बुद्द दिवपी गुरू

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

गुरू म्हळ्यार आपल्या शिश्यांक बुद्धी दिवपी आनी ताचे मेरेन संवसारांतले गिन्यान पावोवपी एक बुदवंत मनीस. पूर्णिमा म्हळ्यार हो उत्सव पुनवे दीस मनयतात. गुरू पूर्णिमा ही संज्ञा म्हळ्यार जिणेचो मुळावो  अर्थ सांगपी आनी आयुश्य कशें जगचें हाचें मार्गदर्शन करपी गुरू, मार्गदर्शकाक ओंपिल्लो भांगराळो दीस.  

गुरू हो एका मनशाच्या जिवीतांत व्हडलो  प्रभाव घालता, कारण तो तांकां प्रेरणा दिता आनी तांच्या जिवितांत वेळावेळार मार्गदर्शन करता. लोक आपल्या धर्मगुरूंक, आपल्या गुरूंक आनी मार्गदर्शकांक, आपल्या शिक्षकांक आनी आपल्या आवय- बापायक लेगीत मान दितात. घरांतलो पयलो गुरू म्हणून मानतात ती आवय. जिणें आमकां चलप धरुन ते धावपाचो मेरेनचो प्रवास शिकयलो, तिचे कडल्यान भुरग्यांक पयले शिकप मेळटा. 

म्हाका दिसता एक शिस्तबद्ध मनीस सतत आपल्या शिक्षकाक मान दितलो, तो मागीर खंयचोय दीस आसूं. 

गुरु पूर्णिमा हो महाभारत महाकाव्याचो लेखक गुरु  व्यास हांचोय वाडदीस म्हूण मनयतात. ते खातीर ह्या दिसाक व्यास पूर्णिमा अशेंय म्हण्टात. हे दिसा शिश्य गुरूचो आशिर्वाद घेतात. गुरू हो खरेंच म्हान. तो आमचे भितर आशिल्लो अज्ञानाचो काळोख पयस करतात.  

अक्षदा सावंत देसाय