बदलते मानसीकतेक कोण जापसालदार ?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आमच्या भुरगेंपणांत एक वेगळीच उमेद आशिल्ली. आयज आमी पळयत जाल्यार दरेका भुरग्याच्या हातांत मोबायल फोन दिसता. चुकून खंयच्याय गांवांत दिसत भुरगी सांजवेळार खेळटना.

आमी आमचें भुरगेंपण वेगळेच पद्दतीन सारलें. कुट्यांनी, लगोऱ्यांनी, गड्ड्यांनी, आम्यां ताळ्यांनी खेळप अशें खूब खेळ आमी भुरगेंपणांत खेळ्ळ्यांत. शाळेंतल्यान आयलीं, जेवली सांजे खेळपाक गेली, बद्द पांच- स वरांचेर घरा येतालीं. आवय-बापूय तर दिसभर दिसवड्याचें कामा खातीर भायर आसताले. तीच संद घेवन आमी खेळटालीं. सांजे स वरांचेर आवय- बापूय घरा येतालीं. दिसभर विचारपी कोण नासताले. रातचीं न्हालीं, कळटा तसो अभ्यास केलो, मागीर रातचें जेवण जेवन न्हिदतालीं. सकाळीं उठली काय परत शाळेंत वचप… अशे आमचें दिसाचें चक्र चालू आसतालें.
आमच्या भुरगेंपणांत एक वेगळीच उमेद आशिल्ली. आयज आमी पळयत जाल्यार दरेका भुरग्याच्या हातांत मोबायल फोन दिसता. चुकून खंयच्याय गांवांत दिसत भुरगी सांजवेळार खेळटना. दोन- तीन वर्साच्या भुरग्याच्या हातांत पसून मोबायल. आवय भुरग्याक भरयतना मोबायला वयलें कार्टून दाखयता आनी ‘बाय जेव, बाबा जेव’ करता. ह्या सान भुरग्यांक थोडीच खबर हो मोबायल म्हूण. आवय- बापूय संवय करतात आनी मागीर म्हणटात. ‘बाय- बाबू मुगो दिसभर मोबायल घेवन बसता.’ संवय करची तुमीच, हातूंत दोशी थारता तो भुरगो.
पयलीं आवय- बापायन एक धेकणो घालो काय भुरगीं वोगी बसतालीं. खेळपाक गेल्लें कडेन मात्सो वेळ जालो. घरा विचारल्ल्यार कितें सांगतलीं ह्या भंयांत आसतालीं. पूण आताचें दृश्य बदललां. भुरगो मात्सो व्हड जालो काय आवय- बापाय कडेन मोबायल मागता. दिना जाल्यार हट्ट धरता. बाबू- बाय म्हजें मोबायल दिना म्हूण जेवीना, अशें स्वता आवय सांगतना दिसता. ह्या सगल्या गजालींक जापसालदार कोण? भुरगो कांय आवय- बापूय?
आयज शिक्षणा निमतान भुरगो मोबायल मागता. कोरोना म्हामारी वेळार घरा रावन भुरग्याक अभ्यास करचो पडलो खरो. पूण आतांय भुरगीं आवय- बापाय कडेन मोबायल मागताना म्हणटात, अभ्यास करपा खातीर मोबायल जाय. मोबायल जाय खरो, पूण ताचो उपेग मात हिस्पा भायर करपाक लागल्यात. ह्या मोबायलाच्या नादांत कांय भुरगीं फेलय जातात. जाण्ट्यां परस भुरग्यांक मोबायलाचें ज्ञान चड आसा.
बदल हो गरजेचो, पूण आवय- बापायन भुरग्याचेर नदर दवरप तितलेंच गरजेचें. आमच्या भुरगेपणांत आवय- बापायक आपल्या भुरग्याक कशें शिकोवचें हो प्रस्न आशिल्लो. कारण अर्थीक नदरेक सगल्यांक भुरग्यांक शिक्षण दिवप वा घेवप शक्य नाशिल्ले. पूण आयज शक्य आसा. भुरग्याक मोबायलाचें वेसन लागलां. मोबायल मेळना जाल्यार तांचो दीस वचना, अशी परिस्थिती जाल्ल्या. टिव्हीचेर कार्टून आनी हातांत मोबायल घेवून बसपी भुरगीं सगल्यांनीच पळयल्यांत आसतलीं. उपरांत आवयच्या तोंडांतल्यान एक वाक्य आयकपाक येता ‘बाबू मोबायल दवर’. ना आवय तो मोबायल स्वता भुरग्या कडल्यान काडून घेता. ना भुरगो कुशीक दवरता.
भुरग्यांक शिक्षणा बरोबर हेरय ज्ञान आसप गरजेचें. आयज भुरगो घरांत बंद कुडींत मोबायलार आसता. सैमा कडल्यान तशेंच हेर गजाली कडल्यान पयस रावता. हाचेर विचार करप गरजेचें. सांज वेळार पासयेक व्हेल्यार भुरग्यांक खूब वेगवेगळ्यो गजाली पळोवपाक मेळटात. मोबायला वयल्यो गेमी त्या सान भुरग्यांचें लक्ष ओडून घेतात. आपले तरेन तीं भुरगीं खेळत आसतात. तांकां भान आसना. अश्या वेळार आवय- बापान आपल्या भुरग्यांचेर लक्ष दिवपाक जाय.

उषा झरांवकार
7030375127