भांगरभूंय | प्रतिनिधी
श्रावण म्हयनो म्हणल्यार सृश्टीच्या सृजनाचो सुंदर आविश्कार. पावसाच्या दडकांनी सैम न्हाता. वेगळेंच रुप घेता. मनाक मोनेळ घालपी असो हो श्रावण. हो पवित्र म्हयनो म्हणल्यार सणांचो राजा. तो आपले वांगडा सणां- परबांची प्रजाच घेवन येता. नागपंचम, मंगळागौर, अश्टम, हेर वार बी. ह्या काळांत घराघरांनी गोड- धोड शिजता. उपास केल्ल्यान बायलांची तब्येत सुदारता. धर्मीक विधींक लागून वातावरण पवित्र जाता.
श्रावणांतले पुनवेक सुता पुनव म्हणटात. घरांत, देवकुडींत रांगोळी घालतात. दाराक तोरणां बांदतात. घरांतलो दादलो मनीस रांगोळी घाल्ल्या पाटाचेर ओळीन जानवीं दवरून तांची हळद, कुकूम, फुलां घालून पुजा करता. निवेद देवाक दाखयता. आरती करता. मागीर घरांतलो एकेकलो गळ्यांत नवें जानवें घालातात. बायलां घरांत केल्लें गोडधोड केळीच्या पानाचेर सगल्यांक वाडटा.
ह्याच दिसा नुस्तेकार भाव, भयणां नटून, थटून दर्याचेर वचून खवदळिल्ल्या दर्यांत भांगराचो ल्हानसो कुडको, नाल्ल सोडटात. हळद- कुकूम, फुलां ओंपतात. दर्याची पुजा करतात. खास करून महाराष्ट्रांत ही प्रथा आसा. दर्या हो तांचो बापूय आनी आवय. तांचें पोट तो भरता. ह्या दिसा तीं पुरणपोळी, नारळी भात करतात.
ह्याच दिसा रक्षाबंधन मनयतात. भयण भावाक पाटार बसयता. दिवली पेटयता. भावाच्या कपलाक कुकूम लावन आरती ओंवाळटा. ताच्या मनगटाक राखी बांदता. ताच्या तोंडांत गोडधोड घालता. राखी म्हणजे रेश्मी सुताचो पवित्र धागो. तो ल्हानसो आसलो तरी ताचें म्हत्व चड. नातें आनीक घट करपी हो धागो. ह्या धाग्यांत भयणीचो जीव गुथिल्लो आसता. भावा वयलो विस्वास तो धागो आनीक घट करता. राखी बांदप म्हणजे भावाच्या मोगाच्या पाशांत स्वताक बांदून घेवप. संकश्टा वेळार भयणीच्या उल्याक धांवून वचप. तिची राखण करप. भयणीन राखी बांदली काय आपलें काम सोंपलें अशें भावान केन्नाच समजूचें न्हय. राखी एकेक कर्तव्याची जाणीव करून दिता. भयणीचें संकश्ट, दुख्ख हाची ताणें जापसालदारकी घेवंक जाय, तेन्नाच हो सण फळाक येतलो. बांदिल्ल्या धाग्यांत आनीक बळगें येतलें. दुबाव ना.
–
सिद्धी तिळवे
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
