पावलार पावल

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आमी सगळे जाणात की रातभर फोन स्क्रोल करप हें खुब वायट. आमची न्हीद इबाडटा आनी उदेवंपी नवो दीस जागरणान काबार जाता.

भुरगेपणान हातांत पुस्तक घेवन बसले काय गुंगी लायिल्ल्या वरीं न्हीद येवपाक लागताली. शाळेन दिल्लो गृहपाठ सांजेवेळार आमी जेन्ना करपाक बसताले तेन्ना हातांतलें पेन म्हणल्यार शिमेवेल्या सैनिकाचें पिस्तुल आनी मुखार बडी घेवन बशिल्ली आई दुस्मान कशी दिसताली. न्हीदेचे गुंगेन हातांतले पेन सकयल पडत जाल्यार ‘फाट’ करुन बडी पडटाली. पुण आयज समजता की ते वेळार बडी पडली म्हूण आयज दोन अक्षरां शिकप जालें.

आयज परत एकदां आमकां पुस्तक घेवन बसपाची गरज आसा. आयज आई बडी घेवन बसचीना वा गृहपाठ करपाक कोण सांगचो ना. पूण आयजय आमकां स्वताच्या स्वास्थ्या खातीर काय गोश्टी करपाक जाय. जर केले ना जाल्यार येणाऱ्या काळान आमचे शरिराक ताची ख्यास्त भोगपाक पडपा शकता.

आमी सगळे जाणात की रातभर फोन स्क्रोल करप हें खुब वायट. आमची न्हीद इबाडटा आनी उदेवंपी नवो दीस जागरणान काबार जाता. कसलेंच काम मन लावन करप जायना. आनी हे सगळे जाता ते एका कारणाक लागून की फोन वापरतना आमका ख्यास्त दिवपी कोण ना. पूण रातचे फोन सोडुन जर पुस्तक वाचीत जाल्यार आमका ताचे खुब फायदे जावं येतात. आमी फोनाचे ब्लु लायटी पसून पयस उरतले, वाचन करप म्हळ्यार एक प्रकारचें ध्यान जातले आनी नवे विचार आमच्यात येवपाक सुरवात जातली. जर आवय बापायन हें पावल मारीत जाल्यार भुरगींय बी पावलार पावल घालुन तेच वाटेन चलपाक शिकतलीं.

सर्वेश मळकर्णेकार

9404350745