पवित्र सातोळें आनी समाजीक बांदिलकी

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आयज निमाणो बिरेस्तार.  क्रिस्ती पवित्र सभा जेजुच्या कश्टांक मोल दिवंक मागता. अशें करतना आपणा फुडल्यान, फाटल्यान, दोनूय बाजुंनी कोण आसा ताचेर नदर मारूंक उस्कायता.

संवसारभरची पवित्र सभा पवित्र सातोळ्यांत भितर सरल्या,  म्हणजे कितें? काथॉलीक क्रिस्तांवपण जेजुच्या पुर्नजिवंतपणांतल्यान उत्पतीक आयलां. जर जेजू पुर्नजिवंत जावंक नाशिल्लो जाल्यार जेरुजाल्यांतल्या धर्मशास्त्र्या आनी फारिजेंवांचें आदलेंच क्रिस्तांवपण चालू उरतलें आशिल्लें. जेजू मेलो आनी पुर्नजिवंत जालो, थंयच्यान काथॉलीक क्रिस्तांवपणाक पाळां किल्ललीं जाचो संवसारीक व्हडील पाप सायब. आदलो करार नव्या रुपान बरोवन आयलो, ताका नवो करार अशें नांव दिलें. नवो करार म्हणल्यार जेजुच्या राज्याची खबर दिवपी पुस्तकांची माळ. चार शुभवर्तमानां, सां पावलुच्यो आनी सां पेद्रुच्यो चीटी, धर्मदुतांचे इतिहास अश्या साबार पुस्तकांचो तांतूंत आस्पाव आसा. 

ऋजेजूक दोन सैमां आशिल्लीं, एक मनीक सैम आनी दुसरें देव सैम असो भावार्थ. देखून तो मनशां भशेन जियेलो पूण अशें करतना ताणें आपली फौज केन्नाच तयार केली ना. संवसारी राजा जावंचें मन ताका केन्नाच नाशिल्लें.  जरी जेरुजाल्याची प्रजा ताका आपलो राजा मानताली, तरी ताणें तिका केन्नाच हयकार दिलो ना. परतेंच जाल्यार तो मनशां मदें देवाची शिकवण आनी पदवी दाखयत गेलो. ताचे विशीं जुदेव लोकांनीच चाडी करून पिलात राजाक खुबळावन घालो आनी ताका खुरसाचें फोर्मोण मेळोवन घेतलें, तेन्ना थंय जमा जाल्ल्या लोकाच्या दोळ्यांचेर धर्मशास्त्र्यांनी आनी फारिजेवांनी शिकयिल्ले शिकवणेची साय आयिल्ली आशिल्ली. त्या वेळार जेजू विरोधांत हुयेली मारतल्या लोकाक सत कितें आनी फट कितें हाची पारख नाशिल्ली. बाराब्बास सारक्या भिरांकूळ पुंडाक सोडोवंक लोक तयार जालो आनी शांती पसरायतल्या जेजूक खुरसार मारूंक फुडें सरले, हें फुडाऱ्यांची वृत्ती दाखयता. जेजूक खुरसार मारलो, तो मेले, ताका निकिपिलो आनी तो पुर्नजिवंत जालो. हीं आंगार कांटो हाडपी घडितां देवसैमाच्या जेजून पचोवन व्हेलीं आनी ताणें परतूय शांतिचें राज बांदूंक उलो दिलो, होच तो नवो करार, संवसारा आनी सर्गा मदीं, मनशा आनी देवा मदीं, वायटा आनी बऱ्या मदीं.

जेजू जेरुजाल्याक येता

जेरुजाल्याचें पास्क लागीं पाविल्लें. पास्कां आदीं आपली शुद्धी करूंक जायतो लोक गांव- गांवां थावन जेरुजाल्याक गेल्लो. लोक जेजूक सोदतालो. तो येतलो वा ना हे विशीं तांकां दुबाव आशिल्लो कित्याक धर्मशास्त्र्यांनी आनी फारिजेवांनी ताचे खातीर रातेर मंडिल्ली. लोकाकूय खुबळावन घाल्लो. जेजुकूय वचूंक जाय आशिल्लें. देखून जेजू जैतुणाच्या दोंगरा वेल्या बेतफागे वाठारांतल्यान गाढवाचेर बसून गेलो.  ताका पळेवन लोक खिशाल जालो. ताळयो हालोवन आनी मार्गाचेर कपडे पातळावन ताका येवकार दिलो.  थोडे बोवाळ मारताले, “दाविदाच्या पुताक जय! सर्वश्वराच्या नांवांन येता ताका जय! भोव वर्त्या देवाक जय! जय!” तो दीस आयतार आशिल्लो. देखून क्रिस्ती प्रजा ताका ताळयांचो आयतार वा पाल्म संडे म्हणटात. जेजुच्या प्रवेशान जेरुजाल्याची सत्ता हाल्ली, फुडारी चौताळ्ळे आनी जेजुची व्हडवीक नानपयत करूंक माण्ण्यो काडूंक लागले. तरी जेजून खरी पदवी लिपोवन दवरली कित्याक तो जाणा आशिल्लो आपलो वेळ लागीं पावला आनी आपलें मरण निश्चीत आसा. ही गजाल ताणें आपल्या शिश्यांक लेगीत उलोवन दाखयली. आपलो घात कोण घेतलो हाचें. ताणें भाकीत केलें. हांगाच्यान पवित्र साताळ्याक सुरवात जाता.

