भांगरभूंय | प्रतिनिधी
दिवाळी दिव्यांचो उत्सव, लायटीच्या लखलखपी दिव्यां भितर ल्हान पणटी, मेणवातीचो उजवाडय मनांक उमेद दिता. ए आय, तंत्रज्ञानांतल्या युगांतली अंदूंची दिवाळी उमेद, उजवाड, ज्ञानाचो नवो दिवो दाखोवपी आसतली अशें आंवडेवया.
आमची पिळगी संघर्श करीत फुडें गेली, संघर्शाची जीण आयजय सोंपूंक ना. संघर्शांत दिवाळी मनयतना दुसऱ्यांक आनंद दिवपाचो गोंयकारांचो सभाव. त्या सभावान गोंयकार आपलेंय लुकसाण करून घेता पूण दारांत आयिल्ल्यांक धांवडायना. देशाचे घटनेन आमकां दिल्ल्या अधिकारां प्रमाण आमची लागणूक, चलणूक आसपाक जाय हें खरें, गोंय ते लागणुकेक पाळो दिता. तेंपा प्रमाणें कुरपणें घालतना तुमी आमी शिकले, शिक्षणान आमची मोटवी नदर बदल्ली, पयसुल्लें पळोवपाक बदलच उर्बा दिता. कालची दिवाळी बरी आशिल्ली, आयज दिवाळेंतय बदल जाल्यात पूण परंपरेचें मूळ गोंयकारांनी सोडूंक ना. काल एक नरकासुर आशिल्ले सुवातेर अंदूं धा दिशिल्ल्यान अजाप जालें? नरकासुरय वेवसायीक, राजकारणी जाता तेन्ना शंबर श्रीकृष्ण, बराबरीन सत्यभामाच न्हय रुक्मिणी, सुभद्रा धांवत आयल्या आसतल्योच. तांकां एकच न्हय 365 दीस धांवपाक, चलपाक, भायर सरपाक तांक ही दिवाळी दितली अशी आस्त बाळगुया.
दिवाळेचे फोव खावपाचेर काल मर्यादा नाशिल्ली, समृद्धी वांगडा गोडेंमुता वरी दुयेंसां वाडल्यांत, ते खातीर फोवय करतना थोडे केल्यार? व्हड तोपांतले रोसांतले फोव ल्हान तोपांत शिजयल्यार? गोड, सोय, मीठ घालून कालयल्ल्या फोवांक मिरसांगेचें फोण्ण मारल्यार? दुदांतले गांवठी फोव
करतना साखर कमी घाल्यार? परंपरा मोडची ना.
जिणेशैलींतल्या बदलांतल्यान खाणां जेवणांचेर मर्यादा आयिल्ल्यान दिवाळेंत परंपरीक खाणां वांगडा वेगळीं खाणांय करतात. तिका तोय मजत करता, भुरगींय हात बोट घालतात तेन्ना तांकां आडावचें न्हय. शांतीकायेची प्रार्थना करतना धोंशी घालपाच्या येत्नाक बळगें दिवं नाकात, गोंयची शांतीकाय इबाडूंक नाकात, सवस्तकायेचो दिवो सदांच पेटत दवरपा पासत प्रार्थनाय आमी तुमी करुया. खाण जेवण जाय तितलेंच करपाक, दुसऱ्याक दिवपाक, वांटपाकय दानत लागता, तातूंतल्यान मेळटा ती खोस वेगळीच. आशिल्ल्यान नाशिल्ल्याक दिवप नवें न्हय पूण नाशिल्लो अकस्मात मणभर दिता तेन्ना दुबाव घेतात. नसायेंतल्यान एकामेकांक ना करपाचे खेळय जातात. ते खेळ म्हारग पडचे न्हय हे खातीर जतनाय घेवपाक जाय.
दिवाळे दिसा पयलीं वरी शेजारी, सोयऱ्यांगेर वचप, येवप जातलेंच अशें ना, पूण उतरांनी ज्ञानाचो दिवो घराघरांनी पेटोवं येता. तीं उतरांय गुंथपाचो, बांदपाचो वावर व्हड. सोदपाकय आडमेळीं येतात तेन्ना उतरावळ, उतरावळीच्या कोशाचो आदार घेवचो पडटा. भोवमाध्यमांत घुस्पटत चलिल्ली दिसाळ्यांतली पत्रकारिता कायद्याच्या चपक्यांत हाडपाची भास सरकार करपाक लागला. कायदो जाय, पूण भोव माध्यमांतल्यान संवसार लागीं आयला, हुंवार येता असो रकाद खिणांत लाखांनी लोकां मेरेन पावता. तो रकादय अचूक आसचो हे खातीर पावपी, दिवपी ज्ञानी जाय.
ज्ञान अणभवान मेळटा, पुस्तकांतल्यान दिवंक येता पूण पुस्तकां वेळार मेळपाक जाय. पुस्तकांची बँक कालचे पिळगेन सांबाळ्ळी, फुडले पिळगेक ई-बुकांतल्यान ती दिवपाची तजवीज जावची. पुस्तकांक वायटी लागता पूण ई-बुकांच न्हय उतरांय तंत्रज्ञान एका सेकंदांत ना करूंक शकता. तें तंत्रज्ञान कोणें शिकप, खंयचे पिरायेर, जें शिकता तें अचूक आसा हेंय सोदपा खातीर सोद घेवचो पडटा. दिवाळेंतल्या आकाशदिव्याचेंय तेंच, भुरग्यांक तो घरां करूंक शिकयतना आकाशदिव्यांचेर जीण निंबून आशिल्ल्यांचो अभिमान आमकां आसचो.
भोवमाध्यमी युगांतय दिवाळी अंक राजभाशेंतल्यानय येतात, तांच्यो जायराती तकली उसळवपी आसच्यो न्हय हें पळोवपी ज्ञान कोण दितलो? दिवाळेची खोस मनयतना हातांत दिवाळी अंक सकाळीं दिसाळ्यां बराबर दिवपी वितरकांकय सलाम. पुस्तक, दिवाळी अंक, नेमाळीं फुडारांत ई-रुपांत मोबायलार मेळटलीं. सगल्यांक तीं वाचपाक सोंपीं जातात अशें न्हय, दोळ्यांचीं दुयेंसां वाडटात तेन्ना तशें कित्याक जाता हाचो सोद सरकारान घेवचो. दोळ्यांचे दुयेंती वाडचे न्हय म्हणून उपाय घेवचे, ते विशीं मार्गदर्शन पालक, शिक्षकांनी करचें. सगल्याच दिसाळ्यांनी हालीं त्या वावराक आदार दिला. दिसाळ्यांच्या आदाराक ई-पत्रां, ई-कार्डां ल्हान रुपांत येतात तेन्ना तीं कोण करतात? तांचो अणभव हें सांगप, कळप म्हत्वाचें. दिसाळ्यांनी आरोग्या विशीं मार्गदर्शन करतल्यांचीं नांवां दिल्यार विश्वास वाडटलो.
दिसाळ्यांचे दिवाळी अंक हालीं प्रयोग खूब करतात, पूण ते समेस्तांक खुबळावन घालपी आसचे न्हय. ते शांतीकाये कडेन व्हरपी आसचे, शांतीकाय सवस्तकाय दिता. ही दिवाळी उजवाडा वांगडा सवस्तकाय हाडुंदी, अशी प्रार्थना.
सुहासिनी प्रभुगांवकार
9881099260
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
