भांगरभूंय | प्रतिनिधी
भावंडांनो,
ह्या संवसारांत सदांच दुबळ्यांक चड त्रास, कश्ट, दगदग सोंसचे पडटात. बळगें आशिल्लो जीव सदांच दुबळ्यांचेर शेक गाजोवंक सोदता. व्हडले शक्ती मुखार दुबळो जीव कांयच करूंक शकना. पुणून शक्तीपरस युक्त लडोवंक तो संकश्टांक फुडो करूंक शकता. पुणून भावंडांनो, चडशे वेळार दुबळो जीव आपणाचेर चलतलो शेक मोन्यांनी सोंसता. भावंडांनो, गरज नासतना आपणें जर दुबळ्यांक सतयले जाल्यार आमच्या वांट्याक पाप येता अशें आमचे जाण्टेले सांगतात. खऱ्यांनीच भावंडांनो, आपणें दुबळ्यांक सतयले जाल्यार उरफाटे ताचे परिणाम आमकांच भोगचे पडटात. केन्ना केन्ना जीव वगडावपाची वेळ आमचेर येता. जाण्टेल्यांची सांगणी आमी सदांच यादींत दवरूंक जाय. भावंडांनो, हेच देखीचेर आदारीत एक काणी आयज तुमकां सांगतां.
अशेंच एक दाट रान आशिल्लें. तातूंत ल्हान व्हड, बारीक, मोठीं जनावरां रावतालीं. तरेकवार सुकणी, सवणीं, सोरोप, वाग, शींव, हरणां, कोले, हत्ती माकड आनी हेर साबार जनावरां, जीव जीं उदकांत आनी उदकाभायर रावपी, खोशयेन, धादोसकायेन त्या रानांत रावतालीं. त्याच रानांत तीं सावजांचेर, फूल-फळांचेर, बारीक जिवांचेर तणा-पाल्याचेर जियेतालीं. त्या रानांत हेर सवण्यां मदीं एक कुमकूम नांवाचें सवणें रावतालें. तेंच परी एक मदांध हत्ती रावता. हो हत्ती रानांत खुबूच मस्ती करतालो. त्या हतयाच्या मदांधपणाचो हेर जनावरांक, जिवांक खुबूच त्रास जातालो. पूण हतयाच्या बगळ्या मुखार कोणाचें शाणपण चलनाशिल्लें. तर एका दिसा घडलें अशें.
कुमकूम सवण्यान वनस्पतीच्या एका झोपांत आपलो घोंटेर करून फुडारडाचीं सपनां रचीत त्या घोंटेरांत तांतयां घाली. आनी तांकां उब दियत कुमकूम त्या तांतयांची पोसवण करूंक लागलें.
त्या दिसा त्या रानांतलो तो मदांध हत्ती कुमकुमाच्या घोंटेरांत वतालो. वतना वाटेवयलीं झाडां-झोपां, आपले सोंडयेन हुमटायत उडयतालो. हें सगळें पळोवन कुमकूम भिलें. आतां आनी म्हज्या तांतयांची धडगत ना हें पळोवन कुमकूम घोंटेरांतलें भायर सरलें. सरळ हतयासरी गेलें आनी ताणें हतया मुखार हात जोडीत सांगलें ‘‘तुका पांयां पडटां हांव. म्हजेर उपकार कर आनी म्हज्या तांतयांक सुरक्षीत दवर. कांय दिसांनी म्हजीं पिलां जल्माक येतलीं. तांकां सुरक्षीत दवर.’’
पुणूण हत्ती मदांधूच आशिल्लो. आपले वाटेर आड आयिल्ल्यान हतयान कुमकुमाक म्हळें ‘म्हजे वाटेर आड येवपाचें धाडस तुका कशें जालें? तूं कोण? म्हजे परस व्हड समजता?’’ अशें म्हणत ताणें कुमकुमाचो घोंटेर आनी तांतयां भिरकाटावन उडयलीं आनी मस्ती करीत मुखार गेलो. आपलीं तांतयां फुटलीं तीं पळोवन कुमकूमाक राग आयलो. ताणें ताचो बदलो घेवपाचें थारायलें आनी ताणें एक कट रचलो. तें तशेंच उडत आपली इश्टीण कावळीणीसरी गेली. थंय कावळो आशिल्लो. कुमकुमान तांकां सगळी घडिल्ली गजाल सांगली आनी आपल्याक मदत करपाची विनवणी केली. त्या वेळार कावळ्यान कुमकूमाक हयकार दीत आपूण तुजे खातीर कितें करूंक शकता तें सांग अशें ताका सांगलें.
कुमकूमान सांगलें ‘‘हांव सांगतां ते वेळार हतयाच्या दोळ्यार झोंपय घालून ताचे दोळे फोड.’’
कावळ्यान उतर मानून घेतले उपरांत कुमकूम इश्टीण मुंयेसरी गेलें. तिकाय सगळी घडिल्ली गजाल सांगली आनी तिचे कडेन मदत मागली. मुंयेनूय मदत करपाचें उतर दिलें.
‘‘तुका कुरू करतकच तूं ताका घांस मार, तशेंच जखमी दोळ्यांत जळजळीत लाळ सोड,’’ कुमकूमान सांगलें.
निमाणे कडेन कुमकूम बेब्यासरी गेलें आनी बेब्याकय सगळें सांगलें.
‘तूं फकत मोठ्यान आड्डत ताका तुजे वटेन व्हरत राव’ ताणें बेब्याक सांगलें.
आनी भावंडांनो, कुमकूमाचो, हतयाचो बदलो घेवपाचो दीस उजवाडलो.
ते दिसा तो मदांध हत्ती जे वाटेन वचपाचो आशिल्लो ते वाटेचेर पाळत दवरून कावळो, मूंय आनी बेबो रावलीं. इतल्यान हत्ती वाटेवयल्या झाडां झोपांक झडपीत आयलो. संद सादून कुमकूमान कावळ्याक शिटकायलो. संदीचो लाव घेवन कावळ्यान हतयाचेर झोपय मारली आनी चोंचीन ताचे दोनूय दोळे फोडले. कावळ्याच्या मानेर बसून राविल्ल्या मुंयेन रोखडोच हतयाच्या पातकड्यांनी घांस मारलो. आनी जळजळीत लाळ ताच्या दोळ्यांत घाली. अचकीत जाल्ल्या हल्ल्यान हती चवताळ्ळो. ताका दोळे फुटिल्ल्यान खूब त्रास जावंक लागले. तो बोब मारूंक लागलो. हेवटेन तेवटेन नाचूंक लागलो. त्रास जावंक लागिल्ल्यान ताका उदक पियेवंक दिसलें. तेन्ना बेब्यान डरांव डरांव करून आवाज करपाक सुरुवात केली. बेब्याचो आवाज आयकून हतयाक लागींच तळें आसा अशें दिसलें. तो बेब्याचो आवाज आयकत ताचे वटेन वचपाक लागलो. करता
करता तो दोंगराच्या धडेर पावलो आनी
वयल्यान पडलो. अशे तरेन कुमकूमान
ताचो बदलो घेतलो. हे खातीर आपल्या बळग्याचेर केन्नाच मि रोवं क जायना. दुसऱ्यांक सतोवंक जायना. आमी लोकांच्या हिता खातीर वावरूंक जाय.
उल्हासभाई
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