निमाणो बिरेस्तार

भितरले भितर उचांबळाय, फुडलो वेळ कसो वतलो हाची जाणविकाय आसुनूय जें जेजून सोंसूंक जाय आशिल्लें तें पात्र ताचे वेलें देवान निवारूंक नाशिल्लें. देखून ताका फुडो करपाची तो तयारी करता. धर्मशास्त्र्यांचीं आनी फारिजेवांचीं कर्तुबां तोंडार मारता, तांचीं ढोंगीपणा तांकांच दाखोवन दिता.  तरी  ते सुधारनात आनी जेजुचे चड फाटीक लागतात. तेन्ना जेजू जेरुजाल्या पासत विलापता. आपलें बरें उतर मानिनासतना ते ढोंग्यांचे आयकतात हाची ताका खंत जाता. पवित्र सातोळ्यांतल्या पयल्या तीन दिसांत तो जायते बदल हाडूंक वावरता, पूण शास्त्र लिखीत चुकूंक जायना हाची ताका परत परत उजळणी जाता आनी तो पवित्र त्रिदुमांत भितर सरता. त्रिदुम म्हणल्यार पास्कां आदलो बिरेस्तार, शुक्रार आनी शेनवार अशे तीन दीस.

बिरेस्तारा दिसा जेजू तीन मुखेल घडण्यो करून दाखयता.  पयली – आपल्या शिश्यांचे पांय धुवून प्रितीमोगाची आज्ञा दिता. दुसरी – तो आपल्या मासा-रग्ताची गवायकी दिवन मिसाची भेट स्थापता. तिसरी – पाद्रीपणाची संस्कारणी धडयता. ह्याच निमाण्या बिरास्तारा दिसा अख्खी संवसारभरची पवित्र सभा मिसाभेटे वेळार मुखेल याज्ञीक जेजुच्या बारा शिसांचे प्रतीक कशें, विंचून काडिल्ल्या बारा जाणांचे पांय धुता.  अशे तरेन मिसाक हाजीर आशिल्ल्यां मदीं मोगाची आनी सेवेची खुणा दाखळ करता. 

शुक्रारा दिसा

बिरेस्ताराक तिनूय मुखेल घडण्यो दाखयतकच जेजू आपूण मागण्यांक वचूंक भायर सरलो.  तेन्ना ताणें आपल्या शिसांक शिटकावणी दिली, जागृत रावात, आपलो वेळ सारको ना.  पूण शिसांक ती गंभीरताय नाशिल्लीच. कालच्या दिसा जेजून पारखिल्लो मनीस ताचो घात घेवंक आशिल्लो जुदास व्हडलें सैन्य घेवन आयलो आनी ताणें जेजूक धरून दिलो. कसलोच प्रतिकार करिनासतना जेजू तांचे स्वाधीन जालो. अजापाची गजाल म्हणल्यार ज्या शिसांक ताणें जागृत रावात म्हण सांगिल्लें, ते न्हिदून पडिल्ले आनी दुस्मानांक जेजू फुड्यांत येवंक कसलीच आडखळ जाली ना. ही घडणी बिरेस्ताराचे रातींत घडटा.  ज्या मनशांचेर जेजून उपकार केल्ले, मिलाग्री केल्ल्यो, ते लोक लेगीत जेजुच्या विरोधांत उबे जाल्ले, धर्मशास्त्र्यांचे आनी फारिजेवांचे चुकीचे म्हायतीचेर विश्वास दवरून. कितल्याश्याच सैनिकांचेर उपकार आशिल्ले पूण ते सत्तेच्या अभावाक भियेले आनी आपल्या पोटाच्या विचारान सत्ते वटेन रावले.  परिणाम, एक निश्पाप मनीस बळी गेलो, कसलोच गुन्यांव नासतना एक मनीस सुळार चडलो. जेजुच्या सभावाची गाथा इतली सोंपी न्हय, तरी धर्माच्या नांवान लोकाक पिशांत काडून जेजूक खुरसाचें मरण फावो केलें. ही संवसारी चाल उतरली. जेजू तांकां बळी पडलोच पूण एक नवो अध्याय घेवन फुडें आयलो. शेनवारा रातींत तो पुर्नजिवंत जालो आनी पुराय संवसारांत ताणें नवो भावार्थ निर्माण केलो. 

सोंपयतना…

आयज निमाणो बिरेस्तार.  क्रिस्ती पवित्र सभा जेजुच्या कश्टांक मोल दिवंक मागता. अशें करतना आपणा फुडल्यान, फाटल्यान, दोनूय बाजुंनी कोण आसा ताचेर नदर मारूंक उस्कायता.  पेल्याची सेवा आनी प्रितीमोग शिंपडावंक जागृताय निर्माण करता. आप्रत्यक्षपणान कुडीच्या वंदावण्या पासून पयस रावून खुशाल आनी अर्थाभरीत जिवीत सारूंक हें पवित्र सातोळें नव्या अध्याया वरवीं उलो दिता.

—- 

– विन्सी क्वाद्रूस, राय, साश्ट

मो. – 9822587498