनीस स्वता निर्णय घेवपाक शिकता. आपल्या समस्यांचेर उपाय सोदून काडपाची तांक विकसीत जाता. हो आत्मविस्वास जिणेच्या हेर वाठारांनीय उपेगी पडटा.
भोंवडेक लागून मनीस समाजीक नदरेन समृद्ध जाता. नव्या लोकांक मेळप, तांची जिणेपद्दत समजून घेवप, तांचे अणभव आयकप हे वरवी आमचें समाजीक गिन्यान वाडटा. जायते फावटीं प्रवासांत तयार जाल्ले संबंद आयुश्यभर याद उरतात. अज्ञात शारांतल्या थळाव्या मनशान दिल्लो ल्हानसो आदार लेगीत मनीसपणावेलो विस्वास घटमुट करता. हाका लागून संवसार म्हणल्यार फकत सर्त न्हय जाल्यार सहकार्य आनी सहअस्तित्व अशी भावना निर्माण जाता.
आयच्या काळांत कुटुंबांतले वांगडी चड करून आपापल्या कामांत व्यस्त आसतात. सुटयेच्या दिसांनी कुटुंबा वांगडा एकठांय भोंवडेर गेल्यार एकठांय जेवप, नवी सुवात पळोवप, हांसप, फकांडां करप ह्या अणभवांक लागून कुटुंबीक बंध अदिक घट जातात. आवय- बापूय आनी इश्टा हांचे वांगडा केल्ली भोंवडी भुरग्यां खातीर नातें घटमूट करपी आनी यादींत उरपी थारता.
भोंवडेर आमकां सैमाची आनी पर्यावरणाचीय जाणविकाय जाता. सैमिक वाठार, जनावरां पळयतना सैमाचें म्हत्व आमकां खऱ्या अर्थान जाणवता. पर्यावरणा विशीं जापसालदारकेची भावना आमचे भितर निर्माण जाता. धर्मीक आनी आध्यात्मिक प्रवासांतल्यान जिणेंत खोलायेन बदल घडोवन हाडूंक शकतात. भारता सारक्या विंगड- विंगड धर्मीक परंपरा आशिल्ल्या देशांत तीर्थस्थानां हीं फकत उपासनेचीं थळां न्हय जाल्यार आत्मनिरीक्षण आनी आध्यात्मिक शांततायेचीं केंद्रां. अशा प्रवासांतल्यान मनशाक जिणेंतल्या खोल प्रस्नांचेर चिंतन करपाची संद मेळटा. अर्थीक नदरेंतल्यान प्रवासाक व्हड म्हत्व आसा. पर्यटन उद्देग लाखांनी लोकांक वेगवेगळ्या क्षेत्रांनी रोजगार दिता, थळाव्या अर्थवेवस्थेक चालना मेळटा.
आपल्या देशांतल्यान भायर सरता आनी दुसरें राश्ट्र पळयता तेन्ना मनशाचे विचार व्यापक जातात. आपल्या देशाचीं खाशेलपणां आनी उणाव दोनूय नव्या नदरेन समजून घेवपाक मनीस सक्षम जाता. हाका लागून संवसारिक नागरीकत्वाची भावना निर्माण जाता. प्रवासाक लागून सर्जनशीलताय वाडटा. नवे दृश्य, नवे अणभव, नवी भास आनी नवी मनशां कल्पनाशक्त समृद्ध करतात. भोंवडेच्या अणभवांतल्यान जायत्यो व्हड- व्हड साहित्यकृती आनी कलाकृती जल्माक येतात. पूण प्रवास फकत भायल्या आकर्शणां मेरेन मर्यादीत आसूंक फावना. आयज सोशल मिडियाच्या प्रभावान जायते लोक प्रवासाक फकत फोटो काडपाचें आनी हेरांक दाखोवपाचें माध्यम करतात. खरे भोंवडेचो हेतू हो अणभव मेळोवप आसूंक जाय. जिणेंत बदल गरजेचो अशेंय भोंवडेंतल्यान आमकां शिकयतात. नवे मार्ग, नवे अणभव आनी नवी आव्हानां जिवीत गिरेस्त करतात. हाकाच लागून जायत्या जाणांक भोंवडे उपरांत चड आत्मविस्वास, शांती आनी उर्बा मेळटा.
निमाणें, सुटयेच्या दिसांनी वेगवेगळ्या सुवातांनी भोंवप ही फकत मनरिजवण न्हय तर जिवीत समजून घेवपाची प्रक्रिया अशें म्हणूं येता. भोंवडी केल्ल्यान मनशाक फकत संवसाराचीच न्हय जाल्यार स्वताचीय नव्यान वळख जाता. तातूंतल्यान जिणेक नवो अर्थ मेळटा. दर एक नवी सुवात, एक नवो धडो, दर एक नवो मनीस एक नवी काणी आनी दर एक प्रवास म्हणल्यार जिणेचो एक नवो अध्याय जाता. भोंवडी फकत एक साधन न्हय जाल्यार जिवीत सुदारपाची कला म्हणून आपणावची. भोंवपी मनीस फकत सुवात बदलना, तो स्वताक लेगीत बदलता.
डॉ. चिन्मय मधू घैसास
9823728640
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
