नात्यांतली सोबीतकाय

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

वेळार दुसऱ्या मनशाक माफ करपाक मेळ्ळें जाल्यार नातें चड सोबीत जाता. वापर आनी उडोवपाची प्रवृत्ती बदलची. जिणेंतले दरेक नातें मोतयाच्या हारा वरी. दरेक मोतया म्हत्वाचो आनी दरेक नातें म्हत्वाचें. देखून सगळ्या नात्यांक मोतयां भशेन राखून दवरपाक जाय.

नातें सांबाळप हें कुशळटायेचें काम. नातें तिगोवन दवरपा खातीर सगळ्या व्यापांतल्यान वचचें पडटा. कारण नात्यां वांगडा जगप अर्थपूर्ण आनी मजेशीर आसता. नात्याचें हें गणित केलें जाल्यार मागीर आपोआप सुख निर्माण जाता. एकामेकांच्या पसंतींक प्राधान्य दिवप, नात्याक उर्बा दिवप आनी तिगोवन दवरप म्हत्वाचें. मनाचो कोनसो मुक्तपणान हांसता. तेखातीर फकत थोडे नातें तिगोवन दवरपाक जाय. पूण ते एकामेकां कडेन सुख वांटपा इतले बेसबरे आसूंक जाय. काळजा सावन केल्ल्या संवादांत गोडसाण आसूंक जाय.
नातें वेव्हारीक जाता तेन्ना खूब गोंदळ जाता. कारण, थंय नात्यां परस लोकांची गर्दी चड आसता. नात्यांक स्वास घेवंक दिल्यार तांकां वाडपाक, फुलपाक मदत जातली. खरें सांगूं, नातें मनाक टॉनिक म्हूण काम करता. आमच्या मनाची भलायकी तिगोवन दवरपाक नातें सांबाळप खूब म्हत्वाचें जालां. म्हाका दिसता, सगळ्यांक नातें जाय. पूण, कांय जाणांक तें कळटा आनी कांय जाणांक ना. दर एका नात्याक वेगळी सुवात जाय.
जिणेंत जायत्यो सोबीत गजाली आसतात. सैम काळजान भरिल्लो आसता. सुकणीं, झाडां आनी वेली पळोवपाची मजा घेवपाक शिकपाक जाय. रस्त्यार चलतना शेजरा नाटक चलता, नाजाल्यार कसलीय कार्यावळ. थंय उबो रावन आमकांय जाय पळोवपाक, पूण आमकां वेळ ना. आमी वाटेक लागतात. स्वता भोंवतणी चलपी बऱ्या गजालींचो आस्वाद घेवंक मेळपाक जाय.
घरांतल्या जाण्ट्यांक मान दिल्यार हे संबंद फुलतले. हेर वेळार समाजांत भोंवतना तांच्या जाग्यार आमच्या घरांत व्हडले लोक आशिल्ले जाल्यार हो विचार मनांत दवरलो जाल्यार मागीर नात्यांक समजून घेवप आनी मान दिवप सोंपें जाता. आमी खूब कितें साध्य करूंक शकतात पूण ताचे परस चड म्हत्वाचें म्हणल्यार तातूंतल्यान आमकां कितलें समाधान मेळटा. कारण आमी चड करून मेळटा ताचो आनंद घेनासतना चड मेळोवपा खातीर धांवतात. आनंद घेवंक मेळना जाल्यार समाधान कशें मेळटलें? समाधान सुखांत लिपलां. ती आवड आसूंक जाय. कोणांतच ती तयार करपाक मेळना. कारण दरेक मनीस आपल्या आवडी प्रमाण आनी वेळा प्रमाण दुसऱ्यां कडेन वागता.
