दीस परिक्षेचे

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

… अशें करीत करीत जीवन नावाचे परिक्षेचो केन्नातरी शेवट जाता. पूण ताचो निकाल आयकूंक मात आमी उरनात.

परिक्षा म्हळ्ळी काय म्हाका भुरगेपणान कशेंशेंच जातालें. परिक्षेचे दीस लागीं पावताशे दिसले काय म्हजी पिंरगण सुरू जाताली. एक वेगळीच तरेची परिस्थिती तयार जाताली. घडये हे मजे भितरूच जातालें आसूं येता. पूण चडश्या जाणाक परिक्षेचें मात्शें तरी टेन्शन येतालेंच जावंक जाय. आमच्या भुरगेपणान आतां आसा तशी परिस्थिती नाशिल्ली. तेन्ना ना म्हळ्ळें तरी भुरग्याचेर परिक्षेचें एके तरेचें चेंपण आसतालें. मनार दडपण उरतालें, अभ्यासाचें जावं पेपर कसो बरो वतलो ताचें. आतांच्या भुरग्यांचेरूय चेपण आसता, सामकेंच ना अशें ना, पूण हालीं तेंपार तांकां मात्शी तरी मेकळीक आसता. भुरग्यांच्या कलान घेवपी शिक्षण पद्दत जाल्ल्यान तांकां समजून घेवप जाता. आवय-बापूयबी भुरग्याची परिक्षा म्हळ्यार आपलीच परिक्षा जाल्लेवरी वावुरतात. बरी गजाल.
आतांच्या तेंपार भुरगींय कमी आशिल्ल्यान आनी आवय- बापूय चडशे कडेन शिक्षित जाल्ल्यान अशें खाशेलें लक्ष दिवप जाता. पूण, पयलींचो तेंप आनी आतां, अशें जर पळयलें तर पयलीं आवय- बापूय भुरग्यांचे परिक्षेचें वजें तितलें नेटान उखलनाशिल्ली. भुरगी शिकतालीं, कांय जाणांक बरे भशेन कळटालें. घरा कडेन थोड्यांक अभ्यासान मदत करपाक आसतालीं. जांकां ना तीं धडपडतालीं. आदळून आपटून फुडले यत्तेंत वतालीं. चड करून भुरग्याची हुशारी तांकां मेळपी गुणांचेर निंबून आसताली. बरीं शिकपी भुरगीं फुडें फुडें करताली. हेर कलागुणांचेर तितली आतां भशेन नदर वचनासली. एका यत्तेंन पडिल्ल्या मार्कांचेर ताची फुडल्या वर्साची तुकडी थारताली. आनी मागीर ‘दहावी फ’ सारके निमणे तुकडेंन शिकपी भुरग्यांक हेर भुरगीं आनी कांय शिकोवपीय बी उणाक नदरेन पळयताले. खंय तरी हो भेदभाव, भुरग्यांक दुख्खी करतालो. पूण ताचे आड आवाज काडप जायनासलें. वायट दिसतालें, पूण उलोवपाची तांक नासताली. भिडेस्तपणाक लागून उलोवप जायनासले. आतां भुरग्यांक कितेंय म्हळ्यार तांच्या कंवळ्या मनाचेर चरे पडटले म्हूण शिक्षक खूब कुयदाद घेतात. पूण, आदल्या तेंपार हातार, पांयार आनी मनार वळ उमटतालेच, थंय व्हडलेशे लक्ष दिवप जायनासलें. भुरग्यांच्या मनाचो विचार तितलोसो करप जायनासलो. आनी करपाक जाय अशें दिसपा सारकी परिस्थितीय निर्माण जायनासली.
काय शाळांनी परिक्षेचो निकाल शाळेच्या नोटीस बोर्डार लायताले. वतना, येतना नापास जाल्ल्या भुरग्यांचे अकलेची धींड काडप जाताली. तांकां हिणसायताले. बरे ग्रेडीन पास जाल्लीं भुरगीं नापास जाल्ल्यांचेर हांसतालीं. परिक्षेचो निकाल भायर लायिल्ल्यान हेर भुरग्यांक आयतेंच उलोवपाक मेळटालें. आता भुरग्यांच्या मनाचो विचार करून आयज निकाल असो उक्त्यार घालनात.
परिक्षा ही फक्त शालेय जिणेंतलीच नासून आमकां जिवीतान पावलां- कणकणी कसली ना कसली परिक्षा दिवचीच पडटा. पयलीं दिसतालें शाळा जावं काॅलेज शिकून जातकीर परिक्षेच्या तावडींतल्यान आमची मेकळीक जातली, पूण व्हड जाता- जाता तशें दिसपाक लागलें विद्यार्थी आसतना दितालीं, त्यो परिक्षा तरी बर्‍यो, पूण न्ही आतांच्यो.
शिकून भायर सरलीं की परिक्षा दिवप जाता ती नोकरे खातीर. जाका आमी इंटरव्ह्यू म्हणतात. ताचे खातीर कितलीशीच तयारी करची पडटा. चौफेर गिन्यान आसपाक जाय. देखून हेर विशयांचोय बी अभ्यास करचो पडटा. मागीर जोडीदार मेळोवपाक वधु-परिक्षा ना तर वर-परिक्षा दिवची पडटा.
ते परिक्षेंत पास जातकीर संवसाराक सुरवात जाता. जोडीदार मेळतकीर आत्र्या पयऱ्यान कसल्यो ना कसल्यो परिक्षा दिवच्योच पडटात. तांचो नेमिल्लो असो अभ्यासक्रम बी, तशेंय कांय नासता. मुखार येता त्या प्रस्नांक हिमतीन जापो दिवच्यो पडटात… आनी ती परिक्षा पास जावची पडटा. जीवन म्हळ्यारूच परिक्षेचो एक पेपर कसो. कांय जाणाक तो खूप सोंपो वता तर काय जाणांक कठीण. पूण तो सोडय नासताना रावपाक शकनात. कशें तरी करून जापो निभावन व्हरच्यो पडतात. पास जावपा खातीर धडपडचें पडटा. घरच्यांचो, जोडीदाराचो, इश्टांचो, भुरग्यांचो आधार घेवन पेपर सोडोवचो पडटा. गूण कितले पडले, तें मात उक्त्या माचये वयल्यान सांगपाक नाका दिसता. पास जालीं, समाजान मान्यता दिली की जालें अशें दिसता. आपले आपल्याकूच बरी खोस भोगली काय परिक्षेचें वजें मना वयल्यान देंवता. नेटान फुडले परिक्षेची तयारी करपाक लागतात. अशें करीत करीत जीवन नावाचे परिक्षेचो केन्नातरी शेवट जाता. पूण ताचो निकाल आयकूंक मात आमी उरनात.

नीता शिवानंद फळदेसाय
9923803108