निळी अर्थवेवस्था तरतरची

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

पृथ्वीचेर 70 टक्के उदक आसा आनी अर्थांत उरिल्ली 30 टक्के जमीन. तातूंत रेंवट, रेबो, दोंगर आशिल्ल्यान थंय मनशांक राबितो करप कठीण. म्हणल्यार मनशाचो जागो थोडोसोच!! मनशांक दर्याचो पयलीं सावन सोंस. थंय ताका घर बांदून रावप शक्य जावंक ना. पूण बोटींनी वर्साचीं वर्सां रावपी लोक आसात. मनीस हजारांनी वर्सां सावन दर्याचेर सफरी करीत आयला. दर्याचो सोद घेवपाची मोहिमूय ताणें खूब वर्सां सावन चालीक लायल्या. साबार देशांनी अधिकृतपणान ताका फाटबळ दिलां. मात अजून दर्याचो पुरायेन सोद लागूंक ना. जाणकारांच्या मतान, फक्त पांच टक्के दर्याचें संशोधन जालां. म्हणल्यार अजून 95 टक्के काम करपाचें उरलां. हाचे वयल्यान दर्याच्या आकांताच्या आंवाठाचो (आनी आमच्या मर्यादांचो) अदमास येतलो. दर्याच्या तळाक कितें आसा, नेमकी कितली संपत्त, जीव, वनस्पती आसा, तें सोदपाचें काम अजून चालू आसा. आतां आमच्या भारतानूय त्या कामाक खांद मारपाचें थारायलां. ही तोखणायेची गजाल.
भारताचो नक्सो पळयल्यार दिसतलें, आमचे तीन वटेन दर्या आसा. अरबी समुद्र, बंगालची खाडी, हिंद महासागर….!! आमची दर्यादेग सुमार 7517 किलोमिटर लांबायेची. णव राज्यां आनी 1382 जुंवीं हांचो थेट संबंद ह्या दर्यां लागीं येता. 30 टक्के भारतीय दर्यादेग वाठारांनी रावता. सरकारान दर्याचें संशोधन करपाक ‘समुद्रयान’ हें मिशन तयार केलां. तातूंत ‘मत्स्य 6000’ हे खनिज सोंदपी पाणबुडयेचे मजतीन तीन संशोधक दर्यांत स हजार मिटर (तीन किलोमिटर) खोलायेचेर वतले. अत्याधुनिक उपकरणांचो वापर करून ते भितर संशोधन करतले. थंय कितें खनिजां आसात, आसल्यार तीं वयर कशीं हाडप हाचेरुय काम जातलें. शास्त्रज्ञांक खनिजाचो व्हडलो सांठो मेळ्ळो जाल्यार ताचो आमच्या देशाक खूब फायदो जातलो. कच्चें तेल, गॅस दर्यांतल्यान मेळटा. आखाती देशाचें एक उदाहरण पुरो. फक्त दर्यांतलें खनिज सोदपाकूच न्हय, तर हेर संशोधनूय जावंक जाय. मनीसजातीक फायदेशीर आसात, त्या सगल्या गजालींचेर बारीकसाणीन काम जावप गरजेचें.
दर्याचो वापर म्हाल येरादारी खातीर जाता. हेर येरादारीं परस तो अर्थिक नदरेन सवाय. दुसरें म्हणल्यार पर्यटन आनी नुस्तें. समुद्रयान मोहिमेचो भार मुखेलपणान दर्यांतलें खनीज, तेलाचेर आसा. तरीय हेर कांय गजालीं कडेनूय लक्ष दिवंक जाय. सगल्यांत पयली गजाल, प्रदुशण. जमनी वयली सगली घाण उदकांत सोडपाचे प्रकार फाटल्या कांय वर्सांनी खुबच वाडल्यात. तातूंत रसायनांय आसतात. फक्त राष्ट्रीय, आंतरराष्ट्रीय दीस मनोवपा बगर आमचे कडेन ठोस अशें कांय जायना. जमनींत वचपी घाणयारें उदक नितळ झरे इबाडटा. ताचो परिणाम व्हाळ, न्हंयांचेर जाता. प्लास्टिक कोयरा विशीं तर सगल्यांक खबर आसा. हें प्रदुशण सोंपलें जाल्यार दर्या विशींच्यो अर्द्या वयर समस्या ना जातल्यो. प्रदुशण आनी अनियंत्रीत नुस्तेमारीक लागून नुस्त्याच्यो जाती ना जाल्यात. एका काळार आमच्या गोंयांतूच मेळटालें तें नुस्तें आयज पळोवपाक पसून मेळना. जाणकारांच्या मतान, फुडल्या 25 वर्सांनी बांगडे, विस्वण पसून सोंपतले. दर्या संशोधकांनी हाचेरुय लक्ष दिवप गरजेचें. कच्चें तेल, गॅस वापरप्यांचो आंकडो हिस्पा भायर वाडला. हाचे मुखार तो उणो जावपाचो ना, हेंय तितलेंच खरें. दर्याचें उदक शुद्ध करतात, पूण उण्या प्रमाणांत. ताचें प्रमाणूय वाडल्यार बरें. कारण जमनी वयल्या उदकाचो सांठो आटपाक लागला.
फाटलीं पांच वर्सां समुद्रयान मोहिमेचेर काम चलता. आनीक पांच वर्सां तरी तें चलतलें. सरकारान आतां मेरेन चार हजार कोटी रुपया खर्च केल्यात. फुडल्या चार वर्सांनी आनीक 10- 12 हजार कोटी खर्च जावपाची शक्यताय आसा. हो दुडू सार्थकी लागचो. देशाक ताचो फायदो जावचो. फाल्यां नारळी पौर्णिमा. नुस्तेमार तांकां पोसपी दर्याक श्रीफळ ओंपतले. भरपूर नुस्तें दी, अशें मागतले. दर्या आमकां खूब कितें दिता, आमी तो नितळ दवरपाचो यत्न करूया. कारण निळी अर्थवेवस्था (ब्ल्यू इकाॅनाॅमी) तरतरता, तितलें आमकांच बरें.