बाल ग्रामसभेंतले प्रस्न सोडोवचे

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

फुडाराचे लोकप्रतिनिधी घडोवपाचें काम ह्या बाल ग्रामसभांनी करचें. समाजसेवेच्याच हेतान नवे लोकप्रतिनिधी तयार जावचे. नांवा मुखार एक पद, मान, चार पयशे जोडपाक न्हय!

अायचे भुरगे हे देशाचे फाल्यांचे आदारस्तंभ. तांकांच फुडाराक देश सांबाळपाक जाय. ते खातीर तांकां तांचे हक्क, सामान्य तशेंच वेव्हारीक ज्ञान आसप गरजेचें. भुरग्यांनी फक्त खेळचें, अभ्यास करचो अशें थोड्यांक दिसता. तरीय भुरग्यांक मुखार काडपाक युनिसेफान बालसभा सुरू केल्यो. तांचे प्रस्न, मतां, हुस्के समाजा मुखार येवचे, समाज आनी पंचायत तांच्यो गरजो कशे तरेन भागोवपाक शकता, तांच्या मागण्यां खातीर पंचायतीच्या अर्थसंकल्पांत तरतूद आसची, हे खातीर ह्यो बालसभा जातात. 5 ते 18 वर्सां पिराय गटांतल्या भुरग्यांक बालसभेचे वांगडी जावंक मेळटात. तांची म्हयन्यांतल्यान एकदां बसका जावंक जाय, बाल पंचायत हो ताचो फांटो. भुरगींच ताचे वांगडी. थोडक्यांत सांगपाचें जाल्यार, भुरग्यांच्यो सगल्यो समस्या मांडपी ही भुरग्यांची संस्था. मात, भारतांत ही संकल्पना तितलीशी येशस्वी जावंक ना. भोगावळ म्हणून वर्सांतल्यान एक दीस खंय तरी बालसभेची बसका, ग्रामसभा जाता. प्रस्न मुखार येतात मागीर ते फायलींत बंद करून दवरपाचे. कारण आयज राजकारण खंयच्या थराचेर पावलां तें वेगळें सांगपाक नाका. हांगा जाण्टेच एकमेकांचें आयकनात, ते भुरग्यांचें खंयचें आयकतले? तातूंत कदेलाचेर बशिल्ल्यांच्या विरोधांत एखादें उतर गेलें जाल्यार ताचें पानवळ भुरग्यांक भोगचें पडूं येता. तरीय बालग्रामसभा ह्यो वर्सांतल्यान दोनदां तरी जावंक जाय.
पार्श्यां हालींच बाल ग्रामसभा जाली. पंचायतीन ती पयलेच खेपे घेतिल्ली. राज्यांत हेर कडेनूय त्यो अदीं मदीं जातात. सभेचे अध्यक्ष, उपाध्यक्ष वेंचून पंचायतीच्या मार्गदर्शना खाला सभा जाली. भुरग्यांनी तातूंत प्रस्न मांडले, तांची फाटपुरवण करपाचें उतर सरपंचान दिलां. तांणी तें पाळचें नाजाल्यार बाल ग्रामसभेक फक्त भोगावळीचें रुप येतलें. दर वर्सा ती आयोजीत करपाची आनी मागीर सगलें विसरून वचपाचें, अशें जालें जाल्यार बाल पंचायत, बालसभा सुरू करपाचो उद्देशूच मातये भरवण जातलो. सरकाराच्यो भुरग्यां खातीर खूब येवजण्यो आसात. अर्थीक, संस्कृतीक, शिक्षणीक… जायत्यो. तांचो लाव भुरग्यांक मेळपाक जाय. पार्शेंच्या सरपंचान तो मेळोवन दिवपाचें उतर दिलां. हे बाल ग्रामसभेंत एका विद्यार्थ्यान मांडलो तो प्रस्न पुराय राज्याक लागता. कोरोना काळांत भुरग्यांक मोबायल दिल्ले. कांय जाण ते अजून वापरतात. ताचेर व्हिडियो, सोशल मिडिया पळयतात. तांचो वापर उणो जावचे खातीर पंचायतीन खेळां मैदान बांदपाक फुडाकार घेवचो, असो उलो ताणें मारलो. हाचेर विचार जावंक जाय. पार्शें पंचायतीनूच न्हय, तर राज्यांतले दरेके पंचायतीन हातूंत लक्ष घालूंक फावो. कारण थोड्योच पंचायती सोडल्यार हेर मैदानां आसात तीं खाजगी, शिक्षण संस्थांचीं. पंचायतीचें स्वताचें आवटडोअर- इनडोअर मैदान, व्यायामशाळा, वाचपघर हें आसपाकूच जाय. हालींच्या वर्सांनी गरजेचो जाल्ल्या संगणकाचे प्रशिक्षण वर्ग पसून तांणी सुरू करूं येतात. कारण आयज कसलीय नोकरी करतलो जाल्यार संगणकाचें गिन्यान आसप सक्तीचें जालां. विद्यार्थ्यांक सरकारी येवजण्यांची सगली म्हायती दिवपी खाशेलो मनिसूय पंचायतींनी जाय.
प्रशिक्षण वर्गांची मागणी कांय विद्यार्थ्यांनी केली. कराटे, नाच, बॅडमिंटन, हेर खेळाचें प्रशिक्षण सुटयेंत तांकां दिवं येता. नाजाल्यार ते रातदीस मोबायल फोनाक दसून रावतात. गांवांत पयलीं सारकें शेत ओंपप जायना. फुडाराक काँक्रिटाचें रान बी उबें जावचें ना न्हय, असो हुस्को भुरग्यांनी बाल ग्रामसभेंत उक्तायलो. हें रान आडावप खुद्द पंचायतींक कांय वेळार शक्य जायना, म्हणटकच भुरग्यांचो हो हुस्को तसोच उरतलो अशें दिसता. बाल ग्रामसभेंत येरादारी अधिकारी, पुलिसांक आपयतात, ही बरी गजाल. सायबर गुन्यांव, अपघात, येरादारी नेम हांची म्हायती भुरग्यांक मेळटा. फुडाराक ही चड गरजेची. कारण भोवतेक अपघात हे 18 वर्सां सकयले भुरगे, तरणाटे हांकांच जातात. काल भ्रश्टाचार विरोधी दीस जालो, आयज मनीस हक्क दीस. हांचीय म्हायती भुरग्यांक दिवंक जाय. प्रामाणीक, जागृत, अन्याया आड बंड करपी, हक्क खबर आशिल्ले, मेहनती तरणाटे घडोवपांत ह्यो बाल ग्रामसभा यशस्वी थारल्यो जाल्यार तें आमच्या देशा खातीर व्हडलें योगदान थारतलें. बाल पंचायत, बाल ग्रामसभा उतरां आयलीं काय ताचो संबंद राजकारणा कडेन येताच. फुडाराचे लोकप्रतिनिधी घडोवपाचें काम ह्या बाल ग्रामसभांनी करचें. समाजसेवेच्याच हेतान नवे लोकप्रतिनिधी तयार जावचे, नांवा मुखार एक पद, मान, चार पयशे जोडपाक न्हय! बाल ग्रामसभा गांवांगांवांनी जावच्यो, म्हणटकच भुरग्यांच्यो समस्या सगल्यांक कळटल्यो.. आनी त्यो सोडोवपाकूय मेळटल्यो.