भांगरभूंय | प्रतिनिधी
तूं खूब हुशार आनी पात्र आसता. तरींकय तूं पळयता कीं तुका येस लाभना म्हूण. मागीर तुज्या मनांत तुका खंयतरी दिसता कीं तुजी मोख हातासपा खातीर तुका तुज्या आवाक्या भायलें कसले तरीं बळ जाय म्हूण. ही भायली शक्त जी तुज्या येत्नाक मायेन साथ दिता तिका देवाची कृपा म्हण्टात. स्वामी शिवानंद मानता कीं मनशाचे प्रयत्न आनी ईश्वरी कृपा ही दोनूय एकामेकांक जोडिल्लीं आसतात म्हूण. पूण हें नातें निखटे योगायोगान वा अपघातान घडून येयना. कसलो तरीं दुवो आसता जाका लागून हो संयोग जुळून येता. आनी हो दुवो वा जोडो म्हळ्यार भक्ती.
आत्मगिन्यान प्राप्त करपाचे तरेकवार मार्ग आसात. हांचे भितर आत्मत्याग आनी वैराग्य हे भोवच कठीण मार्ग. भक्तीमार्ग हो साधकाक ताचे लक्ष्य साध्य करपाचे नदरेन एक सोंपो आनी स्वतंत्र मार्ग खरेपणानशी, भक्तीन तल्लीन जावप हीच मुदलांत परमसूख अणभवपाची अवस्था. शिवानंद लहरींत आदि शंकर म्हण्टा, “हांव मनीस, जनावर, झाडू, शेंवणे वा एक कोडी म्हणुनूय जल्मल्यार जाता. जर म्हजे मन तुज्या पवित्र मोगा भितर मग्न जालें जाल्यार भगवंता म्हजी कूड कसली हाचे म्हाका कित्याक गा पडलां?”
सामान्यतायेन जेन्ना आमी समस्यां मदीं रेवाडिल्ले आसतात तेन्ना आमी देवा वशीन वळटात. कुरुक्षेत्रा वयलें झूज सोंपले उपरांत जेन्ना श्रीकृष्ण समेस्तांचो निरोप घेता, तेदवेळा तो पांडवांचे आवयक, कुंतीक विचारता की ताचे कडल्यान तिका कसलोय वर वा आशिर्वाद जाय काय म्हूण. जिणें तेन्ना मेरेन भोवच दुख्खां भोगलेलीं आसतात ती कुंती म्हण्टा, “देवा, कृष्णा म्हाका चडान-चड दुख्खां आनी अरिश्टां दी. कित्याक तर जेन्ना हांव दुख्खां भोगतां तेन्नाच हांव तुजे वशीन वळटां आनी तुजी भगतीण जाता.”
खऱ्या भक्ताचे तकलेंत नितसंग भगवंताचेच विचार घोळत आसतात. हेर कसलेच न्हय. आनी जेन्ना तो देवाच्या मोगांत मग्न जाता तेन्ना एक व्यक्ती म्हूण तो आनी एक शक्ती म्हूण देव हांचे मदीं पळय जें खेरीतपण आसता तें आपसूक झडून पडटा. कृष्ण सांगता, “म्हजे विशीं आशिल्ल्या खरे ओडीक लागुनूच गवळणींचे विचार म्हजेर एक सारके थिरावल्ले आसताले. देखून तांका आपणाल्या कुडींचें आनी चित्तांचें भान नासतालें.” ही जी अवस्था भक्ती वरवीं प्राप्त जाता ती आत्मगिन्यान आत्मसात करपा समानूच आसता.
मना- काळजांतल्यान आंकुरपी शुद्ध भक्ती ही सादेंपण, नमळाय आनी ल्हानतिकाय हांचेच प्रतिरूप आसता. कृष्ण म्हण्टा, “कोणूय जर म्हाका एखादें फूल, पान, फळ नाजाल्यार उदक लेगीत भक्ती- भावान ओंपीत जाल्यार हांव ताचो आनंदान आनी मोगान स्विकार करतां.”
केन्ना- केन्ना मनाक मारता तेन्ना देवळांत वचप ही खऱ्या अर्थान परिपूर्ण भक्ती जायना. भक्ती म्हळ्यार निखटे एक- दोन फावट करपाचे कर्तूब न्हय. ती काळजांत एक सारकी खतखतत आसची पडटा. मनीस आपणाल्या लागणुकांनी गुल्ल आसता तेन्ना लेगून. हाचोच अर्थ भक्ती म्हळ्यार ईश्वरा भितर संपूर्ण तल्लीन जावप वा ताचे कडेन आपूण पुराय एकरूप जावप.
एक प्रस्न उप्रासता. तो म्हणचे असले तरेचो मनीस आपणालीं कामां एकचित्तान करूक शकता व्हय? एक गलाल मतीन धरात जेन्ना मनीस आपणालीं कामा भक्ती भावांन करता तेन्ना ताचो सूवार्थ आपसूक गळून पडटा आनी ताचे कडल्यान पूर्ण, अचूक आनी अदिकादीक निर्मणी घडटा. तो आपणाल्यो लागणुको ‘आपूण करता’ ह्या घमेंडी भावने बगर करता. श्रीकृष्ण गितेंत सांगता, “जो मनीस म्हजे खातीर काम करता, म्हजी भक्ती करता आनी आसक्ती पासून मुक्त आसता तो खरेलो कर्मयोगी आसता.”
नारदमुनी भक्ती सुत्रांत भक्तीची व्याख्या करता ती अशी : ती एक अशी आवतिकाय जंय मन भगवंता कडेन एकरूप जावपाक अथ्रेकता आनी चितनां तेचपरी कामनां हांची कोठये कूड आसलेलें चित्त थीर जाता. चित्त ‘हांव’ हे फटकीरे कल्पनेक पसवण दिता आनी हाका लागून मनीस देवा पासून पयसावता. जेन्ना चित्त थीर आनी शांत आसता आनी भक्ती भितर तल्लीन जाता तेन्ना तें शुद्ध आनी परिपूर्ण जाता. भक्ती चित्त नितळ दवरता.
मूळ लेखक ः व्ही. एस. कृष्णन
प्रदीप लवंदे
9923292022
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
