नारायणबाब तो नारायणबाब

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

नारायणबाब म्हळ्यार गोंयच्या – मडगांवच्या कितल्याश्याच घडणुकांचो, लोकांचो इतिहास. कितलीशीच म्हायती मेळटाली ताचे कडसून. देखून फुडले मिटिंगेक गोंया भायर वतलीं तेन्ना नारायणबाबान सामकार दवरिल्लो सगलो इतिहास रिकॉर्ड करपाचें अरविंदान थारायिल्लें.

नारायणबाब गेलो! आमचो नारायणबाब गेलो. अचकीत सो गेलो तो! नारायणबाब आमचो सगल्यांचो फकत इश्टूच
नाशिल्लो. सगल्या इश्टांचो जीव नारायणबाब, पूण म्हजे कडलें नारायणबाबालें नातें मात्शें वेगळे तरेचें- एका व्हडल्या भावाचें कशें. जगप कशें हें सगल्यांक शिकोवपी, पावला कणकणीं म्हजी तुस्त करून म्हजो आत्मविस्वास वाडोवपी, म्हजे कडेन पळयतना मोठ्या अभिमानान पळोवपी, “एऽ! चड घेवन बसपाचें ना तें! दी सोडून” अशें चाट्या- पावलाक म्हणून, झगडें जावपाक न दिवपी आमचो नारायणबाब गेलो.
आयिल्ल्या गेल्ल्यांक “यो-बस, खाले- जेवले बगर उठूंक मेळचें ना” अशें म्हणून अधिकारान धमकावपी नारायणबाब! ज्यानोत न्हेसून, टायट बूट घालून, सदांच चकचकीत दिसपी नारायणबाबाक पळोवन दिसतालें, “हो चड जाण्टो न्ही!” म्हाका तर दिसतालें, तो म्हज्याकय भुरगो म्हणून, पूण पयरूच कळ्ळें तो म्हज्याकूय 2 म्हयन्यांनीं व्हड म्हणून! कांय वर्सां पयलीं तो वयल्या बोल्सांत सरपळेची घडयाळ दवरतालो. म्हजो आजोय बी अशीच भांगराची सरपळी आशिल्ली घडयाळ ज्युदयेच्या बॉल्सांत दवरतालो. नारायणबाबाक जंय जंय पळयला, थंय थंय तो चकचकीत न्हेसून- करून दिसला. वयल्यान आनी पुर्तुगेज उलोवन आमचीं फकांडां मारी तो!
नारायणबाबान कितल्या लोकांक मजत केली तें कोण्णाक कळपा सारकें ना. कसलीय मजत करता आसतना धमकी दिल्ले भशेन तो “हें कोण्णाक कळूंक जायना आं” म्हणून सांगतालो. आयज कोणूय मजत करता जाल्यार चडशे लोक चार लोकांक कळीत करून ती करतात. मोन्यानी करिनात.
नारायणबाबाल्या घरांत सरलें. ताच्या कुडीच्या ओंठार साखर घाली आनी भितर सरलें. खूब व्हडान रडचें अशें दिसतालें, पूण सालांतल्यान भितर सरना फुडें मन घट जालें. नारायणबाबाली बायल मीना थंय कांय बायलांच्या सांगातान बशिल्लें. साल भरिल्लें बायलांनीं. मीना मन घट करून तांचे कडेन उलयतालें. मीना एक सादें, सरळ, सज्जन मनीस! ताणें मन घट्ट करून दोळ्यांतलीं दुकां सुकयिल्लीं. अशे परिस्थितींत म्हज्या दोळ्यांत दूक येवप योग्य न्हय आनी ताच्या दोळ्यांत दूक येवपाक न दिवपाची जापसालदारकी आतां आमची आशिल्ली. हांवें मन घट्ट करून म्हज्या दोळ्यांत दूक येवंक दिलें ना.
सगलीं जाणां नारायणबाबाल्यो यादी काडून आपापले अणभव सांगतालीं. “खरोच देव मनीस नारायणबाब! मीनान जल्मभर नारायणबाबाक सांबाळ्ळो, उखलून धरलो, सोबोवन दवरलो, ही मीनाची व्हडविकाय! आयिल्ल्या गेल्ल्याक पोटभर खाण-जेवण घालपी मीनाच न्हय?”
खंयूय पयस कोंकणीचे मिटिंगेक वो महोत्सवांक वतालीं तेन्ना नारायणबाब आनी आमी वांगडा एकेच मोटारींत वतालीं. 2 दिसां भितर परतुपाचें आसतालें. वाटभर नारायणबाब कितलीशीच म्हायती दितालो. मडगांवकार आसून लेगीत अरविंदाक चडश्यो गजाली खबर नाशिल्ल्यो. पूण, नारायणबाब म्हळ्यार गोंयच्या – मडगांवच्या कितल्याश्याच घडणुकांचो, लोकांचो इतिहास. कितलीशीच म्हायती मेळटाली ताचे कडसून. देखून फुडले मिटिंगेक गोंया भायर वतलीं तेन्ना नारायणबाबान सामकार दवरिल्लो सगलो इतिहास रिकॉर्ड करपाचें अरविंदान थारायिल्लें. तो बेत तसोच उरलो, नारायणबाब गेलो.
आयजच्या जगांत नारायणबाबा असले मनीस मेळपाक कठीण. ताच्यो यादी आमी आमच्या काळजार कोरांतून सासणाच्यो दवरुंया.

स्नेहलता भाटीकार
8975765212