दुर्गा वागाचेरूच कित्याक बसता?

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

वाग दुर्गा देवीचें वाहन जावपाची काणी तेन्ना सुरू जाली जेन्ना पार्वती देवी खर तपस्या करून शंकराक आपलो घरकार म्हूण मेळोवपाचो यत्न करताली. खूब वर्सांचे तपस्ये उपरांत पार्वतीक आपली घरकान्न म्हूण शंकर आपणायता. एक दीस अशेंच गजाली गजालींनी शंकर पार्वतीक काळी म्हणटा. ही गजाल पार्वतीक आवडना, ती रागार जावन परतून तपस्या करपाक वता.

एक दीस खर तपस्येक बशिल्ले पार्वती कडेन एक वाग पावता. तिका खावपाच्या उद्देशान तो थंय पासयो मारता. तपस्येन मग्न जाल्ले पार्वतीक पळोवन वागूय थंयच वाट पळयत बसता. पार्वतीची तपस्या केन्ना सोंपतली काय हाची वाट पळयता पळयता वर्सां उलगतां. पावर्ती कडेन आशिल्ल्या तेजाक लागून वाग तिच्या लागसार वचपाक शकना. तो यत्न करता, पूण ताका येस मेळना. करता करता वर्सां वतात. पार्वतीचे तपस्येचेर खोशी जावन शंकर प्रसन्न जाता आनी तिका जाय तें वरदान मागपाक सांगता. पार्वती आपलो गोरो रंग परतून मागता. शंकर आशिर्वाद दिता आनी थंयच्यान वता. वरदान मेळटकच पार्वती न्हावपा खातीर वता.

न्हाले उपरांत तिचे कुडींतल्यान आनीक एके देवीचो जल्म जाता, जिचें नांव कौशिकी. पार्वतीचे कुडीचो काळो रंग वता आनी आदले वरीर ती गोरी जाता. हाका लागून पार्वतीचें नांव गौरी अशें पडलां. न्हाले उपरांत तिची नदर वागाचेर पडटा. वागाक पळोवन ती शंकराचो उगडास करता आनी वागा खातीर लेगीत वरदान मागता.

पार्वती शंकराक सांगता, हे देवा, हो वाग आपलें अन्न म्हूण आपल्याक खावपाक कितल्याशाच वर्सां सावन वाट पळयतालो. आपूण जितलो वेळ तपस्या केली तितलोच वेळ तो हांगा बसून आशिल्लो. हांवें जितली तपस्या केल्या तितलीच ताणेंय केल्या. हे खातीर वरदान म्हूण ह्या खिणा सावन ताका आपलें वाहन कर. शंकर प्रसन्न जाता आनी तिची मागणी मान्य करता. आशिर्वाद मेळ्ळे परांत ती वागाचेर बसता. तेन्नाच्यान तिचें नांव शेरावाली आनी दुर्गा अशें पडलें.