वेगवेगळी कला आमच्या मनाक टॉनिक आसतात. तशेंच, दरेकल्या कडेन हळूच नातें सांबाळप मनाक व्हड टॉनिक म्हणून काम करता. रगताचे नातें आसूं, लागींचें आसूं, इश्टागत आसूं, सख्खे– चुलत, मानलेलें, इश्टागतीचें नातें आसूं, नातें हे नातेंच आसता. मुद्दाम आंगणांत वनस्पत लायल्यार आसूं वा आपसुकूच किल्ललें आसूं. ताका फुलपाक जाय जाल्यार ताची जतनाय घेवची पडटा. वेळोवेळ उदक दिवचें पडटा. तशेंच नात्याचे आणि मनशांचे. आवय- भुरगीं आसूं, घोव-बायल, सासूमाय नाजाल्यार सुनबाय आसूं, शेजारी- शेजारी, भावंड आसूं. इश्टागत ही देवाणघेवाण आसता. ताची संतुळा तिगून उरल्यारूच ताची ओलसाण, ताजेंपण तिगून उरता. दिवप- घेवप खंयचेंय रूप घेवंक शकता. अर्थीक, सेवा, धर्मार्थ, मदत, आदार, मानसीक आदार, धीर, सहानुभूती, तोखणायेचीं उतरां, उर्बा, मार्गदर्शन, केन्ना केन्नाय काळजा थावन याद करून दिवप वा काळजी घेवप. चवकशी करपाक फोन कॉल पुरो.
दर एका नात्याक आपलें गणित आसता आनी तें सोडोवपाची दरेकल्याची आपली पद्दत आसता. दर एका नात्याचें गणित योग्य रितीन सोडोवप मनशाक शक्य ना. कांय नातीं बरीं चलतात हें खरें, नात्याची लागवड पुराय मनान केल्यार जायत्यो गजाली उक्त्यो जावंक शकतात, जिणेचो रंग पातळूंक शकता, जिणेची रुच रुचीक जावंक शकता.
संबंद म्हळ्यार प्रत्यक्षांत दोन मनशां मदलें समीकरण. खंयच्याय नात्यांत बळगें खूब आसता, देखून नातें तिगोवन दवरपाक फकत मनाची व्हडपणाची गरज आसता. तो एक रेशमी धागो. तलम, मोव, सोबीत, आत्म्यान भरिल्लो आनी तितलोच नाजूक. ताका पोसपाक जाय. खंयच्याय नात्यांत इश्टागत आसल्यार आपोआप वांटप आनी विस्वास वाडटलो. हो संबंद विस्वास आनी समजुतीचे बुन्यादीचेर घट्ट उबो रावता. मनांत एक निरपराधी सुवात उगडटा आनी मागीर सगळें सोंपें दिसूंक लागता. घरांतल्या जाण्ट्यांच्यो गरजो जाणून आनी तांचे कडेन इश्टागत केल्यार आमकां आमचीं कर्तव्यां पुराय करपाची खोस मेळटा, पूण जाण्ट्यांचो आशीर्वाद सदांच आसता, ही भावना चड काम करपाक बळ दिता.
आयच्या प्रगत संवसारांत नातें सांबाळपाक वा विचार करपाक कोणाकूच वेळ ना. सगळेच आपलें जिवीत जगपाक व्यस्त आसात. पूण आयज सगळ्यांक जाय तें म्हणल्यार ‘नात्यांतली सोबीतकाय’ तिगोवन दवरप, अशें म्हाका दिसता. आमी आमचे नातें सोंपें आनी सोबीत करपाक जाय. पयशे आतां जिणेचें ध्येय जावपाक लागलां. वापर आनी उडय हो प्रवाह सगळे कडेन वाडत आसा. नातें कामाक वापरून मागीर तें विसरपाची ही मानसिकताय जायत्या सुवातेर निर्माण जावपाक लागल्या. पूण मनशाक प्रगती करपाची आसल्यार नात्यांत मोग आसूंक जाय. खंयच्याय नात्यांत प्रामाणीकपण, विस्वास, मोग आसपाची गरज आसता. वेळार दुसऱ्या मनशाक माफ करपाक मेळ्ळें जाल्यार नातें चड सोबीत जाता. वापर आनी उडोवपाची प्रवृत्ती बदलची. जिणेंतले दरेक नातें मोतयाच्या हारा वरी. दरेक मोतया म्हत्वाचो आनी दरेक नातें म्हत्वाचें. देखून सगळ्या नात्यांक मोतयां भशेन राखून दवरपाक जाय.

गौरी भालचंद्र
9422373926