भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आदल्या तेंपार आमचे पूर्वज दीस रात राब- राब राबताले. थोडे शेतकाम, भाजी- फुलांचो मळो फुलयताले. ते विकून चार पयशे मेळयताले. थोडे दुसऱ्याच्या भाटांत, कुळागरांत दिसवड्याचेर कामाक वताले. सामक्या उण्या पगारांत आपल्या कुटुंबाचें पोट भरताले. तातूंतल्या तातूंत चार पयशांची बचत म्हणल्यार थोडे पयशे फुडारा खातीर राखून दवरताले. वेळ, काळ कसो येत म्हूण सांगपाक येना. हे बचत केल्ले पयशे खरेंच तेन्ना उपेगाक पडटाले.
त्या वेळार आतांच्या शारक्यो बँको नासल्यो. तरी पूण आमचे पूर्वज मिलेर वापरताले. म्हणल्यार कुमारान तयार केल्लें वाटकुळेंच मातयेचें आयदन आनी ताका मदोमद एक लांबशी चीर. जाय तो लोक हातूंत मोडेच पयशे घालताले. तो मिलेर भरलो काय घरांत एक फोंड खणून भितर पुरताले. कांय जाण पयलीं मिलेर जमनींत पुरताले आनी वयल्या फटींतल्यान सद्दां भितर पयशे घालताले.
सण, परबो, दिवाळी, चवथ ह्या वेळार मिलेरांतले पयशे कपडे, वस्तू हाडपाक वापरताले. त्या वेळार मिलेर फोडटना तातूंतले पयशे काडटना जो आनंद मेळटालो, ताचें वर्णन करपाक जायना. कितले पयशे जमले ताची उत्सुकताय सगल्यांत आसताली. आपूण एक – एक पयसो मिलेरांत घाले, हाचें समाधान जातालें.
मिलेराक लागून बचत म्हणजे कितें हें तांकां हळुहळू कळपाक लागलें. मामान, मावशेन, मामी केन्नाय पयशे दिले काय ते अचूक मिलेरान घालताले. शाळेंत गॅदरिंगाक, दिवाळेक, भाऊबिजेक मिळिल्ली पयशांची भेट मिलेरांत वताली. वाणपण करून बाजारांतल्यान हाडिल्ल्या सामानांचे उरिल्ले पयशे मिलेरांत घालताले. पै -पै जमा करताले. म्हणटात न्हय, थेंबे थेंबे तळे साचे.
आतां मातयेचो मिलेर प्लास्टिकाचे डबे, बाटल्यो, हती, माजर, दुकर अशा रुपांनी दिसता. ताका पोंदां ल्हानशी गुड्डी आसता. हातूंत आतां पयश्यां वांगडा कागदाच्यो नोटीय वतात. सदांच पयशे सांठोवप ही खरेंच बरी गजाल. हाकाच बचत म्हणटात. संकश्टाच्या वेळार तिची मजत जाता. आतां काळ बदल्ला. रुपया, चार,आठ आणें आतां नात. पगारुय भरपूर तोय व्हडल्या व्हडल्या नोटींच्या रुपान. पूण मिलेराक कोण विसरूंक ना. म्हणटात न्हय, पोरणें तें भांगर.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
