भांगरभूंय | प्रतिनिधी
खंयच्याय सरकारी दवाखान्याक हाची भरती कर रे बाबा, ना जाल्यार मरतलो तो…. एकलोच पुत म्हजो,” अशे सांगून ती भळाभळा दुकां गळयत रडपाक लागली.
दनपारच्या एक वरार घनश्यामाली कार सोसायटी भितर सरली. तसो गार्ड धांवत गाडये फुडल्यान आयलो आनी हात दाखोवन ताणें गाडी थांबयली. ताचे कुशीक एक बायल भुरग्याक खांदार घेवन उबी आशिल्ली.
गार्ड ते बायले कडेन हात दाखयत एक लखोटो ताच्या हातांत दियत सांगु लागलो, “सायबा, ही एक बायल तुमचें नांव आनी तुमचो नामो आशिल्लें हें पत्र घेवन कितलो वेळ जालो हांगा थंय भोंवत आसा .”
घनश्यामान ताचे कडल्यान पत्र घेतलें. ताचेर नाव आनी नामो सारको आशिल्लो. ताणें पत्र घेवन आयिल्ले बायलेचेर नदर मारली. ती ताचे वळखीची नाशिल्ली. बायल सामकी गरीब, अशक्त दिसताली. तिचे वांगडा दुयेंत कसो दिसपी एक चलो भुरगो आशिल्लो.
तांकां पळोवन घनश्यामाक ती पत्राचेर बरयिल्ल्या नाम्याचें घर सोदपाक कडकडीत वतांत बरीच हांगां थंय भोवली आसतली हाचो अदमास केलो. ते बायलेक आनी भुरग्याक पळोवन ताका तांची काकुळट आयली.
तांकां घरांत व्हरत म्हळें, “पयलीं तुमी हांगां बसात. थोडो सुशेग घेयात.” घरगड्याक तांकां उदक दिवपाक सांगलें. तांकां खुब तान लागिल्ली, थंड उदक पितगीर तांच्या जिवाक बरें दिसलें. थोड्या वेळान घनश्यामान तांकां विचारले, “आतां सांगात कोणाक मेळुंक आयिल्लीं तुमी ?”
ते बायलेन सांगले, “तुमचे बाबा मेघश्याम भाटकारान आमकां धाडलां, खुब दयाळू मनीस ते. म्हज्या ह्या भुरग्याली भलायकी इबाडल्या. दुयेंत आसा तो, आमच्या गांवांक ताचेर उपचार करप शक्य जालें ना, खंयच्याय सरकारी दवाखान्याक हाची भरती कर रे बाबा, ना जाल्यार मरतलो तो…. एकलोच पुत म्हजो,” अशे सांगून ती भळाभळा दुकां गळयत रडपाक लागली.
घनश्यामान तिचें सगळें म्हणणें वेवस्थीत आयकून घेतलें, मागीर तांकां आपल्या गेस्ट रुमांत रावपाक दिलें, आपले घरकान्नीक सांगून तांचे खातीर खास जेवणाचीय वेवस्था केली. दिसभर वतान भोंविल्ल्यान त्या आवय, पुताचो, जीव सामको कासार जाल्लो, पोटभर जेवन थंड एसी रुमांत तांकां रोखडीच न्हीद लागली.
दुसऱ्या दिसा सकाळीं घनश्यामान आपल्या फॅमिली दोतोराक घरा आपोवन त्या भुरग्याक तपासून फुडले वैजकी उपाय सुरु केले. ती बायल परत परत आपल्या चल्याक सरकारी दवाखान्याक भरती करून उपचार करपाची घनश्यामा लागीं विनवणी करताली. ताणें तिचें कानां मनार घेवंक नां. त्या दुयेत भुरग्याचेर आपल्या घरांक फॅमिली दोतोरा वरवीं उपचार करून ताका बरो केलो.
बरें जेवण, वेळोवेळ वखद मेळिल्ल्यान भुरग्याची सावूद बरीच सुदारली, आतां आपलो भुरगो बरो जाल्ल्यान ती बायल खुब खोशी जाल्ली, भुरग्या वांगडा परतून गांवाक वचपाक भायर सरूंक लागली. घनश्यामान तांकां कपडे, मिठाय, वखदां आनी थोडे पयशें दिले आनी एक पत्र ते बायलेच्या हाताक दियत म्हळे, “हे पत्र म्हजे बाबा खातीर, तांकां ते दियात. ” घनश्यामाक ते बायलेन आशीर्वाद दिलो. दिनवासलें. त्या भुरग्यान घनश्यामाले पाय धरून आशिर्वाद घेतले.
ती दोगुय गांवाक पावलीं. तांणी पयल्यांत पयलीं मेघश्याम भाटकाराक पत्र दिलें आनी तांच्या चल्याची तोंड भरून तोखणाय केली, “तुमचो चलो म्हळ्यार मनीस रुपी देव. कितल्या आस्तेन काळजी घेतली आमची. आपल्या घरांत दवरुन म्हज्या चल्याचेर उपचार करून ताका बरो केलो”.
मेघश्याम भाटकाराक ताच्या चल्याची केल्ली तोखणाय आयकून खूब उमेद जाली….उमेदन आनी उमळशीकेन तो पत्र वाचपाक गुल्ल जालो……..
त्या पत्राक घनश्यामान बरयिल्ले , “आता तुमचो चलो हया नाम्यार रावना… थोड्यां दिसां पयलीं हांव तुमच्या चल्याच्या नाम्या वयल्या घरांत रावपाक आयलां, पूण तुमी म्हाका तुमचो पुत समजात आनी ही गजाल कोणाकुच कळपाक दियनाकात. तुमचे कारणान म्हाका अतिथी रूपान अनवळखी आवय कडल्यान आशिर्वाद मेळ्.ळा त्या उपकारा खातीर हांव तुमचो सदाच रिणी रावतलो .. तुमचो घनश्याम ”
ते पत्र वाचून मेघश्याम भाटकाराल्या दोळ्यांत दुकां दाटलीं, तांच्या रक्ताच्या पुतान घर बदल्लां तें तांकां कळीत करूंक नाशिल्ले. आपोआप तांणी आपले हात त्या देवा समान मनश्या खातीर जोडले.
सुदिन वि. कुर्डीकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
