पाप- पुण्य

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

फाटल्या वर्सा महाकुंभमेळ जालो. एक दुर्मीळ योग. घे म्हूण लोक थंय बूड मारूंक गेले. खऱ्यांनीच प्रायश्चीत करपाक गेल्ले? थंय बूड मारून परतले तेन्ना ‘आतां बरों वागतलों’ असो संकल्प करून आयले आनी तशे वागले?

पुण्य आनी पाप ह्यो हिंदू तत्वज्ञानांतल्यो दोन म्हत्वाच्यो संकल्पना. ह्या संकल्पना विशीं सगळ्यांक खबर आसा. पूण अपसमज चड आसा. खऱ्यांनीच पाप आनी पुण्य आसता? खबर ना. ह्या संकल्पने प्रमाण वायट कामां करतकच पाप वाडटा आनी ताचें वायट फळ भोगचेंच पडटा. केन्ना बेगीन जाल्यार केन्ना उसरा. कर्म कोणाकूच सोडिना. ’पापाचे घडे भरता’ तेन्ना ख्यास्त जाता. तेच भशेन बरीं कामां करतकच पुण्य वाडटा आनी ताचें बरें फळ मेळटा. बरें वागप म्हणल्यार बरो हेत आसप, बरो आसपाचो दिखावो करप ना. दिखाव्याचेंय घडये पाप लागता आसतलें.
व्यासांचो एक श्लोक आसा ‘परोपकार: पुण्याय पापाय परपीडनम्‌‘’ ह्या श्लोकाचो अर्थ असो ‘दुसऱ्याक गरज नासतना पिडप, त्रास करप हें पाप. परोपकार म्हणल्यार दुसऱ्यांचेर उपकार करप पुण्य. आपल्याक तांकता त्या प्रमाणें दुसऱ्याक मदत करप पुण्य.
केन्ना केन्ना चुकून हातांतल्यान वायट कृत्य जाता वा हेत बरो आसता. पूण परिणाम मात वायट जाता. तेन्ना तें पाप धरप? ना. करपाक गेल्लो एक आनीक जालें दुसरेंच अशें चिंतून वायट दिसता. तेन्ना मनांतल्यान वायट दिसल्यार पुरो. जाणून बुजून करनाशिल्लें पाप जायना. शास्त्रांत सांगलां, मनशान केन्नाच पुण्य क्षेत्रांत पाप करपाक जायना. म्हणल्यार वैजकी मळार, शिक्षणाच्या मळार आनी देवा धर्माच्या नांवान दुसऱ्यांक फटोंक जायना, नागोवंक जायना. ह्या मळार जाणून बुजून वायट कामां केल्यांत जाल्यार त्या पापांचं निवारण जावप अशक्य. नाय म्हणल्यार ह्यो संकल्पना भारताच्या मातयेंत रुजल्यात. पूण लोक ह्या संकल्पनेक कितल्या गांभिर्यान घेता खबर ना. नाजाल्यार इतले गुन्यांव, इतलो भ्रश्टाचार, वायट कृत्यां वाडचीं नाशिल्लीं.
कांय जाण पाप गांभिर्यान घेना. पूण पुण्य मात गांभिर्यान घेतात. तेय बी वेव्हारीक नदरेन. कांय जाणांक दिसता वर्सभर कशेंय वागून, अमूक वेळार वा अमूक म्हयन्यांत दान-धर्म केलो म्हणटकच पुण्य पदरांत पडटा. पूण अशें पुण्य जोडूं येता? पुण्य जोडप म्हणल्यार कितें वेव्हार? ना. पुण्य जर खऱ्यांनीच पुण्य आसा जाल्यार तें जोडप इतलें सोंपें न्हय. पुण्य वा पाप हें जिविताचो ’बाय प्रोडक्ट’. तुमी कशे तरेन जगता त्याच मापान तुमकां पाप-पुण्य मेळटा. ताचो वेव्हार करूंक मेळना.
कुंभमेळ्यांत, त्रिवेणी संगमोर बूड मारतकच खंय केल्लीं पापां ना जातात अशी एक समजूत आसा. पूण जाणून बुजून केल्लीं पापां न्हय. जिवीत जगतना मनशाच्या हातान कांय चुको जातात, जाचे खातीर कोण तरी दुखावता. एखाद्याचेर अन्याय जाता. तेन्ना त्यो नकळत केल्ल्या ’अनइंटेशनल’ चुकां खातीर केल्लें तें ’प्रोव्हिजन’. मन हलकें जावचें म्हूण.
दुसरें नकळत कांयच जायना. चूक जाली हें कळटकच मनांत प्रायश्चीत आसप आनी फुडारांत अशे तरेची चूक जावची ना हाची काळजी घेवप हें म्हत्वाचें.
फाटल्या वर्सा महाकुंभमेळ जालो. एक दुर्मीळ योग. घे म्हूण लोक थंय बूड मारूंक गेले. खऱ्यांनीच प्रायश्चीत करपाक गेल्ले? थंय बूड मारून परतले तेन्ना ‘आतां बरों वागतलों’ असो संकल्प करून आयले आनी तशे वागले? काय बूड मारता आसतना फोटो काडून समान माध्यमांचेर घालपाक गेल्ले? जे लोक सगळे वता म्हूण वा फोटो काडपाक गेल्ले, तांणी थंय गर्दी करून खऱ्या श्रद्धाळू लोकांक त्रास केलो. अशें वागून ते आपल्या खात्यांत इल्लें पापूच घेवन परते आयल्यात हें नक्की.
खऱ्यांनीच पाप-पुण्याचो हशोब कोण दवरता काय? खबर ना. पूण वायट कामां करतकच भंयान मनीस वायट कामां करपाचो टाळटलो असो हेत ह्या संकल्पने फाटल्यान आसतलो. समाजाक नैतीक शिस्त लावपाक.

संपदा कुंकळकार
9850149319